เป็นมานานมากแล้วครับ  ตั้งแต่ยังเป็นสามเณรอายุประมาณ 18-20 ช่วงนั้นเรียน มสธ ด้วย  อ่านหนังสือไปได้ประมาณ 5-10 นาทีจะมีอาการทุกครั้ง  จนถึงขั้นปวดหัวเหมือนมีอะไรมากดตรงกลางกระหม่อมเลยครับ  ถ้าได้นอนก็หลับเป็นตายทุกครั้งหลังอ่าน  โชคดีที่ยังเอาตัวรอดเรียนจบแบบเกรดระดับกลางๆค่อนข้างต่ำครับ (ผ่านได้ก็บุญแล้ว) การที่จะเรียนต่อโทคงเป็นไปไม่ได้เลย

แต่ผมมีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่งก็คือความจำดี (มั้ง) สามารถท่องปาฏิโมกข์ปากเปล่าได้ (ทุกวันนี้ก็ยังท่องได้แม้จะหลงๆบ้างเป็นบางข้อ)  ท่องบทสวดมนต์ต่างๆได้  แต่ความสามารถนี้ได้ถูกทำลายลงเนื่องจากอ่านแล้วเวียนหัวนี่แหละครับ  ทำให้ไม่สามารถต่อยอดความรู้ทั้งทางโลกและทางธรรมได้เท่าที่ควรจะเป็นครับ  ตอนนี้ก็ลาสิกขามาหลายปีแล้วครับ

ขอคำแนะนำจากท่านผู้รู้ด้วยครับ  อยากกลับมาเป็นปกติเวลาอ่านครับจะได้ศึกษาได้เต็มที่

ขอบคุณครับ  ขอแท็กโรคไมเกรนด้วยนะครับ  เพราะเห็นมันเด้งมา