สวัสดีเหล่าสมาชิกพันทิปทุกท่านค่ะ

เรามีเรื่องอยากขอคำปรึกษาจากทุกคน 

เรื่องมันเริ่มจากตอนปี 2 เราเริ่มเครียดหนัก และอยากตาย เมื่อมีเรื่องเครียด เราไม่สามารถบอกที่บ้านได้ เพราะพวกเขาจะรำคาญและบางครั้งก็ด่าที่เราเอาเรื่องการเรียนไปเล่าให้ฟัง 

เราคิดอยากตายมาเรื่อยๆ เริ่มบ่อยขึ้น จนตอนไฟนอลปี 4 ที่บ้านเรามีมือที่สามเข้ามาแทรก เราเรียนไม่รู้เรื่องเลย แม่จะโทรมาบ่นเรื่องพ่อให้ฟังทุกวัน...แต่เราบ่นเรื่องที่เราเครียดให้แม่ฟังไม่ได้

เราเหนื่อย....แต่เราบอกใครไม่ได้

ตอนนั้นเราเลยพึ่งสังเกตุตัวเอง...

- บางครั้งเราตบหน้าตัวเองจนแก้มชา แต่ก็ไม่หนำใจ อยากจะตบให้เลือดกลบปากด้วยซ้ำ แต่เราไม่ไหว ตอนจบจนครึ่งหน้าชา หน้าเราปวดไปเป็นอาทิตย์ 

- หลายครั้งที่หลังร้องไห้ เราจะหัวเราะ เราไม่รู้ว่าทำไม...แต่เราหัวเราะ 

- บางครั้งที่โดนพ่อกับแม่ด่า เราจะยิ่งอยากตาย เราอยากบริจาคร่างกาย...เพราะเราจะตายวันไหนก็ไม่รู้ ไม่อยากให้ศพตัวเองเป็นภาระให้ที่บ้าน 

- บางครั้งที่จิตตกมากๆ เราจะทดลองฆ่าตัวตาย ที่เคยลองมาก็มีกินยาพารา(แค่แปดเม็ด ไม่ตาย แค่ปวดท้อง) ไปหลบในตู้และล็อคประตู หรือบีบคอตัวเองจนหายใจไม่ออก 

พอเราเรียนจบ  เรากลับมาอยุ่ที่บ้านแต่ไม่หางานทำ
เรารู้สึกว่าบ้านคือเซฟโซน เราไม่อยากไปไหน อยากอยุ่กับพ่อแม่....ยังรู้สึกว่าตัวเองมีค่า 

เราจะทำตัวดีๆ เราจะเป็นเด็กดี จะได้มีค่าในสายตาคนในบ้าน ถึงแม้พวกเขาจะทำให้เราอยากตายในบางครั้ง

เพื่อนบอกว่าเราเป็นซึมเศร้า แต่เราคิดว่าเราแค่เครียดมากไป 

เราเลยอยากถามว่าเราเป็นโรคซึมเศร้า หรือแค่เครียดมากไป หรือเราเป็นโรคจิต...