กลุ่มประเทศสเเกดิเนเวียพูดภาษาอะไรกันครับ

คนเรา ถ้าต้องตอบคำถามประเภทนี้

สมัยก่อน เขาไปห้องสมุดกันนะ ไปค้นคว้า หาคำตอบเอง

ถ้ายังไม่เข้าใจ ถึงจะถาม

แต่ถ้าจะให้ดี ควรอ่านจับใจความเอง ทำความเข้าใจเอง


______

คนสมัยนี้ สามารถศึกษาหาความรู้ในด้านต่างๆ ได้ด้วยตนเองได้ง่ายๆ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ขอให้มีมือถือสมาร์ทโฟน มีคอมฯ มีไอแพด มีแท็บแล็ต
แล้วเชื่อมต่อไวไฟ เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ท สามารถเรียนได้จากทุกแหล่งที่สามารถเรียกมาอยู่ตรงหน้าได้ง่ายๆ

ดิกชันนารีออนไลน์ก็มีเยอะแยะ มีทุกภาษา

คนสมัยนี้โชคดีมากๆ แต่เหมือนใช้สิ่งที่มีอยู่ไม่ค่อยเป็น

คนสมัยนี้ เน้นใช้อินเทอร์เน็ท เพื่อเล่นโซเชี่ยล หรือ เอาไว้ถามผู้อื่น

หรือ กระทู้ตามเว็บบอร์ดไทยต่างๆ ส่วนใหญ่เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงไม่กี่ปีมานี้
เห็นคำถามต่างๆ นาๆ แล้วกลุ้มใจมากกับคุณภาพของคน

หลายๆ คำถาม เป็นคอมม่อนเซ้นส์ทั้งนั้น หรือ หลายๆ คำถาม สามารถหาความรู้ได้เองเลย แต่ไม่ทำ
ถามเอาง่ายกว่า รอให้คนมาป้อนให้

แสดงถึงระบบการศึกษาที่ล้มเหลว แสดงถึงระบบสังคมที่ล้มเหลว คนไม่ชอบไฝ่หาความรู้ คนไม่ชอบช่วยเหลือตนเอง

ในเมื่อมีสังคมแบบนี้ แล้วชาติจะพัฒนาได้อย่างไร เพราะถ้าพลเมืองยังคิดไม่ค่อยเป็น ช่วยเหลือตนเองไม่ค่อยได้
แล้วจะเอาอะไรมาคิดพัฒนาชาติ พัฒนาสังคม

//

การขวนขวายไฝ่รู้เองหน่ะ นอกจากจะทำให้คนเรามีข้อมูลมากแล้ว ยังช่วยพัฒนาทักษะหลายๆ อย่างในชีวิต
ไม่ว่าจะเป็นทักษะในการฟัง พูด อ่าน เขียน

แล้วยังได้ฝึกการประมวล ประเมินข้อมูล แล้วนำมาเรียบเรียง เพื่อผ่านการคิด วิเคราะห์ แยกแยะ ได้อีกด้วย

ถ้าทำได้ ดีต่อสมองมากๆ นะ ขอแนะนำ

และ ถ้าอยากจะทำให้สมองแจ่มใส ก็ต้องออกกำลังกาย ทำสมาธิ

//

คือที่มานี่ อยากช่วยแนะนำ อยากช่วยสร้างพลเมืองที่มีคุณภาพให้กับประเทศไทย


อยากเห็นเยาวชนไทยส่วนใหญ่ คิดเป็น วิเคราะห์เป็น แยกแยะเป็น และ มีความรอบรู้หลายๆ ด้าน
รวมทั้งการรู้ภาษา ตปท อย่างน้อย 1 ภาษา และ เป็นภาษาสากลที่สำคัญมากในประชาคมโลก ซึ่งก็คือ ภาษาอังกฤษนั่นเอง

เพราะก่อนที่จะสามารถหาข้อมูลส่วนใหญ่ได้ด้วยตนเองได้ ก็ต้องขวนขวายให้รู้ภาษาอังกฤษก่อน
แล้วจะหาข้อมูลได้เยอะขึ้น กว้างขึ้น กว้างมากกว่าที่จะรู้ภาษาไทยอย่างเดียว

แล้วก็ต้องขอบอกว่า ก็ต้องวนกลับมาที่การใช้กูเกิ้ล การใช้อินเทอร์เน็ทที่คุณมีอยู่แล้ว ให้เป็นประโยชน์นี่แหละ


//

ผู้ใหญ่ที่เล่นห้องไกลบ้านในพันทิปหลายคนนี้ คุณลองอ่านๆ ดูนะ พื้นฐานของเขาส่วนใหญ่ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวยเลย
หลายๆ ท่านเป็นเด็ก ตจว ฐานะทางบ้านยากจน

แต่ชีวิตของเขาประสบความสำเร็จ เพราะภาษานี่เอง และ หลายๆ ท่าน เรียนด้วยตนเองด้วย และ หลายๆ ท่านสอบชิงทุนได้
ทุนแล้วทุนเล่า ทุกคนได้ดี มีชีวิตที่สะดวกสบาย มีงานดีๆ ทำ มีโอกาสได้เดินทางไปโน่นมานี่ ไปได้ดิบได้ดี มีคุณภาพชีวิตดีๆ สวัสดิการสังคมดีๆ
ในต่างประเทศ

เพราะภาษาอังกฤษ ที่พวกเขาขวนขวายหาความรู้ใส่ตัวกันมาตั้งแต่ในวัยเด็ก ตั้งแต่วัยรุ่น ตั้งแต่สมัยที่เมืองไทยยังดูทีวีขาวดำกันอยู่
ตั้งแต่โทรศัพท์มือถือยังไม่เกิด ตั้งแต่เอ็มทีวียังไม่เกิด ตั้งแต่การเดินทางไป ตปท ยังไม่แพร่หลาย ตั้งแต่ต้องพกดิกชันนารีเล่มหนาๆ
ไปไหนมาไหนด้วย ตั้งแต่ที่พวกเขายังต้องพกสมุดจดศัพท์จดอะไรต่างๆ นาๆ นั่นเอง