ตอนนี้เราเลิกกันเกือบ2 สัปดาห์แล้ว. เราทำได้แค่มองเค้าอยู่ห่างๆ เค้า คิดถึงเค้าแค่ห่างๆ 
ขอร้องไห้ให้เค้ากลับมายังไง..เค้ายังอยากเริ่มต้นใหม่ แต่เราเป็นห่วงเค้ากลัวจะเจอคนไม่ดี
และคำสัญญาที่เราสัญญาต่อเค้าคือ เราจะรอเค้า เรายังมูฟออนจากเค้าไม่ได้เลยจริงๆ เราไม่อยากเริ่มต้นใหม่ทั้งๆที่เรายังมีเค้าอยู่ในใจทั้งหมด 
เราไม่อยากสร้างสิ่งที่ผิดพลาดไปอีกแล้ว มันทำให้เราทุกทรมานใจ 
เรากลับตัวกลับใจทำเพื่อเค้า ถึงมันอาจจะสายไปแล้วแต่มันทำให้เราได้รู้ว่า..เรายินดีแล้วก็มีความสุขที่จะทำต่อไป..ถึงแม้ว่าเราจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเค้าจะกลับมาหาเราหรือป่าว? มันเป็นคำถามในใจเราตั้งแต่วันที่เลิกกันจนถึงวันนี้และทุกๆวัน เราอยากให้เค้ากลับมาแต่เรายิ่งทักไป เค้ากลับมองเราน่ารำคาญ
เค้าอยากที่จะหนีเราไปให้ไกลจากเรื่องอดีตที่เราทำผิด แล้วเราก็ได้เล่าไปเมื่อโพสต์กระทู้ที่แล้ว..
เราไม่อยากเริ่มใหม่กับใครอีก 
เค้าจะมองว่านี่มันคือเรื่องจริงไม่ใช่ละคร..แต่เราจะบอกว่าเรื่องของเรานี่แหละ ละครที่สุดแล้ว..มันยิ่งกว่าละครที่เราได้สร้างทุกอย่างเพื่อเค้า
ทำทุกอย่างเพื่อเค้า
หันกลับมาเป็นคนที่ดี รักเดียวใจเดียวเพื่อเค้า..แต่กลับกลา่ยเป็นว่า..เราเป็นฝ่ายเสียใจที่เรื่องแย่ๆเค้าไม่ได้ปรับความเข้าใจกับเราไปด้วยกัน เดินไปด้วยกันตามสัญญา แต่มันก็มีสิ่งที่มีความสุขแล้วก็ไม่มีความสุขนั่นแหละ เค้าอาจจะไม่มีความสุขที่อยู่กับเราก็ได้ ไม่งั้นคงไม่ทิ้งทุกอย่างไปแบบนี้แล้วขอเจอสิ่งที่ดีกว่า ทั้งๆที่เราทุ่มเทกับทุกอย่างเพื่อเค้าขนาดนี้ และไม่เคยเป็นกับใครตั้งแต่คบกับแฟนมา..มันคงไม่พอสำหรับเค้าจริงๆแหละ....
ทุกอย่างการเป็นเพียงความทุ่มเทไปที่มันสูญเปล่า