ความคิดแย่ๆในสมอง

คือรู้สึกแย่ เศร้า ท้อ หมดกำลังใจจะทำต่างๆ ความคิดหยุดหมดทุกอย่าง เหนื่อยมาก คำพูดจากคนรอบข้าง คิดต่างๆนาๆ เป็นคนคิดไม่หยุด ไม่สามารถหยุดคิดได้ มีคนอื่นเข้ามาแล้วออกไป พูดจาข่มเหง เอาเราไปอ้างอะไรประมาณนี้แล้วมันไม่ใช่เรื่องจริง ปากต่อปาก หูต่อหู คุยกันแซ่ดๆ ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องจริงเลย เราก็รู้สึกท้อ เอาไปนินทา เขาเด็กกว่าเราด้วย แล้วคือเคยรู้จักเคยสนิท แต่ตอนนี้ไม่สนิทเพราะทะเลาะกัน แล้วเขาพูดประโยคที่ทำให้สะเทือนใจ แล้วอยู่ๆเราก็หยุดทุกสิ่งตัดขาดจากเพื่อนเขา แล้วเราก็รู้สึกท้อไปเลย ไม่มีกะจิตกะใจทำ อย่างที่ตอนต้นได้เขียน เหนื่อยเลย ไม่นึกว่าจะพูดประโยคนั้นออกมา คนเคยสนิทกันแต่พอทะเลาะก็เอาเราไปพล่ามหมาๆให้คนอื่นฟัง แล้วคือมันนึกถึงอดีตที่เคยโดนบูลลี่ตลอด 15 //ปจบ15y แล้วรู้สึกมาก ไม่มีกำลังใจ ตัดพ้อไปหมด อนาคตดับ อยากฆ่าตัวตายไปเลย รู้สึก bad สุดๆ อยากจะฆ่าตัวตาย อยากจะฆ่าทุกคนแล้วอยู่เก็บตัวเงียบๆอยู่บ้าน แบบ intvไปเลย อยากอยู่คนเดียว ไม่รงไม่เรียน ตัดภาพมาทำงานเลย เหนื่อย เหนื่อยจริงๆ ทนต่ออะไรมาหลายอย่าง ยอมรับและเขื่อฟัง ยอมคนไม่กล้าทำอะไร เดี๋ยวภาพลักษณ์itvจะหายไป คนในครอบครัวก็ไม่อยากปรึกษา พวกเขาก็ทำงาน ไม่อยากให้เอาเรื่องของเราไปเครียดกับเขา ถึงปรึกษาแม่ แม่ก็เอางาน ปรึกษาพ่อ พ่อก็จะบอกว่าไร้สาระ คือมันไม่มีใครแล้ว ที่ให้ระบายให้คำปรึกษา ไม่มีจริงๆ ไม่มีเพื่อนอีกด้วย เลยเก็บความคิดไว้อย่างนั้น เริ่มคิดตอนเมื่อ 13 ปี //ปจบ15y ต้องทนต่อไปใช่มั้ย คำพูด คำนินทา ว่าร้าย บั่นทอนจิตใจมนุษย์ตนนี้ไปเรื่อยๆ มันจะไม่เป็นไรใช่มั้ย ?