เคยรู้สึกกดดันและเสียใจที่ครอบครัวเป็นแบบนี้ไหม

คือเรื่องนี้เกิดขึ้นอยู่ทุกวันเลยค่ะคือที่บ้านยายจะต่อว่าและใช้งานหนูที่เป็น ผญ.มากกว่าพี่ชายที่ไม่ทำอะไรเลยพี่ชายแทบจะไม่ค่อยโดนว่าเลยแต่หนูซึ่งเหนื่อยบ้างบางครั้งก็อยากให้พี่ชายล้างจานบางด้วยความที่พึ่งกลับจาก รร เลยเหนื่อยเลยบอกว่าวันนี้เวรล้างจานของพี่(บ้านเรามีเวรทำความสะอาดแต่ไม่มีใครในบ้านทำเลยค่ะ)พอยังไม่ทันได้ถอดชุด นร.เลยค่ะยายด่าด้วยคำที่หนูไม่อยากได้ยินเลยค่ะไม่อยากให้ใครมาได้ยินด้วยคำว่า อี หน้า- หนูก็ต้องทำค่ะทั้งที่พี่นอนเล่น ทรศ.สบายใจ แล้วก็แม่ค่ะหนูคิดว่าแม่เป็นคนที่เข้าใจหนูที่สุดแต่ไม่ใช่เลยค่ะเค้ากับกดดันเรื่องการเรียนมากหนูพูดด้านดีของแม่ตลอดกับใครก็ตามที่ถามว่าแม่แกดีปะอยู่ที่บ้านโหดรึป่าวแต่เมื่อวานก่อนเค้ากับพูดกับหนูว่ากูแล้วก็ด่าว่าเยอะมากค่ะทั้งเรื่องการเรียนและก็ล้อเลียนเรื่องสายตาสั้นทำท่าทางเหมือนสายตาสั้นแบบที่หนูมองไม่เห็นป้ายอะค่ะวันนั้นรีบมากเลยไม่ได้เอาแว่นใส่ไปล้อเล่นทำท่าทางมองไม่เห็นแล้วก็หัวเราะกับพี่ค่ะบอกว่าโง่รึไงหาไม่เจอแล้วกลางคืนก็ด่าว่าเรียนไม่ได้เรื่องไม่ต้องเรียนละนะถ้าสอบนู่นนี้ไม่ได้แต่ตัวหนูพยายามเต็มที่มากค่ะสอบเข้า ม1 ก็สอบเข้า รร ประจำจังหวัดได้แต่พอได้แม่กับบอกเราโง่อย่าหวังสูงเรื่องเรียนต่อต่างประเทศ(สอบชิงทุนที่ รร )ทำให้เราไม่สอบเลยค่ะ รู้สึกเหนื่อยมากกับที่บ้านมีพี่ที่คอยล้อเลียนตอนทำอะไรพลาดเสมอมีแม่ที่คอยกดดันมียายที่เอาแต่ด่า(ยายเป็นคนอารมณ์รุนแรงมากแค่ทำอะไรช้าก็เอาของปาใส่) แต่อยู่ รร.หนูพยายามทำตัวปกติร่าเริงแต่แค่ทำงานช้าหน้านิ่งๆไม่ค่อยคุยกับใครก็โดนเพื่อนนินทาหาว่าเอ๋อบ้างมึนบ้าง😟อยากถามว่าทุกคนเคยโดนแบบนี้ไหมรึมันต้องปรับปรุงตัวตรงไหนให้เค้าพอใจกับเรา