...เรามีความกังวนเกี่ยวกับแมวของเพื่อนร่วมหอ....
เราเพิ่งย้ายมาหอพักใหม่ แล้วกฏของหอพักมีข้อนึงคือ ห้ามเลี้ยงสัตว์ !!
ปกติเราเป็นคนรักสัตว์ ชอบเล่นกับหมาแมวอยู่แล้ว แต่เราไม่ได้เลี้ยงและไม่เคยเลี้ยงเนื่องจากไม่สะดวกอะไรเลย จึงไม่อยากนำพาความลำบากมาให้กับตัวเองและสัตว์ที่เราจะเลี้ยง
...วันแรกที่เราย้ายเข้ามา พอเราเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้อง(เป็นระเบียงแบบปิด ไม่เห็นวิวด้านนอก แต่มีแสงส่องผ่านเข้ามา สำหรับไว้ตากผ้า ระเบียงกว้างเท่าขนาดความกว้างของห้อง) ก็เหม็นกลิ่นขี้แมวมากถึงมากที่สุด เราเริ่มไม่โอเค เนื่องจากกฎของหอก็มีอยู่ว่าห้ามเลี้ยง แต่ทำไมห้องข้างๆนี้ถึงยังแอบเลี้ยงอีก!!
เราหยุดหงิดมากกับกลิ่นอันไม่พึงประสงค์นั้น แล้วเราก็ยืนบ่นอยู่หลังห้องว่าเหม็นขี้แมวมาก หอนี้เขาห้ามเลี้ยงสัยว์ไม่หรอ เพื่อหวังว่าเจ้าของห้องนั้นจะได้ยิน แล้วจะออกมาจัดการกับกลิ่นนั้น !!
...แต่แล้วเจ้าของกลิ่นนั้นเองกลับวิ่งออกมาทักทายเราที่รูเล็กๆระหว่างห้อง ซึ่งตรงรูนั้นมีขวดน้ำขนาด1.5ลิตร ใส่น้ำไว้เต็มขวดแล้วเอามาปิดรูนั้นซ้อนกันเป็นความสูง 2 ชั้นของขวด เราคิดว่าเจ้าของแมวน่าจะปิดไว้เพื่อไม่ให้แมวของเขามาห้องเราได้ รูนั้นมันเล็กเท่าขวดน้ำพอดีจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นทางแมวเดินว่างั้นเถอะ
...เจ้าของกลิ่นอันไม่พึงประสงค์นั้น มันร้องออดอ้อนอยากจะมาหาเราเต็มที ราวกับว่าถูกขังให้อยู่แต่ในห้องนั้นไม่เคยได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันข้างนอกเลย จนเราเอ็นดูยอมเปิดช่องเล็กๆนั้นเพื่อให้มันได้เข้ามาวิ่งเล่นในห้องของเรา (จังหวะที่เจอเจ้าของกลิ่น ส่งเสียงออดอ้อน เราก็ลืมกลิ่นเหม็นไปชั่วขณะ ด้วยความเอ็นดู 555555) เมื่อเจ้าแมวน้อยได้เข้ามาในห้องของเรา มันก็เดินสำรวจไปเรื่อย พร้อมส่งเสียงกรนประหนึ่งว่าสบายใจ หรือมีความสุขมากที่ได้ออกมาเล่นข้างนอก เจ้าแมวน้อยก็มาตีสนิทกับเรามาออดอ้อน มาเล่นกับเรา ทำเหมือนรู้จักกันมานาน ทั้งๆที่เราเพิ่งเจอกันนะ...เห้ย
...สักพักเจ้าของแมวก็ร้องเรียกแมวของเขา เราเลยบอกว่าน้องมาห้องเรา ให้น้องมาเล่นห้องเราได้นะ เราไม่ว่า เจ้าของแมวก็ขอโทษขอโพยเราใหญ่โต ที่แมวเขามาห้องเรา เราก็บอกว่าไม่เป็นไร แล้วเราก็ส่งแมวคืนให้เขา เพราะเขาบอกว่าจะให้แมวกินข้าว
...ผ่านไป 5 นาทีหลังจากส่งแมวคืนให้เขา เราก็ปิดประตูเข้าห้องมานอนเล่นมือถือบนเตียงตามประสาของเรา อยู่ๆก็มีเสียงอะไรมาชนประตู (โครม!!!) เรารีบหันไปดูปรากฎว่า คือเจ้าแมวน้อยตัวนั้น มันวิ่งมาอย่างเร็วกะว่าจะเข้ามาในห้องเราแต่เราดันปิดประตูไว้ (ปล.ประตูเป็นกระจกบานเลื่อนใส่ๆ) เจ้าแมวน้อยมึนไปชั่วขณะ เราเลยรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูให้มันได้เข้ามา พร้อมกับที่เจ้าของมันก็วิ่งตามออกมาจากห้องของเขามาที่รูนั้น แล้วได้ยินเสียงแมวชนประตู ทั้งเราและเจ้าของก็หัวเราะเพราะตลกในความโก๊ะของเจ้าแมวน้อย 5555555 คือในปากมันยังเคี้ยวข้าวอยู่เลยอ่ะ แต่ด้วยความที่อยากออกมาเล่นอะนะ
เจ้าของมันบอกว่ามันกินข้าวได้แค่คำเดียว พอเจ้าของเปิดประตูหลังห้อง มันเห็น ก็วิ่งอออกมาอย่างรวดเร็วเลย 55555555....แล้วเราก็อุ้มมันไปคืนเจ้าของให้มันได้กินข้าวต่อ
...วันถัดๆมา ทุกครั้งที่เราออกไปทำเสียงก็อกแก๊กๆที่นอกระเบียงเจ้าแมวน้อยตัวนี้จะมาร้องออดอ้อนให้เราเปิดทางให้มันตลอด ซึ่งเราก็ใจอ่อนอยอมเปิดให้มันได้มาเล่นกับเราบ้าง เพราะเราเอ็นดู และสงสารมัน และเราก็เปิดทางให้มันได้มาเล่นกับเราอยู่หลายวัน จนมันเริ่มเล่นแรง มันกัดเรา เราเอามันไปคืนที่รูนั้นแล้วบอกมันว่า เราจะไม่ให้มาเล่นอีกแล้ว หึหึ หลังจากนั้นเวลาเราไปหลังห้องมันก็จะมาร้องอ้อนเราตลอด แต่เราไม่ใจอ่อนให้มันแล้ว เราเจ็บเพราะเคี้ยวเล็บของมันเลยคิดว่าจะไม่เล่นกับมันอีก
...และทุกๆวัน ก็มีกลิ่นขี้แมวซึ่งเหม็นมาก รบกวนใจเรามาก เราไม่สามารถเปิดประตูหลังห้องเพื่อระบายอากาศได้เลย พอเปิดแล้วกลิ่นขี้แมวก็ลอยมา เวลาตากผ้า ผ้าแทบจะเป็นกลิ่นขี้แมวมั้ง...
...เราควรทำยังไงดี ????
เราไม่เคยเจอเจ้าของแมว ไม่เคยพูดคุยกับเพื่อนร่วมหอคนไหน และคิดว่าห้องอื่นๆก็น่าจะไม่เคยคุยกันเหมือนกัน เพราะต่างคนต่างต้องการความเป็นตัว และเราก็ไม่กล้าบอกเจ้าของหอด้วย เพราะสงสารทั้งเจ้าของแมวทั้งแมวถ้าพวกเขาจะต้องโดนไล่ออก แต่บางครั้งเราก็นึกอยากฟ้องเจ้าของหอเหมือนกันนะ หึ!!
...................................................เราควรทำยังไงดี.........................มัน...เหม็น...มากเลยนะแก!!!...............................................................................
ถามคนเลี้ยงแมวในหอพักที่ห้ามเลี้ยงแมว แล้วกลิ่นขี้แมวของคุณรบกวนคนข้างห้อง
เราเพิ่งย้ายมาหอพักใหม่ แล้วกฏของหอพักมีข้อนึงคือ ห้ามเลี้ยงสัตว์ !!
ปกติเราเป็นคนรักสัตว์ ชอบเล่นกับหมาแมวอยู่แล้ว แต่เราไม่ได้เลี้ยงและไม่เคยเลี้ยงเนื่องจากไม่สะดวกอะไรเลย จึงไม่อยากนำพาความลำบากมาให้กับตัวเองและสัตว์ที่เราจะเลี้ยง
...วันแรกที่เราย้ายเข้ามา พอเราเดินออกไปที่ระเบียงหลังห้อง(เป็นระเบียงแบบปิด ไม่เห็นวิวด้านนอก แต่มีแสงส่องผ่านเข้ามา สำหรับไว้ตากผ้า ระเบียงกว้างเท่าขนาดความกว้างของห้อง) ก็เหม็นกลิ่นขี้แมวมากถึงมากที่สุด เราเริ่มไม่โอเค เนื่องจากกฎของหอก็มีอยู่ว่าห้ามเลี้ยง แต่ทำไมห้องข้างๆนี้ถึงยังแอบเลี้ยงอีก!!
เราหยุดหงิดมากกับกลิ่นอันไม่พึงประสงค์นั้น แล้วเราก็ยืนบ่นอยู่หลังห้องว่าเหม็นขี้แมวมาก หอนี้เขาห้ามเลี้ยงสัยว์ไม่หรอ เพื่อหวังว่าเจ้าของห้องนั้นจะได้ยิน แล้วจะออกมาจัดการกับกลิ่นนั้น !!
...แต่แล้วเจ้าของกลิ่นนั้นเองกลับวิ่งออกมาทักทายเราที่รูเล็กๆระหว่างห้อง ซึ่งตรงรูนั้นมีขวดน้ำขนาด1.5ลิตร ใส่น้ำไว้เต็มขวดแล้วเอามาปิดรูนั้นซ้อนกันเป็นความสูง 2 ชั้นของขวด เราคิดว่าเจ้าของแมวน่าจะปิดไว้เพื่อไม่ให้แมวของเขามาห้องเราได้ รูนั้นมันเล็กเท่าขวดน้ำพอดีจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นทางแมวเดินว่างั้นเถอะ
...เจ้าของกลิ่นอันไม่พึงประสงค์นั้น มันร้องออดอ้อนอยากจะมาหาเราเต็มที ราวกับว่าถูกขังให้อยู่แต่ในห้องนั้นไม่เคยได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันข้างนอกเลย จนเราเอ็นดูยอมเปิดช่องเล็กๆนั้นเพื่อให้มันได้เข้ามาวิ่งเล่นในห้องของเรา (จังหวะที่เจอเจ้าของกลิ่น ส่งเสียงออดอ้อน เราก็ลืมกลิ่นเหม็นไปชั่วขณะ ด้วยความเอ็นดู 555555) เมื่อเจ้าแมวน้อยได้เข้ามาในห้องของเรา มันก็เดินสำรวจไปเรื่อย พร้อมส่งเสียงกรนประหนึ่งว่าสบายใจ หรือมีความสุขมากที่ได้ออกมาเล่นข้างนอก เจ้าแมวน้อยก็มาตีสนิทกับเรามาออดอ้อน มาเล่นกับเรา ทำเหมือนรู้จักกันมานาน ทั้งๆที่เราเพิ่งเจอกันนะ...เห้ย
...สักพักเจ้าของแมวก็ร้องเรียกแมวของเขา เราเลยบอกว่าน้องมาห้องเรา ให้น้องมาเล่นห้องเราได้นะ เราไม่ว่า เจ้าของแมวก็ขอโทษขอโพยเราใหญ่โต ที่แมวเขามาห้องเรา เราก็บอกว่าไม่เป็นไร แล้วเราก็ส่งแมวคืนให้เขา เพราะเขาบอกว่าจะให้แมวกินข้าว
...ผ่านไป 5 นาทีหลังจากส่งแมวคืนให้เขา เราก็ปิดประตูเข้าห้องมานอนเล่นมือถือบนเตียงตามประสาของเรา อยู่ๆก็มีเสียงอะไรมาชนประตู (โครม!!!) เรารีบหันไปดูปรากฎว่า คือเจ้าแมวน้อยตัวนั้น มันวิ่งมาอย่างเร็วกะว่าจะเข้ามาในห้องเราแต่เราดันปิดประตูไว้ (ปล.ประตูเป็นกระจกบานเลื่อนใส่ๆ) เจ้าแมวน้อยมึนไปชั่วขณะ เราเลยรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูให้มันได้เข้ามา พร้อมกับที่เจ้าของมันก็วิ่งตามออกมาจากห้องของเขามาที่รูนั้น แล้วได้ยินเสียงแมวชนประตู ทั้งเราและเจ้าของก็หัวเราะเพราะตลกในความโก๊ะของเจ้าแมวน้อย 5555555 คือในปากมันยังเคี้ยวข้าวอยู่เลยอ่ะ แต่ด้วยความที่อยากออกมาเล่นอะนะ
เจ้าของมันบอกว่ามันกินข้าวได้แค่คำเดียว พอเจ้าของเปิดประตูหลังห้อง มันเห็น ก็วิ่งอออกมาอย่างรวดเร็วเลย 55555555....แล้วเราก็อุ้มมันไปคืนเจ้าของให้มันได้กินข้าวต่อ
...วันถัดๆมา ทุกครั้งที่เราออกไปทำเสียงก็อกแก๊กๆที่นอกระเบียงเจ้าแมวน้อยตัวนี้จะมาร้องออดอ้อนให้เราเปิดทางให้มันตลอด ซึ่งเราก็ใจอ่อนอยอมเปิดให้มันได้มาเล่นกับเราบ้าง เพราะเราเอ็นดู และสงสารมัน และเราก็เปิดทางให้มันได้มาเล่นกับเราอยู่หลายวัน จนมันเริ่มเล่นแรง มันกัดเรา เราเอามันไปคืนที่รูนั้นแล้วบอกมันว่า เราจะไม่ให้มาเล่นอีกแล้ว หึหึ หลังจากนั้นเวลาเราไปหลังห้องมันก็จะมาร้องอ้อนเราตลอด แต่เราไม่ใจอ่อนให้มันแล้ว เราเจ็บเพราะเคี้ยวเล็บของมันเลยคิดว่าจะไม่เล่นกับมันอีก
...และทุกๆวัน ก็มีกลิ่นขี้แมวซึ่งเหม็นมาก รบกวนใจเรามาก เราไม่สามารถเปิดประตูหลังห้องเพื่อระบายอากาศได้เลย พอเปิดแล้วกลิ่นขี้แมวก็ลอยมา เวลาตากผ้า ผ้าแทบจะเป็นกลิ่นขี้แมวมั้ง...
...เราควรทำยังไงดี ????
เราไม่เคยเจอเจ้าของแมว ไม่เคยพูดคุยกับเพื่อนร่วมหอคนไหน และคิดว่าห้องอื่นๆก็น่าจะไม่เคยคุยกันเหมือนกัน เพราะต่างคนต่างต้องการความเป็นตัว และเราก็ไม่กล้าบอกเจ้าของหอด้วย เพราะสงสารทั้งเจ้าของแมวทั้งแมวถ้าพวกเขาจะต้องโดนไล่ออก แต่บางครั้งเราก็นึกอยากฟ้องเจ้าของหอเหมือนกันนะ หึ!!
...................................................เราควรทำยังไงดี.........................มัน...เหม็น...มากเลยนะแก!!!...............................................................................