เสียงรอบข้างโคตรดัง....แต่ทำไมเรารู้สึกโดดเดี่ยว

ใครมีความรุ้สึกแบบนี้บ้าง
รู้สึกสับสนกับตัวเอง เครียกกับปัญหาเหมือนเราตัวคนเดียว อ้างว้าง พูดอธิบายให้ใครฟังไม่ได้ พูดไม่ออก น้ำตาเท่านั้นที่เป้นสิ่งที่เห็นได้ชัดเจน นี่เรากำลังอ่อนแอหรอ เราอดทนมามากมาย เหมือนกับว่าตอนนี้เวลานี้ กาย ใจเราที่อยู่ข้างในมันรับไม่ไว้แล้ว เพราะไม่เคยมีใครเข้าใจส่วนลึกตรงนั้น หรือเราไม่เคยเปิด เพราะไม่เคยมีใครสนใจเรา