ครั้งหนึ่งบนขบวนรถไฟชั้นสาม
หยุด ณ สถานีแห่งหนึ่ง
ยายนั่งใกล้ประตูหน้าต่างรถไฟ
นอกหน้าต่างลูกหลานเฝ้าร่ำลา
แลมองยาย...ใบหน้าสื่อถึงความโศกเศร้า ดีใจ
ดวงตาชุ่มชื้น น้ำตาคลอ

ชีวิตยายไม่ต้องการเงินทอง ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น นอกจากภาวนาอยากเห็นหน้าหลานทุกๆวัน แต่โชคชะตาไม่เข้าข้าง
วันแล้ววันเล่ายายนั่งนับวันรอคอย เมื่อไรลูกหลานจะกลับมาหา
ช่วงชีวิตสุดท้าย การรอคอยคงเป็นอะไรที่เจ็บปวดที่สุดของชีวิตยายคนหนึ่ง

MâF-ŘInŊ
05.03.2020

เปิดโลก แชร์ประสบการณ์ แบ่งปันความรู้สึกด้วยกันได้นะครับ