ฉันอายุ 18 ปี ฉันรับรู้ได้ถึงกานเปลี่ยนแปลงของแม่ฉันเต้าใส่ใจฉันน้อยลงนั้นความคิดแรกฉันคิดว่าเพราะฉะนโตขึ้นแล้วแม่เลยปล่อยให้ฉันใช่ชีวิตเป็นของตัวเองแต่...😔แบบนี้มันทำให้ฉันรู้แย่มากเลยไม่ฉันจะป่วยหรือยังไงก็ตามฉันคิดเสมอว่าแม่อาจไม่ว่างงานเยอะเลยไม่มีเวลาให้ฉัน พอเรามีเวลาอยูาด้วยกันเราก็ทะเลาะกันตลอดจนบ้างครั้งฉันอยากที่จะอยู่คนเดียวในห้องไม่ออกไปข้างนอกมันฟังดูเป็นความคิดที่โง่แต่การที่ฉันอยู่คนเดียวมันทำให้ฉันได้รู้อะไรเกี่ยวกับตัวหลายๆอย่างและสบายใจทุกครั้งที่อยู่คนเดียวแต่พอยิ่งนานวันเข้าพอเรามีเวลาอยู่กับแม่มากเข้าเราก็ทะเลาะกันหนักมากขึ้นจนเค้าพาฉันไปลาออกจากที่เรียนของฉันตอนนี้ฉันรู้สึกอยากตายจริงๆในเมื่อฉันไม่อนาคตแล้ว ไม่มีเงิน เรียนไม่จบ ฉันจะใช่ชีวิตยัง😔ทะเลาะกันทุกวันอยู่คนเดียวทุกวันฉันรู้สึกโดดเดียวจนไม่อยากอยู่ต่อแล้วฉันควรทำยังไงดี
ฉันรู้ท้อและรู้สึกอยากตลอดเลยฉันควนทำยังไงดี?