เราขอเล่าก่อนนะคะ เราเป็นคนที่เข้ากับคนอื่นง่ายมากเลย เป็นคนเพื่อนเยอะค่ะ แต่ไม่จริงใจเลย ที่จริงใจคบได้จริงๆมีไม่กี่คน เราชอบให้คำปรึกษาเพื่อนค่ะในทุกๆเรื่อง แต่เวลาผ่านไป ยิ่งโตชีวิตก็มีอะไรเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง เราแค้นในใจตลอดเวลามีปัญหาแล้วไม่สามารถพึ่งพาใครได้จริงๆ แม้แต่จะเล่าเรื่องอะไรยังไม่กล้าเล่า แต่มีเพื่อนคนนึงค่ะ ที่ตอนวันเกิดเค้าเราซื้อปากกาไปให้แล้วเค้าไม่เอา 55555เค้าแจกเพื่อนหมดเลย ตอนนั้นยังไม่สนิทกันนะคะ เวลาผ่านมาเพื่อนที่คบมาเป็นปีๆเรากลับไม่กล้าเล่าหรือระบายอะไรเลย เป็นที่ความสบายใจจริงๆค่ะ เราไม่สบายใจที่เล่าให้พวกเค้าฟัง ในกลุ่มก็คือทนๆอยู่อะค่ะ ลับหลังนินทากัน กลุ่มเราเหมือนกลุ่มที่เพื่อนในห้องเขี่ยเพื่อนในกลุ่มออกมา คือเราก็รับหมดเลย เค้าขอมากินข้าว ชวนมากินข้าว จนเป็นกลุ่มใหญ่อยู่ค่ะ เราก็เก็บมานานเหมือนกันไม่กล้าเล่าจริงๆ ยกเว้นเพื่อนคนนี้ เป็นผช.นะคะ เราญ. ตอนแรกที่สนิทกันเพราะเค้าคุยกับเพื่อนเรา เลยเป็นสะพานให้แต่สุดท้ายเค้านก ก็ใจแตกเลย เราก็ช่วยให้คำปรึกษา ฟังมันระบายไรงี้อะค่ะ ก็ผ่านมาด้วยกันจะ2ปีแล้ว ที่ต่างคนต่างช่วยกันมา ที่เค้าช่วยเราคือ รับฟังค่ะแค่นี้ก็คือมีบุญคุณมาก เล่าให้เค้าฟังละเราสบายใจที่สุด จนเวลาผ่านไป เค้าก็นกเกือบตลอดเลยนะคะ ใจแตกหลายรอบเลย จนมาครั้งนึง เค้ามีปัญหาทางบ้าน+ความรัก ส่งผลให้เค้าเป็นซึมเศร้า ซึ่งเราดูออกตั้งนานแล้วค่ะ แต่นานอยู่กว่าจะไปหาหมอ ตอนนี้เค้าหยุดยาไปแล้วค่ะ อาการแรงมากกว่าเดิม เริ่มเข้าเรื่องตายๆ เราสงสารเค้านะ แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง เอาใจคนเป็นโรคนี้ไม่ถูกจริงๆ เราช่วยเท่าที่ช่วยได้ จนอาทิตย์ที่แล้ว ทะเลาะกันค่ะ เรื่องเล็กๆน้อยๆ เราก็ใส่อารมณ์เหมือนกันเพราะโมโห เค้าก็ประชดกลับอะค่ะประมาณนี้ เราตอนนั้นคือรู้สึกผิดนะ แต่ถ้าไม่ทำไปก็คือแย่เหมือนเดิม ((เรื่องในห้องนะคะเกี่ยวกับห้อง)) เค้าบล็อกการติดต่อทุกช่องทางเลยค่ะ เฟส ไลน์ ไอจี เบอร์ ตอนนั้นที่โดนคือเสียใจมาก เสียความรู้สึกมาก เครียดมาก มันเหมือนแบบว่าเราไม่มีเค้าเราก็ไม่เหลือใครแล้วค่ะ ความรู้สึกนี้จริงๆจนถึงตอนนี้เค้าก็ไม่พูดไม่คุยไม่มองหน้าเลย เราก็ไม่กล้าเข้าไป เพราะรู้นิสัยเค้าดี ตอนนี้พยายามหาวิธีเข้าไปคุยกับเค้าอยู่ค่ะ คืออยากให้เค้ากลับมา ไม่อยากเสียเค้าไป ไม่มีเค้า=เราไม่เหลือใครแล้ว มันเคว้งไปหมดทุกอย่างจริงๆ ช่วยหน่อยค่ะ