จะเป็นอะไรไหมถ้ารู้สึกเกลียดพ่อตัวเอง

เกริ่นก่อนว่าตอนเราเด็กๆเรารักป๊ามาก ป๊าเป็นคนคอยโอ๋เราตอนเราร้องไห้ตลอดเป็นคนที่สร้างความสุขแต่พอเราโตมาป๊าก็เปลี่ยนไปอย่างกับฟ้ากับเหว ป๊าชอบบ่น นิดๆหน่อยๆก็หาเรื่องมาบ่น ชอบเถียงจนกว่าตัวเองจะชนะยิ่งเราเป็นคนที่โมโหง่ายยิ่งต่อปากต่อคำกับป๊าตลอด เรากับป๊าอยู่ด้วยกันไม่ได้เลยจะทะเลาะกันตลอดไม่เวอร์นะแต่มันคือเรื่องจริง เมื่อสองปีที่แล้วปลายๆเดือนเราป่วยเป็นซึมเศร้า หยุดเรียนบ่อยเพราะเพื่อนบูลลี่เราจนถูกไล่ออกจากโรงเรียนตอนนั้นเรากลัวมาก ก่อนที่จะออกเราแกล้งทำเป็นปวดท้องเพื่อที่จะหยุดพอนานวันเข้าเรากลัวทุกทีตอนที่ป๊ากลับมาจากทำงาน9โมง จำได้ดีเลยป๊าจะมาทำร้ายร่างกายตลอดมีครั้งนึงป๊ามาบีบคอ ตบหน้าเราแล้วก็พูดว่า กูอุตส่าห์กู้เงินมาจ่ายค่าเทอมให้ ตอนนั้นคือมีปัญหาการเงินมากๆเพราะเรื่องมรดกของย่าที่เสียแล้วเคยเล่าให้กระทู้มาแล้วแต่มีคนบอกว่ามันคือเรื่องของผู้ใหญ่ แต่เราก็อยากจะช่วยพ่อแม่ของเราเลยไม่อยากจะเล่ากลัวเล่าไปแล้วจะมีคนประเภทนี้มาตอบแบบเดิม ต่อนะในใจอยากจะตะโกนออกไปว่าหนูก็ไม่ได้อยากจะเป็นแบบนี้ เคยคิดที่จะฆ่าตัวตายหลายรอบมากๆถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านมาแล้ว2ปีภาพที่ป๊าบีบคอเราก็ไม่หายไปไหนเลย แม่ก็บอกทุกครั้งว่าป๊ารักหนูนะ แต่การกระทำมันไม่ใช่อะ รักเพราะซื้อของที่อยากได้ต่อให้พูดแทบตายแต่การกระทำมันขัดกับคำพูดก็ไม่เชื่ออยู่ดี ในสายตาเราป๊าเป็นคนที่เราเกลียดที่สุดแล้วหลังจากโดนไล่ออกป๊าจะชอบตอกย้ำเสมอ ชอบพูดถึงที่เรียนเก่งกว่าให้เราแบบพูดเหน็บใส่เราอะว่าคนเรียนไงถึงฉลาดแบบนี้ ใช่เรามันโง่มากเป็นแบบนี้มาตลอดจนหลังๆเขาเลิกพูด บอกก่อนนะว่าเราไปพบจิตแพทย์ทุกๆเสาร์เขาก็ให้ยามากินบ้างแต่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย.. มีแต่ให้อ้วนขึ้นเพราะมันทำให้อยากอาหารอยากจะบอกว่าจากน้ำหนัก62พุ่งขึ้นมา78ในระยะเวลาไม่ถึงเดือน!! ตอนนี้น้ำหนักพอจะลดลงมาเหลือ70นิดๆแล้วรู้สึกผิดกับตัวเองจังแฮะกำลังจะเเตะเลข5ละเชียว!!!! โอเคต่อพอเราจะใช้ของอะไรป๊ามาเห็นก็จะบ่นเลยพอเราเถียงกลับป๊าก็ชอบพูดว่า ใครซื้อมา เงินใครซื้อมา ประมาณนี้แค้นใจมากๆบอกกับแม่ตลอดว่าถ้าโตมีงานมีการทำเมื่อไหร่จะทำให้ป๊ารู้สึกเหมือนที่หนูรู้สึกตอนนี้เลย ถึงจะดูเนรคุณเราก็ยอมโดนว่าเพราะไม่ได้มาอยู่ในจุดๆที่เราเป็นยังมีอีกหลายอย่างที่ขุ่นเคืองในใจให้พิมพ์ไปก็คงไม่หมด ตอนนี้เรารักแม่ที่สุดเลยแม่เราเป็นคนที่จะไปไหนมาไหนก็จะนึกถึงแต่เราจะซื้อของกินมาให้ตลอดอยากซื้ออยากกินอะไรแม่ก็จะซื้อให้ซึ่งป๊าไม่เคยทำเลย เพราะป๊าเป็นคนขี้เกียจและเอาแต่ตัวเองสบายแค่คนเดียว แม่เราเปิดร้านขายของ ป๊ากลับจากทำงานมา6โมงพอถึงบ้านเขาก็รีบมากินข้าวแล้วบอกว่าไปนอนทุกทีแต่จริงๆไม่ได้นอนตัวเองมานั่งดูหนังแถมเขี่ยมือถือไปอีกทั้งๆที่สอนเราว่าห้ามเล่นมือถือตอนดูทีวีจะดูอะไรก็เลือกอย่างใดอย่างนึงแต่ตัวเองกลับทำซะงั้น นู่นจะนอนก็เที่ยงคืนนู่นแล้วก็ไปทำงานตอนตี1 แม่เราต้องขายของคนเดียวส่วนเราก็อยู่เป็นเพื่อนแม่ ถ้าถามว่าตอนนี้ฐานะที่บ้านเป็นยังไง ก็.. มีกินมั้ง เวลาเราอยากได้อะไรป๊าก็ไม่ยอมซื้อให้เราอยากดูดีก่อนที่จะไปเรียนครั้งใหม่ป๊าก็ไม่ซื้อ แต่ตัวเองนั้นกลับซื้อของไร้ประโยชน์มาทุกทีอาทิเช่นหมอนนุ่มๆที่ทำให้หลับสบายมั้งสั่งมาตั้ง3-4อันทั้งๆที่หัวก็มีอยู่หัวเดียว แล้วก็เก้าอี้ที่นอนยืดขาได้ซื้อมาเพื่อที่จะเอาไว้ดูหนังคือนอนดูบนเตียงไม่ได้หรือยังไงกันตอนนี้ก็ก็เก็บไว้ในห้องเก็บของเรียบร้อยไม่ได้ออกมาใช้เลยแล้วก็ไอ้กระเทียมดำซื้อมาเป็นถุงเป็นขวดเต็มบ้านไปหมดสั่งทีนึง5-6อันหมดไปกี่พันแล้วที่ซื้อมาอยากสุขภาพดีแล้วทำไมไม่กินของที่มีประโยชน์ถึงกินกระเทียมดำไปแต่ยังกินไม่เลือกสุขภาพก็ไม่ดีขึ้นมาหรอกจริงไหม ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะเราแค่อยากมาระบายให้ใครสักคนมารับฟังบ้างเราไม่มีเพื่อนเลย5555