สวัสดีค่ะ ขอก่อนว่า เราเรียนอยุ่ในมอเอกชน ครอบครัวเราค่อนข้างหัวโบราณ สั้นๆ คือช่วงนี้งานเริ่มเข้ามาเยอะค่ะ ทั้งกลุ่ม เดี่ยว โปรเจ็ค งานกลุ่มกับเดี่ยว เรามีส่งทุกอาทิตย์ 
วันนี้เลยกะจะขอแม่ว่าอยู่หอ ไม่งั้นก็ ขอกลับดึก ไม่ก็ค้างหอเพื่อน แต่แม่ไม่ให้ เราก็เริ่มให้เหตุผลว่า งานมันเยอะจริงๆ แล้วมันคุยกันต้องเถียงกันตลอด แม่ก็บอกว่าไม่ได้ห้ามนิ คือบ้านเราอยุ่แถวพระรามสอง อยุ่มา10กว่าปี เราไม่ค่อยได้เที่ยวไหนค่ะ เหตุผลก็คือ ค่อนข้างไกลจากกลุ่มเพื่อน อย่างรา.เงีย ก็อยู่แถวพระราม3 ถ่ายงานก็ต้องไปที่นู่น แล้วมันกลับดึก มีรถไปกลับก็จริง แต่รอนานมาก แล้วรถก็ติดมากเช่นกัน พอเข้ามาลัยก็อยุ่แถวห้วยขวาง บางทีงานก็ต้องไปสถานที่จริง ออกไปสัมภาษณ์ ทำแบบสอบถามถาม เรากลับช้า เขาก็โทรตาม เมื่อรไหร่จะกลับ จะกลับตอนไหน ทำไมยังไม่ถึงบ้าน แต่เราก็พยายามบอกเพื่อนกลุ่มว่า เย็นมากไม่ได้น่ะ พอเย็นแล้วรถบนทางด่วนมันติด แล้วก็มาติดเส้นบ้านตัวเองอีก ก็กลายเป็นเหนื่อยอะไรหลายๆอย่าง กลุบบ้าน2-4ทุ่ม รถติดทุกวัน 
แต่วันนี้ อารมณ์เหมือนแบบ แม่ไม่เข้าใจฉัน พี่ก็ไม่เข้าใจ พี่บอกว่าปัญหาของมันแก้ง่าย เราแบบ อีหยังหวะ ฉันขอแค่เวลาทำงานมันมากขึ้น บางทีเราทำถึงตี2-3 แม่ก็มาเคาะประตูให้เรานอน บ้านเราขายของชำค่ะ เวลาอ่านก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง เดี๋ยวลูกค้าก็เข้า ปั่นงานก็แบบ... สักพักเข้า เขียนไม่ถึง2ตัวเลย เข้าอีกล่ะ ทำพาวเวอรพอยกำลังหงุดเลย แม่ก็ให้ออกไปขายของค่ะ แล้วมาบอกว่าเราชอบทำหน้าบึงใส่ลูกค้า 
แต่เรื่องวันนี้คือ ทะเลาะกันมาก กลายเป็นเราพูดด้วยอารมณ์ เขาบอกว่า “เรียนไม่ไหวก็ไปต้องเรียน ออกมา ไม่ต้องเรียน ผิดเองที่รัก ที่หวงมากไป ผิดเองที่ส่งเราเรียน พวกมีแต่อยากได้ มีใครถามแม่บ้างมั้ย”
เราก็อยากเรียนได้ดีอ่ะ แต่อยกได้หนุนอ่ะ งานพาททามแถวมอเราก็มีค่ะ ณตอนนั้นเราคือเราเครียดอ่ะ เหมือนกดดันจากที่มหาลัย แล้วยังมาเจอะแม่ไม่เข้าใจชั้น เราก็อยากให้ได้เกรดสวยๆป่ะ เพื่อที่ว่าจะมีงาน ส่งเงินให้ครอบครัวได้ เราร้องไห้ เครียดมาก เอาหัวโขกกำแพง3ที พ่อเดินเข้ามาค่ะถือเก้ากี้มาด้วย แล้วยืนสูงเรา ถามว่า”พ่อแม่ทำไรให้รึยัง” “พ่อกะบแม่ให้อะไรมั้ย” “เรียนก็ส่ง เงินก็ให้ จะอะไรอีก” เราไม่รู้จะยังไง ก็บอกพ่อไปว่า ก็หนูบอกแม่ว่า ถ้าหนูอยุ่หอไม่ได้ก็ขอกลับดึก ไม่ก็ค้างหอเพื่อน แต่แม่ไม่ให้ แม่จะให้โพกัสที่เรียน ทั้งที่มันต้องมีสังคมบ้าง พ่อก็เหมือนไม่เข้าใจ ประมาณว่าเราอย่าเรื่องเยอะ เขาก็ทำงานเหนื่อย เราก็เลยขึ้นห้องค่ะ แต่ลืมของเลยลงไปเอาอีกที พี่ถามว่า ยังไง 
เราเลยบอกว่า”กุจะฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้แหละ” พี่ก็ “คิดดีๆน่ะ”
เอาไงดี เราไม่อยากหยุดเรียน ลาออก หรือดรอป เราก็อยากทำงานมีเงิน แต่เขาเหมือนแบบ...