ผมมีแฟนเป็นสาวขายบริการผมเริ่มรักเค้ามากขึ้นทุกวันผมเริ่มรู้สึกเจ็บปวดแต่ผมไม่อยากเสียเธอไป???

เรื่องมันมีอย่างงี่ครับ ผมคือผู้ชายตัวคนเดียว ผมก็มีอารมอยากผมก็ซื้อกินเอาครับ แต่พอมีอยู่วันนึง ผมได้ไปเจอกับคนๆนึงผมก็แอดเค้าไปเพื่อที่จะไปหา เอาง่ายๆเลยครับ ผมก็หาสาวที่ขายบริการแหละครับ แล้วก็ได้ไปเจอเค้ามี่แอปๆนึง( Tw ) ผู้ชายคงรู้นะครับ ผมก็ได้นัดเค้าไปแล้วก็ไปพอเสร็จกิจ ปมก็นอนพัก แล้วก็เริ่มคุยกัน ผมก็ถามเค้าว่าแฟนไม่มีหรอครับ เค้าก็บอกว่าไม่มีใครจะมาคบกัคนที่ทำงานแบบเรา แล้วก็คุยกันไปอีกสักพัก ผมก็เลยถามเค้าไปว่า ถ้าผมกลับไปแล้วผมทักมาคุยได้ไม เค้าก็บอกว่าได้ เค้าไม่ได้ปิดโอกาสตังเองขนาดนั้น ผมก็โอเคร กลับมาก็คุยปกติ วันต่อมาผมก็คุยแล้วก็ได้นัดเค้าไปทานข้าว เค้าก็โอเครก็ไปกินข้าวกัน ผมก็ขับรถมาว่งเค้าที่คอนโด เค้าก็ถามว่าจะขึ้นไปไม ผมก็บอกว่าขึ้นได้หรอไม่ทำงานหรอ เค้าก็บอกว่าไม่ทำแล้ววันนี้ ผมก็ขึ้นไป มันก็ดึกแล้วผมกำลังจะกลับแล้ว เค้ากถามผมว่านอนที่นี้ไม ผมก็ขี้เกียจกลับก็นอน นั้นแหละครับคือจุดเริ่มต้น วันต่อมาผมก็พาเค้าไปกินข้าวปกติตอนเย็นหลังจากที่ผมเลิกงาน ก็ทำเหมือนเดิม พอเวลาผ่านไปเริ่มนานขึ้นก็เหมือนความสัมพันธ์ของผมกับเค้า มันคือแฟน ที่อยู่กินด้วยกัน เวลามันเร็วเหมือน ผมก็คุยกับเค้า ผมก็ขอเค้าเป็นแฟน เค้าก็เลยบอกผมว่ายังไม่เป็นหรอเราคิดว่าเปงแฟนกันมานานแล้วนะ ผมก็ดีใจ มีความสุข แต่เค้าขอให้ผมรับกับงานที่เค้าทำให้ได้ ผมก็บอกว่ารับได้  ตอนนั้นผมยังไม่ได้รักเค้ามากเท่าไหล่มั่งครับความรู้สึกผมเลยยังไม่ค่อยเจ็บ แต่ตอนนี้ ความรู้สึกผมมันเต็บปวดทรมานเป็นอย่างมาก  ทุกครั่งที่ผมมาทำงายตอนเช้ากลางวันแล้วโทไปเค้าไม่รับ มันทำให้ผม จุกผมพูดอะไรไม่ออก  ทุกววันเดียวนี้ดีกัน2วันทะเลาะ3วัน  ผมเริ่มระแวง ในสิ่งที้งเค้าทำให้ผม ผมกลัวว่าเค้าจะไปทำให้คนอื่น ผมเริ่มเห็นแกตัว มากขึ้นไม่อยากให้คนที่มาได้ดีกว่าผม ผมเริ่มเปลี่ยนไป ความร่าเริงของผมมันหมด ทุกวันนี้ผมทำงานได้แต่นั่งนับเวลาเมื่อไหล่จะ5โมงนะจะได้กลับไปคอนโด ไปอยู่กับแฟน  เพราะเวลาของผมที่ผมมีความสุขคือตอนกลับจากทำงาน จนถึงเวลา8โมงที่ปมตองตื่นมาทำงาน เวลาอื่นตอนกลางวันผมเกมือนคนจะเป็นบ้า ใจไม่อยู่กับตัว งานเริ่มไม่ค่อยอยากทำ นั่งนับเวลาอย่างเดียว ผมอยากรู้ทางแก้ ผมไม่อยากตองเจ็บอีก แต่ผมก็จากเค้าไม่ได้ ผมเคยจะหนีไปแล้ว3ครั่ง แต่เค้ามารั้งไว้ บอกอย่าไปเลยตัวจะไปไหน แต่คำพูดนี้ออกจากปากเค้ามา ผมก็ทำอะไรไม่ได้แล้วครับ ผมก็ตองกลับไป ผมรักเค้ามาก ผมยอมทำทุกอย่างไม่ว่า จะอะไร ตังผมก็มีไม่ได้มาก ผมก็ช่วยเค้าเท่าที่ผมทำได้ ผมคงไปบอกให้เค้าหยุดทำงานแบบนี้ไม่ได้เพราะเค้าตองส่งเงินให้ที่บ้าน ผมก็ช่วยได้เท่านี้ มีอย่างนึงที่เค้าบอกเค้าบอกผมว่าถ้าผมมาขอเค้าเค้าจะหยุดงานแบบนี้แล้วเอาเงินสินสอดไปทำทุน 2แสนบาททองอีก5บาท ผมกำลังตั่งใจทำงาน ผมจะเกิบตังเพื่อไปขอเค้า แต่เรืองนี้ที่บ้านผมรู้ไม่ได้ เพราะเค้าไม่ใช้ผู้หญิง เค้าเป็นกระเทย ผมเลยตองหาเงิน แต่ล่วงเวลาที่ผมหาเงินเก็บตังผมอยากให้ความทรมานของผมหมดไป ผมตองทำยังไงผมตองคิดแบบไหน ผมตองการกำลังใจ ขอโทษคนับที่มานะบายให้ฟัง แต่ผมไม่รู้จะปรึกษาใครจิงๆผมไม่กล้าบอกใครว่าเค้าทำงานแบบนี้ไม่กล้าบอกเพือนบอกพ่อแม่พี่น้องและญาติ ครับ ช่วยให้ความคิดเห็นผมที่ครับ