จำเป็นไหม?

เรื่องมีอยู่ว่าเรามีน้องสาวที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงของคนเป็นโรคซึมเศร้าแล้วค่อนข้างจะมีปัญหาในการสื่อสารนิดหน่อย เค้าชอบพูดไม่ดีใส่เราตลอดตั้งแต่เด็กจนโต ไม่เคยแคร์ความรู้สึกของเราเลย เวลาเราทะเลาะกันเค้าจะไม่ยอมไปซะทุกอย่าง เราก็เออแล้วแต่ละกันจะด่าจะว่าอะไรก็เชิญ(คือเรารู้อยู่แล้วว่าเถียงไปก็เท่านั้น ปล่อยให้เค้าพูดไปเถอะจะได้จบๆ)เวลาเค้าอยู่กับคนอื่นเค้าก็เฉยๆแต่พออยู่กับเราเค้าจะเหวี่ยงใส่ แต่บางเวลาก็ดี(น้อยมากกกกๆ)เค้ามีปัญหาใส่การเข้าสังคมมากไม่ยอมพูดก่อนไม่ยิ้มไม่อะไรเลยแต่ตรงข้ามกับเรา
มีหลายครั้งที่เราเสียใจกับคำพูดที่เค้า
พูดมาแต่ก็พยายามคิดตลอดว่ามันป่วยอยู่เดี๋ยวก็หายแล้ว
พยายามคิดหาวิธีว่ามันจะหายจากการเป็นแบบนี้ยังไง วิธีที่เคยคิด
1.ฆ่าตัวตายซะ บางทีที่น้องเราเป็นแบบนี้ก็อาจจะเป็นเพราะเรา
2.โต้กลับ มันทำยังไงเราทำยังงั้น ไม่สนละถ้าจะรอคนอื่นมาช่วยจากอาการแบบนี้ก็รอไปเถอะหัดจัดการตัวเองบ้างดิ (ไม่มีใครช่วยตัวเราได้ดีนอกจากตัวเราเอง)
จำเป็นไหมอ่ะที่เราจะต้องเป็นที่รองรับระบายอารมณ์ของคนแบบนี้ทุกคนคิดว่าไงคะ


ปล.1ข้อที่1เราคิดบ่อยมากๆ ถ้าเราตายเรื่องทุกอย่างจะจบเลยไหม😔
ปล.2ไม่ต้องถามถึงว่าทำไมไม่พาไปหาหมอ พ่อแม่คงไม่ยอมให้ไปเผลอๆตัวน้องเองอาจจะไม่ยอมไปด้วยซ้ำ เราก็ได้แต่ประคับประคองไปเรื่อยไปในทุกๆวัน