COVID-19 เหมือนเป็นการเปิดศักราชแห่งการเลิกการทำกิจกรรมนอกบ้านของมนุษย์เลยนะ

ก่อนหน้าการเกิดไวรัสระบาด
ที่ผ่านมาเรามีแอ๊ปสั่งอาหารมาส่งที่ผ่าน
ที่ผ่านมาเราพูดถึงวีดีโอคอลประชุมที่บ้าน
ที่ผ่านมาการช็อปปิ้งออนไลน์เป็นที่นิยม
ที่ผ่านมาเราดูหนังใหม่ได้ผ่านออนไลน์
ที่ผ่านมาเราพูดถึงการเรียนที่บ้าน, ทำงานที่บ้าน

สถานการณ์ตอนนี้ของ Covid 19
แค่กักตัว 14 วันยังไม่พอ ยังมีคนออกอาการได้หลังจากนั้น
เป็นแล้วหายแล้ว ก็เป็นใหม่ได้อีก
เชื้อค้างอยู่ในแต่ละสถานที่ได้ยาวนานหลายวัน
เมื่อเริ่มเข้าระดับ 3 เมื่อไหร่ ก็มั่วกันแล้วทีนี้
ต้องหวังพึ่งสภาพอากาศให้ไม่หนาวไม่มีฝน แล้วแต่ดวงจริงๆ

ที่จะโดนกระทบคือที่ๆ คนรวมตัวกัน
ห้างสรรพสินค้า
โรงหนัง
งานแข่งกีฬา
งานคอนเสิร์ต 
โรงเรียน
ที่ทำงาน 
โรงงาน 
โรงพยาบาล
รถเมล์ รถไฟฟ้า 
สถานที่ท่องเที่ยว โรงแรม รีสอร์ท

ลองคิดดูว่าชีวิตจะยังคงรอดจากการติดเชื้อได้ไหม หรือแค่รอความหวังว่าเชื้อ
มันจะอ่อนล้า ลดความรุนแรงไปเอง หรือแล้วแต่ดวง

แต่เหมือนเป็นจุดเริ่มต้นให้คิดเลยว่า ต่อไปแต่ละคนจะไม่ออกมาจากบ้าน
มีกิจกรรมส่วนใหญ่อยู่ในบ้าน อย่างน้อยก็อีกระยะใหญ่ๆ คนจะเปลี่ยนพฤติกรรมมาสั่ง
ของมาส่งที่บ้านมากขึ้นกว่าเดิมมากๆ กว่าจะผ่านช่วงนี้ไปได้ ธุรกิจจะเจ๊งไปอีกเท่าไหร่
ถ้าส่วนใหญ่สายป่านไม่ยาว มันจะเปลี่ยนวิถีชีวิตของคนไปเลย
ถ้าไม่ต้องไปไหน แล้วทำไมต้องซื้อรถ? วิสัยทัศน์ของ Akio Toyoda อาจจะมาเร็วขึ้นคือคนไม่จำเป็นต้องซื้อรถ

ที่สังเกตคนยังไม่ได้กังวลถึงเรื่องอาหารนะ
จั๊งฟู้ด ของทอด ขนมนมเนย นม นี่มันลดระดับภูมิต้านทานได้หมด 
สายคลีนอาจจะน่ากังวลน้อยลง 
นี่ถ้าคนเริ่มคิดขึ้นมา ธุรกิจขายอาหารพวกนี้ก็จะกระทบด้วย
ใช้ยาฆ่าเชื้อรักษาอาการติดเชื้อหาย ร่างกายก็ไม่ได้กลับมามีภูมิคุ้มกันดีด้วยนะ มันจะแย่ลง
คงต้องลองๆ คิดดูแล้วล่ะ ว่าถ้าจะทำอะไรอยู่แต่ที่บ้าน มันจะทำได้แค่ไหน
ตอนนี้มีหนังเด็ก 2 เรื่องเข้ามา ตอนแรกอยากพาลูกไปดูมากๆ แต่ตอนนี้จบไม่ต้องไป
เรียนซัมเมอร์ช่วงปิดเทอมก็ไม่ต้อง อยู่บ้านอย่างเดียว ไม่รู้บางคนมีคนดูแลคอยดูแลเด็กตลอดไหม
คนที่ยังจำเป็นต้องไปทำงานนอกบ้าน ตอนนี้คือพวกที่มีความเสี่ยงหมดเลยนะ
ยิ่งต้องใช้รถสาธารณะ น่ากลัวมากๆ แม่ผมยังต้องไป... 
ไม่ได้เครียดนะ แต่อยากจะเขียนสรุปแบบนี้ อยากให้คนระวังตัวมากขึ้น
เริ่มคิดเพิ่มทางเลือกที่จะอยู่กับบ้านมากขึ้น ไวรัสมันจะได้แพร่ช้าลงๆ