เจอแฟนเก่าที่เลิกกันไป6ปี ตอนอายุ30 ความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไรครับ หรือเราโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

เป็นเรื่องซึ้งๆของเรากะแฟนเก่า เด่วจะเล่าให้ฟังนะ มันยาวมากนะ เราเลิกกันมา6ปี ล่าสุดที่เจอกัน เธอเดิมมาทักทายเราปกตินะ แต่เธอดูดีขึ้นนะ ดูอวบขึ้นกว่าตอนอยู่กะเรา ไปเธอชวนไปดินกาแฟร้านเดิมๆก็เลย ได้ถามไถ่กันนานพอสมควร ก้ได้รู้ว่าเธอกลับมาทำเรื่องซื้อบ้านให้พ่อ แฟนเธอไม่ได้มาด้วย คุยไปคุยมา เธอเลยวานให้เป็นคนขับรถให้ในวันรุ่งขึ้น ไปธนาคารและก็ไปทำธุรกรรมอีกหลายที่ เที่ยงๆก็เส็ดๆ เธอเลยบอกให้พาไปเที่ยว ก็ไปกันที่เดิมๆแหละ ตอนสมัยจีบกันใหม่ๆ ตอนยังเรียนมหาลัยที่เรายังอยู่ด้วยกัน น้ำตก ทะเล ทุ่งกังหันลม สะพานยื่นทะเล เราสองคนคุยถึงความหลังกันแบบเหมือนไม่คิดไรเลย เราสองคนโคตรคิดถึงช่วงเวลานั้นเหมือนๆกันเลย แต่จริงๆมันก็ทำให้คิดอะไรได้หลายๆอย่างนะ และเราก็พูดมันออกมาพร้อมๆกัน เธอเองบอกว่ายุใน กทม อะมันเหนื่อยนะ ที่ต้องเจอการแข่งขันทุกวัน ชีวิตที่จะทำตัวเหมือนเด็กๆอ่อนแอ แบบเมื่อก่อนไม่ได้ เพราะงั้นเธอบอกว่าขอทำตัวเป็นเด็กวันนึงนะ(อายุ30กันละนะ) ก็เดินเล่นกันไปเรื่อยๆ ถ่ายรูปบ้าบอๆกัน ให้อาหารปลา เช่าจักรยาน เดินตลาดน้ำ ผมตามใจเธอทุกอย่างนะ อยากไปไหน อยากทำอะไร ยกให้เลยวันนี้ทั้งวัน เที่ยวกันจนเย็น ผมก็บอกว่ามีที่นึงที่อยากพาไปนะ ผมแวะ 7-11 ซื้อบุหรี่ซองนึง กะ เบียร์2กระป๋อง ผมพาเธอไปนั่งดูวิวในที่ที่ผมขอเธอเป็นแฟนครั้งแรก มันก็เหมือนต่างคนก็ต่างเปิดใจให้กับเรื่องในอดีตอะ เธอเองก็คิดเหมือนกันว่าโคตรโชคดีเลยอะที่ได้เจอกัน คิดถึงเหมือนกัน คุยกันถึงเรื่องที่เราเรียนจบกันใหม่ๆ ผมก็ยังคงเล่นดนตรีในผับต่อไปเหมือนสมัยเรียน เธอบอกอยากหาเงินให้ได้มากๆในตอนนั้นเพราะที่บ้านเธอค่อยข้างจะมีปัญหา เลยอยากไปทำงานที่ กทม ผมไม่อยากให้ไปนะ บวกกับผมที่บ้าอ่านหนังสือสอบราชการมากไป เลยยิ่งทะเลาะกันใหญ่ในตอนนั้น ในเมื่อห้ามไม่อยู่ ผมก็ต้องให้เธอไปในตอนนั้น คิดว่าอะไรเข้าที่เข้าทางกว่านี้ค่อยให้เธอกลับมา กทมเพื่อนเธอที่ผมรู้จักเยอะ ผมเลยไม่ห่วงมาก แต่สุดท้าย เมื่อมันมีระยะห่าง ความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไปตลอดกาล มันเปลี่ยนนะ แค่เราไม่รู้ตัว เราทะเลาะกันบ่อยเรื่องไม่เป็นเรื่อง และนานกว่าจะคืนดีกัน ด้วยงานที่ทำกันอยู่สุดท้ายชีวิตที่ไม่ซับพอทกัน มันก็ทำให้เราไปกันไม่รอด เธอก็ยอมรับนะว่ามันลำบากทั้งร่างกายและจิตใจเลยตอนนั้น เธอไม่ไหวจริงๆ และเธอก็ค่อยๆร้องไห้ออกมาและบอกความรู้สึกในตอนนั้น มันก้ทำให้ผมน้ำตาซึมไปเลย ผมจึงบอกเธอว่า ผมน่ะตกหลุมรักเธอ ในทุกๆช่วงของชีวิตนั้นแหละ ตอนเธอมีเงินหรือไม่มีเงิน ทำงาน7-11 เป็นครูเด็กเล็ก ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร ผมตกหลุมรักเธอเสมอนะ ในทุกๆช่วงของชีวิตเลย เพลงที่เคยแต่งให้ ที่ใส่ชื่อเธอไว้เต็มเพลงไปหมด ผมก็ยังจำได้ และเธอเองก็จำได้เช่นกันเลยขำกันใหญ่ ก็นั่งกินเบียร์กันไปเธอหยิบบุหรี่มาสูบแล้วก้สำลักหน่อยๆ ผมเลยถามว่าเลิกนานยัง เธอบอกว่าก็มีแฟนใหม่ก็เลิกอะมันดูไม่ดี ผมก็บอกว่าเหมือนกัน แต่ผมเลิกตั้งแต่สอบบรรจุราชการได้อะพอดีพูดกะตัวเองไว้ว่าจะเลิกถ้าสอบได้ ผมเลยถามเรื่องแหวนทอง เพราะวันนี้แอบมองนิ้วเธออยู่หลายรอบ เธอยังคงสวมแหวนทองที่ผมซื้อให้เมื่อตอนเรียนจบกันที่นิ้วก้อย และมันหมายถึงคำสัญญา(ก็สัญญาว่าจะมีบ้านมีรถไปด้วยกันไรงี้แหละ) ด้านในเป็นชื่อย่อของผม เธอบอกที่จริงมีเยอะกว่านี้ แต่จำนำหมดแล้ว เหลือแค่วงนี้ ไม่อยากจำนำ(จำนำจริงๆก็ไม่กี่พันหรอก555) เธอพูดเล่นๆว่าเอาคืนตอนนี้ไม่ทันแล้วนะ ผมบอกอย่าให้ไปอยู่ที่ร้านทองละกัน ก็ขำกันใหญ่5555 ดึกๆแล้ว คนกลับกันหมด เราก้นั่งต่ออีกประมาชั่วโมงจึงไปส่งเธอที่บ้าน เจอพ่อ กะแม่เธอเหมือนเดิม แม่เธอวิ่งมากอดผม เพราะไม่ได้เจอผมนานมากๆตั้งแต่เลิกกัน เค้าไม่ได้ว่าอะไรที่มาส่งลูกสาวเค้าดึก เพราะเค้ารู้จักผมดีว่าผมเป็นคนยังไง ก็ทักทายกันพอสมควรครับ ก่อนกลับแม่บอกว่า เด่วอีก3วันไปส่งลูกเค้าที่สนามบินด้วยสิ ผมก็รับปากนะในใจลึกๆก็ดีใจนะที่เค้าไว้ใจเราเหมือนเดิม แต่มันเป็นงานที่โคตรยากเลยนะในการทำใจ วันนั้นมาถึง มันโคตรทำใจยากจริงๆนะ ยากที่ตัวเองจะไม่พูดอะไรที่ไม่ควรพูดออกมา ช่วงเวลาในการนั่งรอ ใจเราสองคนก็สั่นๆพอๆกัน เธอขอบคุณผมนะสำหรับทั้งหมดที่ช่วยเป็นธุระให้ 2-3วันมานี้ ผมเลยบอกว่า งั้นเราถามไรอย่างนึงได้มั้ย เธองงๆ แต่ก็พยักหน้า ผมถามว่า ยังรักเราอยู่มั้ย???เธออึ้งนะแต่ก็ยิ้ม ละบอกว่า รักสิ ทำไมจะไม่รักละ แต่ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันเหมือนวันก่อนๆมั้ยนะ หรือเธอแค่รู้สึกดีกะเรื่อง2-3วันมานี่ ที่มันทำให้นึกถึงวันเก่าๆ ความรักในวัยรุ่น เธอบอกว่าไม่เคยลืมความรู้สึกแบบนั้นเลยเพราะมันมีได้แค่ครั้งเดียว และตอนนี้มันก็มีอีกไม่ได้แล้ว ความรู้สึกที่แบบ รักใครบางคนเพราะรักจริงๆ ยอมนอนดึกรอใครบางคนได้นานๆกว่าจะเล่นดนตรีเส็ด ก็รอกินบะหมี่เจ้าเดิมพร้อมกัน ยอมเก็บห้องนอนที่แสนจะรกของใครบางคนที่เป็นคนไม่ค่อยมีระเบียบ นอนกะคนที่กลับมาจากทำงานละไม่อาบน้ำ ละอ้างว่าเหนื่อยบลาๆ ทำรายงานให้ ช่วยทำโปรเจคจบเพราะเราต้องออกไปหาเงินทุกคืน เธอถามว่า ที่ทำให้อะไม่คิดว่ารักหรือไงละ เธอพูดจบ เราก็อึ้งไปพักนึงนะ เพราะที่ผ่านมาอะเราลืมคิดเรื่องพวกนี้ไปเลยว่ะ ผมน้ำตาไหลเฉยเลยไม่แปลกใจเลยที่เราถึงยังคงรักผู้หญิงคนนี้อยู่ ไม่ยอมมีใครจนทุกวันนี้ เธอกุมมือผมแน่นละพูดว่า เก็บมันไว้ดีๆนะความรู้สึกนี้ เธอเองก็จะเก็บมันไว้เหมือนกัน เรายืนกอดกัน ก่อนที่ผมจะยืนมองเธอเดินหายเข้าไปในเกจ ใจมันว่างเปล่ามากๆ เพราะมันไม่รู้จะรู้สึกอะไร ทำใจได้หรอ หรือเสียใจ คิดถึง รัก เหงา หรืออะไรว่ะความรู้สึกนี้ แต่น้ำตาก็ไหลออกมาแบบหยุดไม่ได้เลย ผมนั่งในรถ จรมองเครื่องที่เธอนั่ง เทคออฟออกไป T_T
ขอบคุณนะครับที่อ่านจบ ผมไม่รู้นะว่าความรู้สึกนี้มันอะไรน่ะ แต่ผมอยากเห็นผู้หญิงคนนี้ในวันที่เค้าดีที่สุด แม้จะไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยกัน