ไม่ได้เข้ามาห้องนี้นานมาก ตอนแรกเข้าแอคเคาท์พันทิปไม่ได้มาเป็นปีแล้วค่ะ หลัง
เปลี่ยนคอมพ์เครื่องใหม่ จนมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ติดละครค่ะ เลยพยายามหาทางเข้าให้ได้
แล้วหลังจากอินละคร และทำงานประจำมาได้เป็นปีก็เริ่มคิดถึงงานเขียนค่ะ
เลยอยากเขียนนิยายเรื่องนี้ให้จบ หลังจากที่เริ่มเขียนไว้ตั้งแต่ปลายปี 18
พระเอกเป็นช่างแต่งหน้าชื่อดังค่ะ เพราะอยากให้พระเอกมีบุคลิกและอาชีพที่
แตกต่างจากเรื่องอื่นค่ะ
ยังไงถ้าท่านผู้อ่านในห้องนี้อ่านแล้วมีความเห็นอะไร โปรดแนะนำติชมเนตร
ได้เต็มที่เลยนะคะ เรื่องนี้เนตรตั้งใจมากจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่ลองเข้ามาอ่านค่ะ
บทนำ
เมื่อสามสิบเอ็ดปีที่แล้วในอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ก็มีหญิงสาวรูปงาม
คนหนึ่งซึ่งเป็นถึงนางงามระดับจังหวัดที่มีชื่อจริงแสนเพราะพริ้งว่า แก้วกานดา
เธอเป็นสาวสวยที่หลงรัก รัฐ ชายหนุ่มหน้าตาดี ซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของ
เจ้แหวนซึ่งเป็นคนที่พาแก้วกานดาเดินสายประกวดหลายเวทีนับตั้งแต่วันที่
หญิงสาวเริ่มแตกเนื้อสาวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ช่วงที่จีบกัน รัฐก็เลิกทำตัวลอยชาย
และเริ่มไปทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งอย่างขยันขันแข็งอยู่นานเกือบสองปี
จนแก้วกานดาไว้วางใจและยอมฝากชีวิตไว้กับสามีที่ชื่อรัฐ
ในคืนวันแต่งงานเข้าหอ เจ้าบ่าวหนุ่มก็ออกปากสัญญากับแก้วกานดาเป็น
มั่นเหมาะ
‘พี่จะรักแค่แก้วเพียงคนเดียวและพี่จะไม่นอกใจแก้วนะจ๊ะพี่สัญญา’ เมื่อพูดจบ
เขาก็ก้มลงไปจุมพิตหญิงสาวด้วยอาการทะนุถนอมและเมื่อถอนจุมพิตออกมา
เขาก็มองตาหล่อนด้วยแววตาแสนรักแสนเสน่หา
‘แก้วก็จะรักและซื่อสัตย์กับพี่แค่เพียงคนเดียวเท่านั้นค่ะพี่รัฐ’ ก่อนที่หญิงสาว
จะก้มกราบลงแทบอกของผู้เป็นสามี ก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะมอบทั้งกายใจ
ให้แก่กันและกัน
หลังอยู่กินกันมาเพียงปีเศษ นายรัฐก็เริ่มดีแตก ทำตัวขี้เมาหยำเป หยุดไป
ทำงานที่ร้านอาหารปล่อยให้เมียซึ่งเป็นช่างทำผมทำงานหาเงินมาเลี้ยงดู
ตัวเองทั้งๆ ที่แก้วกานดาก็กำลังท้องใกล้คลอดเต็มแก่ และเพราะการยืน
ทำผมนานเป็นชั่วโมงทุกวัน เธอเลยเจ็บท้องคลอดก่อนกำหนดทำให้
ลูกชายที่ชื่อ กั๊ตหรือรัฐกร เกิดมาเป็นเด็กทารกที่มีน้ำหนักตัวน้อยกว่า
เด็กทั่วไป แม้ว่ารัฐจะทำตัวไม่ต่างจากแมงดาที่เกาะเมียกินแต่แก้วกานดา
ก็รักรัฐมาก หล่อนจึงไม่อาจตัดใจเลิกรากับผู้เป็นสามีได้ โดยเธอก็เฝ้าหวัง
ว่าวันหนึ่งรัฐจะคิดได้ แต่แล้ววันนั้นก็ไม่เคยมาถึง
รัฐกรที่เกิดมาก็มีใบหน้าหวานใส ผิวขาวเนียนละเอียด เครื่องหน้าก็น่ารัก
จิ้มลิ้มไม่ต่างจากมารดาผู้สวยหวาน เด็กชายค่อยๆ เติบโตขึ้นท่ามกลาง
ความรักของแม่ที่คอยทุ่มเทดูแลเขา แต่เพราะรัฐกรมีขนาดตัวที่เล็กกว่า
เด็กผู้ชายคนอื่น เขาจึงมักจะตกเป็นเหยื่อที่โดนรังแกเสมอทั้งในหมู่บ้าน
ที่อาศัยอยู่และที่โรงเรียน
ณ สนามเด็กเล่นของหมู่บ้าน
หลังจากจดๆ จ้องๆ เด็กผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังเล่นดีดลูกแก้วชิงการ์ด
ตัวการ์ตูนกันอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุด รัฐกรก็เดินกำลูกแก้วและการ์ดตัวการ์ตูน
ที่แถมมากับขนมตรงเข้าไปหาเด็กกลุ่มนั้นและเอ่ยปากถาม
‘ขอเราเล่นด้วยคนสิ’
‘เฮ้ย ดูสิ มีตุ๊ดมาขอเล่นด้วยว่ะ’ หัวโจกของแก๊งค์ที่เงยหน้าขึ้นมาก็เอ่ยขึ้น
ด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันแล้วเขาก็หัวเราะเสียงดัง ในขณะที่เด็กคนอื่นก็หัวเราะ
ตามพร้อมจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ดูเหยียดหยามและรังเกียจ
‘เราไม่ใช่ตุ๊ด’ รัฐกรตอบกลับอย่างเริ่มรู้สึกโกรธ
‘หน้าอย่างแกเนี่ยนะไม่ใช่ตุ๊ด ยังไงพวกข้าก็ไม่รับตุ๊ดเข้าแก๊งค์โว้ย
กลับไปโดดยางเลยไป’ พูดพร้อมเดินมาผลักอกรัฐกรอย่างแรง
มัดหัวใจยัยซุปตาร์ ชื่อเรื่องอาจจะเหมือนแนวลูกกวาด แต่ถ้าได้อ่านแล้วจะพบว่าไม่ใช่เลยค่ะ
เปลี่ยนคอมพ์เครื่องใหม่ จนมีอยู่ช่วงหนึ่งที่ติดละครค่ะ เลยพยายามหาทางเข้าให้ได้
แล้วหลังจากอินละคร และทำงานประจำมาได้เป็นปีก็เริ่มคิดถึงงานเขียนค่ะ
เลยอยากเขียนนิยายเรื่องนี้ให้จบ หลังจากที่เริ่มเขียนไว้ตั้งแต่ปลายปี 18
พระเอกเป็นช่างแต่งหน้าชื่อดังค่ะ เพราะอยากให้พระเอกมีบุคลิกและอาชีพที่
แตกต่างจากเรื่องอื่นค่ะ
ยังไงถ้าท่านผู้อ่านในห้องนี้อ่านแล้วมีความเห็นอะไร โปรดแนะนำติชมเนตร
ได้เต็มที่เลยนะคะ เรื่องนี้เนตรตั้งใจมากจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกท่านที่ลองเข้ามาอ่านค่ะ
บทนำ
เมื่อสามสิบเอ็ดปีที่แล้วในอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ก็มีหญิงสาวรูปงาม
คนหนึ่งซึ่งเป็นถึงนางงามระดับจังหวัดที่มีชื่อจริงแสนเพราะพริ้งว่า แก้วกานดา
เธอเป็นสาวสวยที่หลงรัก รัฐ ชายหนุ่มหน้าตาดี ซึ่งเป็นลูกชายคนเดียวของ
เจ้แหวนซึ่งเป็นคนที่พาแก้วกานดาเดินสายประกวดหลายเวทีนับตั้งแต่วันที่
หญิงสาวเริ่มแตกเนื้อสาวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ช่วงที่จีบกัน รัฐก็เลิกทำตัวลอยชาย
และเริ่มไปทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งอย่างขยันขันแข็งอยู่นานเกือบสองปี
จนแก้วกานดาไว้วางใจและยอมฝากชีวิตไว้กับสามีที่ชื่อรัฐ
ในคืนวันแต่งงานเข้าหอ เจ้าบ่าวหนุ่มก็ออกปากสัญญากับแก้วกานดาเป็น
มั่นเหมาะ
‘พี่จะรักแค่แก้วเพียงคนเดียวและพี่จะไม่นอกใจแก้วนะจ๊ะพี่สัญญา’ เมื่อพูดจบ
เขาก็ก้มลงไปจุมพิตหญิงสาวด้วยอาการทะนุถนอมและเมื่อถอนจุมพิตออกมา
เขาก็มองตาหล่อนด้วยแววตาแสนรักแสนเสน่หา
‘แก้วก็จะรักและซื่อสัตย์กับพี่แค่เพียงคนเดียวเท่านั้นค่ะพี่รัฐ’ ก่อนที่หญิงสาว
จะก้มกราบลงแทบอกของผู้เป็นสามี ก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะมอบทั้งกายใจ
ให้แก่กันและกัน
หลังอยู่กินกันมาเพียงปีเศษ นายรัฐก็เริ่มดีแตก ทำตัวขี้เมาหยำเป หยุดไป
ทำงานที่ร้านอาหารปล่อยให้เมียซึ่งเป็นช่างทำผมทำงานหาเงินมาเลี้ยงดู
ตัวเองทั้งๆ ที่แก้วกานดาก็กำลังท้องใกล้คลอดเต็มแก่ และเพราะการยืน
ทำผมนานเป็นชั่วโมงทุกวัน เธอเลยเจ็บท้องคลอดก่อนกำหนดทำให้
ลูกชายที่ชื่อ กั๊ตหรือรัฐกร เกิดมาเป็นเด็กทารกที่มีน้ำหนักตัวน้อยกว่า
เด็กทั่วไป แม้ว่ารัฐจะทำตัวไม่ต่างจากแมงดาที่เกาะเมียกินแต่แก้วกานดา
ก็รักรัฐมาก หล่อนจึงไม่อาจตัดใจเลิกรากับผู้เป็นสามีได้ โดยเธอก็เฝ้าหวัง
ว่าวันหนึ่งรัฐจะคิดได้ แต่แล้ววันนั้นก็ไม่เคยมาถึง
รัฐกรที่เกิดมาก็มีใบหน้าหวานใส ผิวขาวเนียนละเอียด เครื่องหน้าก็น่ารัก
จิ้มลิ้มไม่ต่างจากมารดาผู้สวยหวาน เด็กชายค่อยๆ เติบโตขึ้นท่ามกลาง
ความรักของแม่ที่คอยทุ่มเทดูแลเขา แต่เพราะรัฐกรมีขนาดตัวที่เล็กกว่า
เด็กผู้ชายคนอื่น เขาจึงมักจะตกเป็นเหยื่อที่โดนรังแกเสมอทั้งในหมู่บ้าน
ที่อาศัยอยู่และที่โรงเรียน
ณ สนามเด็กเล่นของหมู่บ้าน
หลังจากจดๆ จ้องๆ เด็กผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังเล่นดีดลูกแก้วชิงการ์ด
ตัวการ์ตูนกันอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุด รัฐกรก็เดินกำลูกแก้วและการ์ดตัวการ์ตูน
ที่แถมมากับขนมตรงเข้าไปหาเด็กกลุ่มนั้นและเอ่ยปากถาม
‘ขอเราเล่นด้วยคนสิ’
‘เฮ้ย ดูสิ มีตุ๊ดมาขอเล่นด้วยว่ะ’ หัวโจกของแก๊งค์ที่เงยหน้าขึ้นมาก็เอ่ยขึ้น
ด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันแล้วเขาก็หัวเราะเสียงดัง ในขณะที่เด็กคนอื่นก็หัวเราะ
ตามพร้อมจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ดูเหยียดหยามและรังเกียจ
‘เราไม่ใช่ตุ๊ด’ รัฐกรตอบกลับอย่างเริ่มรู้สึกโกรธ
‘หน้าอย่างแกเนี่ยนะไม่ใช่ตุ๊ด ยังไงพวกข้าก็ไม่รับตุ๊ดเข้าแก๊งค์โว้ย
กลับไปโดดยางเลยไป’ พูดพร้อมเดินมาผลักอกรัฐกรอย่างแรง