ขอเกริ่นก่อนค่ะว่าเราอายุ 26 ปี แฟน 29 ทำงานคนละที่ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน จะเจอกันอยู่ด้วยกันสัปดาห์ละ 1-2 ครั้ง
แฟนเราเป็นคนน่ารักมาตลอด ก่อนเกิดเรื่องวันเดียวก็ยังรักกันดีมาก ไปไหนมาไหนด้วยกัน มือถือก็ให้เราเล่นตลอด ...

แต่ที่ผ่านมาก็มีเรื่องโกหกจนต้องทะเลาะกันอยู่บ้างปีละ ครั้งสองครั้ง เช่นเรื่องแอบไปอาบอบนวด แต่บอกเราว่าไปกินเบียร์เฉยๆ
ไปเป็นเพื่อนคนอื่น อันนี้เราก็พยายามเชื่อใจ เพราะไม่อยากมีปัญหากับชีวิตคู่

ล่าสุดก็เค้าไปกินเหล้ากับน้อง ผญ.ที่ทำงานด้วยกัน และไปต่ออีกร้านที่มีเพื่อน ผช.เขาอยู่แล้วอีก. 2 คน
ซึ่งวันนั้นก็กลับดึกมากกว่าปกติ เค้าเมาพอสมควร แต่ตอนอยู่ร้านเราก็เฟสทามคุยกันปกติ คุยกันได้ตลอด
แม้แต่เราบอกว่าขอไปนั่งร้านด้วยได้ไหม แฟนก็บอกว่ามาได้เลย แต่เราพูดเล่นไม่ไปเอง และให้เราดูหน้าน้อง ผญ.ที่ไปด้วยก็คุยกันปกติ
แต่คนที่มีปัญหาที่เรากำลังจะเล่านี้เหมือนเค้าพยายามหลบหน้าไม่คุยกับเรา ทั้งที่ ผญ.อีกคนทักคุยกับเราปกติค่ะ

พอตีสองกว่าเค้ากลับถึงห้องแล้วยังไม่ได้โทรบอกเรา เราโทรไปก็ไม่รับ ประมาณ 3 สาย ประมาณ 15 นาทีเค้าโทรกลับมาเราเลยขอเฟสทาม เขาก็เฟสทามกับเรา เรารู้สึกมีอะไรบางอย่างเลยขอให้เขาแพนกล้องทั่วห้องเพื่อดูว่าพาใครกลับมาไหม ตอนแรกเขาปฏิเสธว่าไม่มีอะไร เราเลยบอกว่าไม่มีก็ขอดูหน่อย สถานการณ์มันบีบบังคับให้เขาต้องบอกเรา จนเขายอมบอกเราว่ามีน้อง ผญ. อยู่ในห้อง เขามารอแท็กซี่ ??? แล้วถึงแพนกล้องไปหา ผญ.คนนั้น เราโมโหปรี๊ดแตกเลยค่ะ เหตุผลตอนนั้นเขาบอกเรามารอแท็กซี่ ใครจะเชื่อล่ะค่ะ เชื่อก็บ้าแล้ว มารอแท็กซี่ถึงในห้อง ตอนนั้นเราเลยขอคุยกับน้องคนนั้นว่าเข้ามาได้ยังไง มันสมควรแล้วหรอ บลาๆๆ แต่น้อง ผญ. ไม่ยอมคุยด้วยกับเรา เราเลยด่าว่าแฟนเราไปเยอะ แฟนเราก็บอกเราไร้สาระ เราโกรธจนวางสายไป เขาก็ไม่สนใจโทรกลับมาที่เราเลย เราขับรถไปห้องเขาทันที ภาพที่เห็นเมื่อเปิดประตูเข้าไปคือ แฟนเรานอนอยู่ริมเตียงติดผนังใส่ชุดทำงาน ผญ.นั่งเล่นมือถืออยู่ขอบเตียงอีกฝั่ง (ห้องเล็กมากนะคะ แต่ก็กว้างพอที่จะนั่งพื้นได้ไม่ใช่บนเตียง) เราเข้าไปเห็นแบบนั้นเรากระชากหัว ผญ.ก่อน กะว่าจะตบแฟน แต่เราโดนผลักออกก่อน พร้อมกับโดนแฟนเราเองต่อว่าเราว่าเราทำเกินไปแบบหยาบคายมาก และสงสารน้องยังงั้นยังงี้ แต่ไม่สงสารเห็นใจหรือเข้าใจเราบ้างเลย  เอาแต่ว่าเราอย่างเดียว สักพักน้อง ผญ. บอกว่าเขารอเพื่อนมารับไม่ใช่รอแท็กซี่ แฟนเราเมาไม่รู้เรื่องเลยพูดผิดว่ารอแท็กซี่ ผญ. ก็ให้ดูมือถือว่าเขาบอกให้เพื่อนมารับแล้วตั้งแต่ตีหนึ่ง แต่เขาต้องเข้ามาเอาโนตบุคในห้องแฟนเราก่อน เขาเลยต้องมาที่นี่ ซึ่ง ผญ. คนนี้ปกติอยู่ห้วยขวางแถวบ้านเราเลย สักพักเพื่อนเขาก็มารับ แล้วแฟนเราเขาเลยให้เรากลับบ้านไปสงบสติอารมณ์

ผ่านมา 4-5 วัน เราพยายามเชื่อในสิ่งที่เขาพูดว่ามันไม่มีอะไรจริงๆ เพราะน้อง ผญ.เป็นคนห้าวๆทำไรพูดไรไม่ค่อยคิดแบบเรา และเป็นคนมึนๆ (เราไม่สนใจค่ะ เราไม่เคยรู้จักเขา ยังไงมันก็ไม่สมควรมาอยู่แบบนี้) ปัจจุบันผ่านมา 2 สัปดาห์แล้วเรายังรู้สึกระแวงอยู่ พยายามจับผิดเขาอยู่ เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลยค่ะ เราเหนื่อยมาก เราทุกข์ใจ เราอยากมีความสุขเหมือนเดิม หาทางออกยังไงดีคะ ล่าสุด ผญ.คนนี้ก็ย้ายมาอยู่ห้องข้างๆแฟนเราเลยค่ะ (เป็นที่พักของที่ทำงานเขาให้พนักงานอยู่) เรายิ่งระแวงหนักเข้าไปอีก เมื่อคืน ผญ. คนนี้ก็พึ่งมายืมหมอนไปนอนในห้องเขาเองด้วย โดยแฟนเราบอกเราไว้ก่อนเราจะไปถึงห้องของแฟนค่ะ เราเหนื่อยจังเลยค่ะ เราพยายามหานู่นนี่ทำจะได้ไม่คิดมาก แต่พอว่างมันก็อดคิดไม่ได้ เมื่อก่อนเราไม่เคยเป็นแบบนี้เลยค่ะ

ขอโทษนะคะที่พิมพ์ยาวไป เพราะอยากให้เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นค่ะ // พึ่งตั้งกระทู้ครั้งแรก ผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ