ในวันที่หมองหม่น ก็ได้แคปออมนี่แหละ เยียวยาหัวใจ

อย่างว่าวันก่อนที่เคยเห็นไม่เป็นอย่างนี้ ดวงอาทิตย์ที่มีเคยแจ่มใสกลับหม่นหมอง ลอยล่องเคว้งคว้างหลุดลอยหมองหม่น รวมทั้งควันรถยนต์ปะปนกันไป มองไม่เห็นแม้แสงเดือนดาวเคยสกาวบนท้องฟ้า ลอยคว้างอยู่กลางนภาเง

หันมองฟ้าที่ไร จิตใจหวั่นไหว ดวงตาดวงใจลองลอยไปกับฟ้า ฟ้านั้นหม่น คนก็มีเลว หรือฉันเป็นคนเลว ใจจึงหว่นไหว ฉันเลวเพียงไรหากใจก็ยังรักเธอ เมื่อเธอ มองฟ้า อย่าลืมว่า เรามีฟ้าอันเดียวกัน ใจฉันเป็นนิรันดร์

อาจจะเป็นทุกข์ อาจจะผิดหวัง แต่ยังมีรอยยิ้ม ให้เธอเรื่อยไป ข้างในจะร้อนจะรน หมองหม่นทนทุกข์เพียงใด ยังอยากจะยิ้มให้เธออย่างนี้ ก็ไม่เคยคิด อยากให้เธอรู้ ข้างในที่แท้ มันเป็นอย่างไร เพราะความที่รักเหลื

ในวันที่ฉันยังคอย ถ้าความรู้สึกจะตามหลอกหลอนฉัน เหมือนปีศาจยามค่ำคืน ที่ล่องลอย และสัมผัสไม่ได้ ฉันยืนอยู่กับตัวเอง เงียบๆ ถ้าเธอจะรู้ว่า ฉันเก็บซ่อนความคิดไว้มากแค่ไหน ขอให้เธอเข้าใจ ทั้งหมดนี้ คือ