เราเริ่มต้นความคิดนี้เพราะรู้สึกว่าตัวเราเองไม่มีความสุขเลย มองไปทางไหนก็คิดเเต่ว่าคนนี้ไม่ชอบเรา เกลียดเรา ดูถูกเราเหมือนเราคิดในทางลบตลอดเวลาไม่คิดในเเง่บวกเลย _{บ่อยครั้งชอบพูดอยู่กับตัวเองคิดนั้นคิดนี้ว่าคนนั้นตายเราก็จะร้องไห้อยู่อย่างนั้นเเหละ(ชอบจินตนาการคิดว่าคนใกล้ตัวจะตายไปจากไปกันหมด)บ่อยมากที่คิดว่าถ้าคนใกล้ตัวตายจะไม่มีใครรัก}  มีรอบนึงที่พูดอยู่คนเดียวเเล้วเเม่เห็นเเม่ถามเราว่า เป็นอะไรเห็นเราเหมอพูดอยู่คนเดียว
มาพักหลังเเค่เพื่อนหรือคนใกล้ตัวพูดคำเเรงๆหรือด่าเราจะชอบคิดว่าถ้าไม่มีเราก้คงดีดิถ้าเราฆ่าตัวตายไม่ต้องมารู้สึกผิดล่ะเราไม่มีค่าอยู่เเล้วนิไม่ค่อยมีใครรักเราจากใจจริงสักคนเเม่เเต่เเม่เรายังคิดแบบนี้เลยเรารู้สึกว่าตัวเองไม่ปกติไม่กล้าไปปรึกษาหมอไม่รู้จะถามใครกลัวคนอื่นมองมาว่าเราเป็นตัวตลก