ค่ะ คือเรารู้เพราะตอนแรกแม่เรามาเล่าว่าไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วมีเด็กเสิร์ฟมาขอไลน์ ตอนแรกเราก็ขำๆเพราะแม่เรามักมีคนมาเต๊าะแบบนี้ทุกครั้ง แล้วแม่ก็ไม่เคยอะไร แต่เวลาผ่านไปสักพักเราเริ่มเอะใจเพราะแม่ล็อคนหัสโทรศัพท์อีกเครื่อง (แม่เรามี2เครื่อง ไว้ทำงานเครื่องนึงอีกเครื่องไว้เล่นโซเชียล) เราก็เลยถามว่าแม่ล็อคทำไม เขาก็บอกล็อคเฉยๆ จนวันนึงแม่เรามาขอเราคุยด้วยมาเล่าให้เราฟังบอกว่าอึดอัดที่พูดกับใครไม่ได้ เราถามว่าแล้วทำไมไม่เลิกคุย แม่เราก็บอกว่าทำไม่ได้ แม่บอกว่าแม่รักเขา ไม่ได้รักพ่อแล้วตอนนั้นเราช็อคมากเราพยายามไม่ร้องแล้วบอกให้แม่คิดถึงความผิดชอบชั่วดี คิดถึงครส.ของพ่อกับพี่ชายเรา เพราะพี่เราคงเกลียดแม่ไปเลย แม่รับปากว่าจะเลิกคุย แต่ก็ไม่เลิกแถมแม่ยังไปนอนกับเขาแล้ว โดยโกหกพ่อว่ามานอนกับเราที่กทม เราเสียใจมาก คือมันต้องมีอะไรกันแล้ว เราไม่รู้จะบอกใครเราไม่อยากให้ใครรับรู้ว่าแม่เราเป็นแบบนั้น จนเมื่อไม่นานมานี้พ่อก็รู้ วันที่พ่อโทรมาหาเรา พ่อถามแค่เราทำอะไรอยู่ กินข้าวรึยัง คิดถึงแล้วพ่อก็ร้องไห้ เรารู้เลยว่าพ่อต้องรู้แล้วแน่ๆ เราเลยโทรไปหาแม่แล้วถามง่าเกิดอะไรขึ้น แม่ก็เล่าว่าพ่อรู้แล้ว กำลังจะกลับไปคุยที่บ้าน สุดท้ายพ่อก็ให้โอกาสแม่ เพราะพ่อเรารักแม่มาก พ่อขอโทษมี่ไม่มีเวลาให้ต่างๆ แล้วเชื่อมั้ยเราพึ่งมารู้ว่าแม่ไม่ได้เลิกยุ่งกับคนนั้น แม่ยังคุยและแอบไปเจอ และยังออกรถให้เขาด้วย จนเราบอกว่าเราไม่ไหวแล้วทำไมทำแบบนี้เราร้องไห้จนไม่รู้จะพูดยังไงเขาพูดแค่ขอโทษ เกลียดแม่มั้ย เราไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว บางทีเราก็คิดว่าบางอย่างแม่ให้เขามากกว่ามี่ให้เรากับพี่ แม่เลี้ยงดูเขา ออกค่าเช่าบ้านให้ ตอนนี้เราไม่อยาดคุยกับแม่เลย เราไม่อยากให้ครอบครัเราเป็นแบบนี้เลย
แม่เรามีคนอื่น