คือตอนนี้ก็ปิดเทอมเราอยากให้ทุกคนช่วย คือว่าเรามีปัญหาอยากปรึกษาทุกคน เรานั่งคิดทบทวนทุกวันว่าเราผิดอะไรรึป่าว ทำไมเกิดมาไม่เคยมีเพื่อนแท้เลย เวลาเราลำบากก็ไม่มีใครสนใจ เข้าเรื่องเลยละกัน คือตั้งแต่ประถมเราก็ไม่มีเพื่อนเป็นตัวเป็นตนกับคนอื่นๆเวลาทำอะไรก็ต้องทำคนเดียว งานกลุ่มก็ไม่มีใครเอาเราเข้ากลุ่ม เรานั่งซึมแทบทุกวัน ไม่มีวันไหนที่เราสดใส ร่าเริงหรือมีความสุขแม้แต่วันเดียว เราเล่าให้พ่อแม่ฟังพ่อแม่ก็ยอกว่าไร้สาระแต่สำหรับเรามันเรื่องใหญ่มากเลยนะ และตอนนี้เราก็ขึ้นม.1แล้วกำลีงจะขึ้นม.2 ตอนที่เรามาม.1 ใหม่ๆก็ดีแหละ เราปรับปรุงตัว พยายามเป็นคนที่สดใสร่าเริง แต่มาพักหลังๆมา เพื่อนก็เริ่มนินทาเรา ไม่เหมือนเมื่อก่อน เวลาเราทำอะไรนิดหน่อยก็แอบนินทากัน ไม่มีใครรุ้หรอกว่าชีวิตเราเจออะไรมาบ้าง เราอยากภาวนาให้ม.2 เราได้เจอเพื่อนดีๆกับคยอื่นๆเขาบ้าง เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเศร้าแบบนี้ ทุกคนช่วยเราหน่อยนะ เราไม่ไหวจริงๆเราคิดเรืาองนี้ตั้งแต่ป.3 จนเราจะเป็นโรคซึมเศร้าอยู่แล้ว ขอร้อง ทุกคนช่วยเราหน่อยนะ ช่วยบอกวิธีหาดพื่อนแท้ให้เราที เราไม่ไหวแล้วจริงๆ🙏