สำหรับคุณแล้ว 

หนังไทย รักๆ โรแมนติกเรื่องใหน ที่ทำให้คุณรู้สึกตราตรึงใจมาจนถึงวันนี้ครับ

..
..
สำหรับผมแล้ว ถ้าพยายามนึกย้อนกาลเวลาไป แน่นอน ต้องมีชื่อของ ดาการดา กับไข่นุ้ย    พี่โชน และน้ำ  ซีซั่นเชนท์ รวมทั้งหลายๆเรื่องในยุคหลังๆ อย่าง กวนมึนโฮ หรือ แฟนกันแค่วันเดียว อะไรประมาณนั้นเลย

อย่างไรก็ตาม มีหนังอยู่เรื่องนึง ที่ผมต้องดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าและยังรู้สึกถึงความละมุนของหนังในใจ นั่นคือเรื่อง  คิดถึงวิทยา ..
..
..
..
..
..
เมื่อไม่นานมานี้ หลังจากมีข่าวกระแสเรื่อง classic again ..
ผมก็เลยตัดสินใจว่า .. ลองไปพิสูจน์กับตาตัวเองดีกว่า

เรื่องที่แย่คือ กระแสของหนังเรื่องนี้ .. ในความเป็นจริง มีคนดูน้อยมากๆ ..
ขนาดว่า รอบที่ผมไปดูรอบแรก ถูกแคนเซิล เพราะไม่มีใครเลยซักคนซื้อบัตร (ซึ่งผมไปซื้อตั๋วหลังเวลาเริ่มฉาย)

แต่แล้วสุดท้ายก็เลยตัดสินใจ .... ไปอีกรอบ จนได้ดูในรอบสุดท้ายของวัน 
..
..
..ตลอดเนื้อเรื่อง ผมต้องยอมรับเลยว่า ...เขาทำออกมาได้ละมุนมากๆ คือ เคลิมไปกับบทบาท และเรื่องราวตลอดการนำเสนอของหนัง ซึ่งในใจผมก็คิดแล้วว่า อย่างน้อยๆ เรื่องนี้ ... น่าจะไประดับ แฟนกันแค่วันเดียว ที่ผมชอบมากๆ ..
..
..
.. หลังจาก ออกจากโรงหนัง ..
สิ่งที่ผมรู้สึกเลยคือ ..หนังเรื่องนี้ดีมาก .. คือดีมาก คือไม่เสียดายเงิน .. 
คุ้มมาก ฟินและละมุน กับหนังมาก ... แต่น่าเสียดายครับ 
ทำไม ผมกลับรู้สึกไม่ไปถึงระดับพวกตำนานหนังรักด้านบน เพราะอย่างน้อย ความรู้สึกผมว่า เรื่องนี้ คือดีกว่า แฟนกันแค่วันเดียวด้วยซ้ำ .. ไป 

ปัญหาของผม .. คือ ฉากจบ ..
เข้าใจว่า ฉากจบที่หลายๆคนชอบคือ แฮปปี้แบบนี้ล่ะ .. แต่นี่ อาจทำให้ มันไม่สมูท .. ไม่ขึ้นสุด ..
นั่นเพราะมันหักดิบเกินไป ... และมันหักดิบตั้งแต่ เห็นเด็กผู้ชาย ตอนท้ายเรื่องแล้ว ..เพราะพอเด็กผู้ชาย ออกมา และมีการแนะนำตัว ว่าเขาเป็นใคร แล้วมีการโพสต์หน้า ซูมแบบเต็มๆ คือผมว่า คนส่วนมากน่าจะเดาได้แล้วว่า หมอนี่จะโตมาเป็นใคร แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แล้วก็จบเลย

คือ ...เรื่องมันมาแบบ ละมุนๆแล้ว ..
แต่สุดท้าย คนดูแบบ  "เฮ้ย คุยหลอกดาว"

แล้ว พยายามตีกลับมาให้คนฟินต่ออีก ... คือ อารมณ์มันถูกตีกลับไปมามากจนเกินไป

คือ .... เรื่องๆนี้ อย่างน้อย ความเจ๋ง ละมุน กว่า แฟนกันแค่วันเดียว คือควรฟินมากกว่า เพราะมันดีทุกอย่าง 
ควรจะไป ถึงระดับตำนานอย่าง กวนมึนโห  ดากาลดา ซีซันเชนท์ หรือ สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก ..
แต่ฉากจบแบบนั้น .. คนฟินกันแค่ก่อนเดินออกจากโรงหนัง แล้วคนก็ลืม 

ลองคิดดูว่า ทำไม .. คิดถึงวิทยา .. จึงเป็นเรื่องที่ผมตราตรึงใจมากมาย มาจนถึงปัจจุบัน
นั่นเพราะเรื่องเขาละมุน ..ทั้งเรื่อง และ จบแบบดีมาก ..มีอะไรให้คิดต่อ ..ให้อิมเมจกัน..

แต่อย่างน้อยที่สุด ผมว่าเรื่องนี้ เจ๋งในระดับ แสกระสือ แน่นอน ..
ชอบมากครับ

แต่ถ้าเปลี่ยนฉากจบ ตัดฉากสุดท้ายทิ้งไปเลย ..
แล้วไม่ต้องมีการพูดถึงเรื่องรุ้งกินน้ำ .. แล้วโพสต์หน้าของเด็กชายแบบเต็มๆ ...ให้คนมาคิดต่อ .. 

ว่าเห้ย..เด็กผู้ชายนั่นใครว่ะ .. ทำไมได้อยู่ในฉากจบว่ะ หรือ โผล่มาเพื่ออะไรว่ะ 

ผมว่า น่าจะเป็นการจบแบบ เจ๋งกว่านี้เยอะเลย  คือคนได้ไป คิดต่อ ฟินต่อ ที่บ้าน 
หรือไม่ก็อาจจะ ดับจอมืดจบไปเลย แล้วมีเสียงลุง เรียกชื่อ เขา  .. ผมว่ามันจะฟิตกว่ามาก
คือ อารมณ์แค่ "คุณหลอกดาว"... แล้วจบเลย ให้คนอึ้ง ... แต่ไม่ต้องตีกลับมาให้ตนดู จิกเก้าอี้ ในโรงต่อกันอีก

น่าเสียดายครับ จบแบบนี้ ความฟินมันจบแค่ในโรงหนัง 

และ สุดท้าย .. ความละมุนของ ..คิดถึงวิทยา ก็ยังเป็นที่หนึ่งในใจของผม ไม่คลาย
   

(ปล. ช่วยแนะนำ หนังรักที่จะทำให้ผม ฟินกว่าคิดถึงวิทยาให้หน่อยนะครับ ^^ กำลังคิดว่า low season จะสู้ไหวมั้ยน้า ...)
(ปล.สอง     ขออนุญาติใส่ ... หนังเรื่องนี้เข้าไปใน หนังรักในตำนาน"ของผม"อีกเรื่องนึงครับ

https://www.youtube.com/watch?v=SZUanewJ-sk
Me...Myself ขอให้รักจงเจริญ - เต็มเรื่อง (Full Movie)