สวัสดีครับ ผมเรียนอยู่ที่วิทยาลัยอาชีวแห่งหนึ่งในซอย จรัญ 13 ผมเป็นนักเรียนปวช.3 ผมเรียนที่นี่ตั้งแต่ปวช.1และได้พบเจอกับครูที่ปรึกษาคนนี้
ขอแทนครูว่าBนะครับ ผมขอเกริ่นก่อนว่าตอนปี1ผมยังรู้สึกเฉยๆกับครูBแต่พอเวลาผ่านไปผมเริ่มรู้สึกไม่โอเคที่ครูอคติกับผมและเพื่อนในกลุ่มแบบนี้จนต้องมาตั้งกระทู้ถามทุกคนครับ คือเรื่องมีอยู่ว่าครูBเป็นคนที่มั่นใจในความคิดของตัวเองมากและไม่รับฟังความคิดเห็นของคนอื่นเอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางของทุกอย่างและไม่ยอมรับความคิดเห็นของนักเรียน ผมขอเล่าเหตุการณ์นี้เป็นเรื่องของเพื่อนผม(ขอแทนว่าA)กับครูB คือวันนั้นเป็นวันสอบสำคัญครูBแบ่งหารสอบเป็นช่วงเช้าและบ่ายAจับได้สอบรอบบ่ายเมื่อถึงเวลาสอบแม่ของAป่วยจนลุกไม่ได้จึงโทรหาAให้กลับมาดูแลAเลยกลับ ผ่านไปสักพักครูBเริ่มถามเพื่อนในห้องว่าAไปไหนเพื่อนในห้องเลยบอกกับครูBไปว่าAกลับบ้านไปดูแลแม่ครับ/ค่ะ ครูBได้ยินแบบนั้นจึงพูดขึ้นมาว่า "แม่มันจะตายแล้วหรอ" เพื่อนทุกคนได้ยินแบบนั้นจึงบอกA  Aรู้แบบนั้นเลยบอกพ่อกับแม่ แม่ของAโกรธมากและพ่อของAได้โทรไปหาครูBว่าทำไมครูพูดจาแบบนี้แต่ครูBเบี่ยงประเด็นไม่ยอมตอบและไปพูดเรื่องที่Aมีแฟนฯลฯพ่อAเลยวางสายพอผ่านไปอีกวันครูBเรียกให้นักเรียนทุกคนขึ้นโฮมรูมเพื่อที่จะหาว่าใครเป็นคนไปบอกพ่อแม่ของA ครูBเริ่มพูดและร้องไห้และแก้ตัวว่าครูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น พวกเธอ(คนที่ไปบอกA)ส่งสารผิดผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงได้ก็ยังไม่มีใครยอมรับครูBเลยบอกว่าถ้าไม่มีคนยอมรับก็ไม่ต้องออกจากห้องนี้และพูดว่าจริงๆครูรู้อยู่แล้วว่าใครเป็นคนพูดแค่อยากให้ออกมารับความจริง(ทุกคนงงมั้ยครับถ้ารู้อยู่แล้วจะมาถามเพื่ออะไร)ผ่านไปไม่กี่นาทีเลยมีคนออกมายอมรับคือผมและเพื่อนในกลุ่มเมื่อครูBได้รู้ครูBก็เริ่มที่จะอคติและไม่ชอบผมและเพื่อนในกลุ่มอย่างเห็นได้ชัด นี่ยังแค่ส่วนน้อยครับพอขึ้นปวช.3คือปัจจุบันตอนนี้ครูBเป็นคนที่เวลามีแฟนก็จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษจะสอนด้วยความสนุกสนานแต่พอวันไหนที่ครูBทะเลาะกับแฟนหรือคนที่คุยๆด้วยอยู่ครูBก็จะหงุดหงิดและใส่อารมณ์กับเด็กนักเรียนในห้องหลายต่อหลายครั้ง ไว้ผมจะมาเล่าต่อนะครับขอบคุณทุกคนที่อ่านครับ