สวัสดีค่ะ ฉันเป็นผู้หญิงอายุ18ปี ฉันรู้สึกไม่มีความสุขกับชีวิต ฉันเหนื่อย เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ ฉันทำงานแบบไม่มีวันหยุด ทำตั้งแต่ห้างเปิดจนห้างปิดทุกวัน ขายของออนไลน์ มีแต่คนรอบตัวฉันไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องบ้างานขนาดนี้ทั้งๆที่ฉันอายุแค่นี้ รู้มั้ยทำไมฉันต้องบ้างานขนาดนี้ ฉันแบกรับภาระทุกอย่างทั้งเรื่องของตัวเอง ค่ากินข้าวในแต่ละวัน ค่ารถมาทำงาน ค่าเทอม ค่าหนังสือ ค่าชุด-รองเท้านักศึกษา ลำพังแค่ตัวฉันยังจะเอาไม่รอดเลยอดมื้อกินมื้อ ฉันต้องแบกรับเรื่องในบ้านอีกพ่อแม่ฉันไม่ได้ทำงาน ฉันจึงต้องแบกรับทุกอย่าง มันเหนื่อยมากๆนัก เหนื่อยจริงๆ ท้อ ฉันรู้สึกไม่อยากอยู่ ฉันจะอยู่รอดได้สักกี่เดือนเดือนนี้จะรอดมั้ยยังไม่รู้เลย ฉันเป็นคนรักตัวเองฉันไม่เคยมีความคิดจะทำร้ายตัวเอง หรือฆ่าตัวตายเลยนะ แต่ตอนนี้ความคิดที่จะฆ่าตัวตายมันเข้ามาในหัวฉันทุกครั้งที่ฉันนึกถึงเรื่องค่าใช้จ่าย ฉันไม่ได้สัมผัสกับคำว่าความสุขมานานมากแล้ว กระทู้นี้ไม่ได้มีคำถามอะไรฉันแค่อยากระบาย ฉันต้องการคนรับฟัง สุดท้ายขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณที่รับฟังฉัน ฉันจะสู้จนกว่าฉันจะไม่ไหวแล้วฉันจะไปเอง
ไม่มีความสุข