คือช่วงปลายเดือนมกราคม 2562ผมได้รู้จักผู้หญิงคนนึง ผมกับเขาก็ได้คุยกันทุกวัน จนถึง14กุมภาพันธ์วันวาเลนไทน์เรานัดเจอกัน ตั้งแต่วันนั้นมา ผม กับเขาก็คุยกันลองคบเป็นแฟนและศึกษานิสัยของกันและกันดู ช่วงแรกสี่ห้าเดือนทุกอย่างปกติดีเราสองคนรักกันดี ถึงแม้เราไม่ได้อยู่ที่เดียวกันไม่ได้เจอกันทุกวันเราก็คุยกัน ทุกๆวันทุกๆชั่วโมงไม่เคยขาดและเราก็เจอกันเดือนละสองสามครั้งอย่างต่ำ ( แฟนอยู่อำเภอฝาง ตัวผมเองอยู่เชียงใหม่) ที่ได้เจอกัน บ่อยก็เพราะว่าแฟน ต้องมาหาหมอที่เชียงใหม่ด้วย เราสองคนก็รักกันดีไปไหนมาไหนด้วยกันถึงขั้นจะวางแผนแต่งงานกันผมพาเขาไปหาพ่อแน่นำไห้รู้จักญาติๆพี่น้องผมทุกคนก็โอเคดี อาทิตย์ไหนเขาไม่ได้มาเชียงใหม่ผมก็ไปห้าเข้าที่ฝางแต่เขาไม่ได้บอกพ่อแม่เขารู้ว่าเราควบกันอยู่พวกเขาไม่ได้รู้ว่าเราเป็นแฟนกันเพราะเขาขอ เหตุผลของเขาก็คือยังไม่พร้อมที่จะเปิดเผยไห้ใครรู้ว่าเราควบกันผมก็โอเคไม่เป็นไร เข้าใจ
หกเดือนเจ็ดเดือนผ่านไปเรื่องก็เริ่มทุกอย่างเปลี่ยนทะเลาะกันบ่อยขึ้นทะเลาะกันกับเรื่องไม่เป็นเรื่องความคิดไม่ตรงกันบ้าง โน่นนี่โทรหากันบ้างไม่โทรหาบ้างจะไปในมาในทุกครั้งที่เคยบอกหลังหลังมาก็ไม่บอกหายตัวบอยไปไหนมาไหนก็ไม่บอกโทรหาก็รับบ้างไม่รับบ้าง ที่สำคัญก่อนวันวาเลนไทน์ 2563ผมคิดวางแผนที่จะพาเค้าไปทานข้าวเพื่อจะได้คุยกันเรื่องปัญหาที่เกิดขึ้นและเตรียมของขวัญที่จะ surprise เขา
Day 1. ผมโทรไปถามก่อนวันวาเลนไทน์ 2-3วัน
ผม. วาเลนไทน์ปีนี้มีแผนไรไหม อยากไปไหนไหม?
เขา. งานเยอะมาก คงไปไหนไม่ได้ดูก่อน (เขาทำไร่ส้ม)
ผม. เหรอ? ถ้ามาเชียงใหม่ไม่ได้ ผมไปหาที่ฝางไหม เสร็จงานเราไปหาไรทานกัน
เขา. เอางั้นหรอ? ดูก่อนนางานเยอะอะ
Day 2. โทรไปหาก่อนวันวาเลนไทน์หนึ่งวัน
ผม. โทรไป ครั้งที่หนึ่งไม่รับสาย ครั้งที่สองไม่รับสาย ครั้งที่10-20ก็ไม่รับสายหายไปไหนไม่รู้ จนถึงวันวาเลนไทน์ทั้ง LINE ทั้งโทรเช้ายันค่ำก็ไม่รับสายหายไปยังไร้ร่องรอย
กลับมาตอบ LINE อีกทีสามทุ่มครึ่ง คำตอบคือทำงานไม่มีเวลา
-ผม. ถาม ทำไมโทรไปไม่รับสาย
-เขา. ตอบ. ทำงานอะโทรศัพท์ไม่ค่อยดีด้วย
ผม- ที่โทรไปเห็นไหม
เขา เห็นแต่ไม่ว่างที่จะรับสาย
ผม. อ๋อเหนอ? ( เก็บความรู้สึก ไม่พูดไรมาก)
หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยเรื่อย พยายามชักถาม เรื่องราวเป็นยังไง เขาก็ไม่บอกไม่ชัดเจนเวลาผ่านไปสักพักผมก็ได้รับข้อความทาง LINE จากเขา
พี่ณ ตอนนี้ปัญหาของน้องเยอะมากมาย จำเป็นที่ต้องพึ่งพาใครสักคนหนึ่งที่เขาพอจะช่วยได้บ้าง ซึ้งตอนนี้แฟนเก่าร้านทองก็ได้ขอกลับมาช่วยน้องให้ผ่านวิกฤตนี้ไป น้องจำเป็นและจำใจที่ต้องเลือกทางนี้ หวังว่าพี่ก็คงเข้าใจน้องนะคะและเงินที่น้องต้องใช้หมุนธุรกิจมันเยอะเกินกว่าพี่จะช่วยน้องได้ น้องขอโทษจากหัวใจจริงๆที่ทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่เรา2คนต้องการ หากเรารีบแต่งและกินอยู่กันเร็วกว่านี้ ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ ที่ผ่านมาทั้งหมดน้องไม่เคยโกหกอะไรพี่น้องก็รักพี่จริงๆและอยากสร้างครอบครัวไปด้วยกัน แต่ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นมาแบบนี้แล้ว น้องไม่มีทางเลือกจริงๆ น้องสับสนอยู่หลายวันจริงๆแต่ก่อนสิ้นเดือนนี้น้องต้องใช้หนี้ก้อนโตแล้วหากไม่ใช้ได้เขาขู่ไว้มีปัญหาแน่นอน น้องขอโทษจากใจจริงๆ และน้องขอขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆทั้งหมดที่เคยทำให้กับน้องและชาตินี้ทั้งชาติน้องจะไม่ลืมบุญคุณทั้งหมดสักวันหนึ่งหากมีโอกาสน้องจะขอตอบแทนพี่นะ
หลังจากได้รับข้อความนี้จากเขา ผมก็ลองโทรไปหาเขาเผื่อเขารับสายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนลาจากกันโชคดี เขารับสายจริงๆด้วย😀😀 คุยกันสักพัก ผมก็พยายามยื้อเค้าไว้บอกเขาว่าจะช่วยเขาเท่าที่จะช่วยได้ แต่เขายังยืนยันว่าจะไป ทำไรได้คนหมดรักต่อไห้เรายื้อเขาไว้มากมายแค่ไหนเขาก็ไปอยู่ดี
เวลาผ่านไปสักพักเขาLINEมาคุยอี่ก
(พี่ใจเย็นๆนะคะน้องอยากขอเวลาสัก1ปีได้ไหมให้ทุกอย่างมันลงตัวก่อน แล้วเราค่อยมาแต่งงานมีลูกด้วยกัน ( What!? )
ขอความคิดเห็นสมาชิกทุกคนครับผมควรไปต่อหรือหยุดความสัมพันธ์?
ควรไปต่อหรือหยุดความสัมพันธ์
Day 1. ผมโทรไปถามก่อนวันวาเลนไทน์ 2-3วัน
ผม. วาเลนไทน์ปีนี้มีแผนไรไหม อยากไปไหนไหม?
เขา. งานเยอะมาก คงไปไหนไม่ได้ดูก่อน (เขาทำไร่ส้ม)
ผม. เหรอ? ถ้ามาเชียงใหม่ไม่ได้ ผมไปหาที่ฝางไหม เสร็จงานเราไปหาไรทานกัน
เขา. เอางั้นหรอ? ดูก่อนนางานเยอะอะ
Day 2. โทรไปหาก่อนวันวาเลนไทน์หนึ่งวัน
ผม. โทรไป ครั้งที่หนึ่งไม่รับสาย ครั้งที่สองไม่รับสาย ครั้งที่10-20ก็ไม่รับสายหายไปไหนไม่รู้ จนถึงวันวาเลนไทน์ทั้ง LINE ทั้งโทรเช้ายันค่ำก็ไม่รับสายหายไปยังไร้ร่องรอย
กลับมาตอบ LINE อีกทีสามทุ่มครึ่ง คำตอบคือทำงานไม่มีเวลา
-ผม. ถาม ทำไมโทรไปไม่รับสาย
-เขา. ตอบ. ทำงานอะโทรศัพท์ไม่ค่อยดีด้วย
ผม- ที่โทรไปเห็นไหม
เขา เห็นแต่ไม่ว่างที่จะรับสาย
ผม. อ๋อเหนอ? ( เก็บความรู้สึก ไม่พูดไรมาก)
หลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยเรื่อย พยายามชักถาม เรื่องราวเป็นยังไง เขาก็ไม่บอกไม่ชัดเจนเวลาผ่านไปสักพักผมก็ได้รับข้อความทาง LINE จากเขา
พี่ณ ตอนนี้ปัญหาของน้องเยอะมากมาย จำเป็นที่ต้องพึ่งพาใครสักคนหนึ่งที่เขาพอจะช่วยได้บ้าง ซึ้งตอนนี้แฟนเก่าร้านทองก็ได้ขอกลับมาช่วยน้องให้ผ่านวิกฤตนี้ไป น้องจำเป็นและจำใจที่ต้องเลือกทางนี้ หวังว่าพี่ก็คงเข้าใจน้องนะคะและเงินที่น้องต้องใช้หมุนธุรกิจมันเยอะเกินกว่าพี่จะช่วยน้องได้ น้องขอโทษจากหัวใจจริงๆที่ทุกอย่างมันไม่เป็นไปตามที่เรา2คนต้องการ หากเรารีบแต่งและกินอยู่กันเร็วกว่านี้ ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ ที่ผ่านมาทั้งหมดน้องไม่เคยโกหกอะไรพี่น้องก็รักพี่จริงๆและอยากสร้างครอบครัวไปด้วยกัน แต่ในเมื่อทุกอย่างมันเกิดขึ้นมาแบบนี้แล้ว น้องไม่มีทางเลือกจริงๆ น้องสับสนอยู่หลายวันจริงๆแต่ก่อนสิ้นเดือนนี้น้องต้องใช้หนี้ก้อนโตแล้วหากไม่ใช้ได้เขาขู่ไว้มีปัญหาแน่นอน น้องขอโทษจากใจจริงๆ และน้องขอขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆทั้งหมดที่เคยทำให้กับน้องและชาตินี้ทั้งชาติน้องจะไม่ลืมบุญคุณทั้งหมดสักวันหนึ่งหากมีโอกาสน้องจะขอตอบแทนพี่นะ
หลังจากได้รับข้อความนี้จากเขา ผมก็ลองโทรไปหาเขาเผื่อเขารับสายเป็นครั้งสุดท้ายก่อนลาจากกันโชคดี เขารับสายจริงๆด้วย😀😀 คุยกันสักพัก ผมก็พยายามยื้อเค้าไว้บอกเขาว่าจะช่วยเขาเท่าที่จะช่วยได้ แต่เขายังยืนยันว่าจะไป ทำไรได้คนหมดรักต่อไห้เรายื้อเขาไว้มากมายแค่ไหนเขาก็ไปอยู่ดี
เวลาผ่านไปสักพักเขาLINEมาคุยอี่ก
(พี่ใจเย็นๆนะคะน้องอยากขอเวลาสัก1ปีได้ไหมให้ทุกอย่างมันลงตัวก่อน แล้วเราค่อยมาแต่งงานมีลูกด้วยกัน ( What!? )
ขอความคิดเห็นสมาชิกทุกคนครับผมควรไปต่อหรือหยุดความสัมพันธ์?