สวัสดีครับ
เมื่อไม่นานมานี้ผมมีสิ่งต่างๆที่เกิดมามากมายเหลือเกิน จนมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมหาทางออกไม่ได้ คิดไม่ออก ไม่รู้จะทำยังไง
ไม่อยากให้เรื่องนี้ปล่อยผ่านไป โดยที่ไม่ได้ทำอะไร เพราะมันมี Effect กับผมตรงๆเหมือนกัน
เอาล่ะ.......(ขอแบ่งชื่อตัวละครก่อนนะครับ A=นามสมมุติเป็นผู้ชาย,B=นามสมมุติเป็นผู้หญิง,C=นามสมมุติเป็นผู้ชาย)
ผมมีเพื่อน เหมือนที่หลายๆคนมี รักเพื่อน สนิท มีความผูกพัน AB เป็นแฟนกัน และC กับผมคือเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน
จนวันหนึ่ง Bท้อง มันก็ดูเป็นเรื่องปกติใช่ใหม ไม่หน้ามีปัญหาอะไร ผ่านไปนาน
(Aแทบจะหมดอนาคตเลยครับตอนนั้น ทิ้งการเรียนมหาลัยไปจริงๆเป็นเพราะตัวมันเองด้วยแหละ ผมเข้าใจ)
ผ่านมานานจน A ก็รักลูกที่เกิดมากับBจนหมดหัวใจ และเรื่องที่หน้าตกใจก็เกิดขึ้น ลูกของ AและB คือ ลูกคนนี้ไม่ใช่ลูกของ A
แต่เป็นของ C และ B ตอนนี้ช็อคกันหมด แต่ทุกคนก็ให้อภัยนะครับ รวมทั้งตัว A เอง (สุดยอด)
ผมนี่แทบจะบ่าคลั่งเลย เสียใจมาก สุดท้ายเรื่องนี้ก็จบไปด้วยการให้อภัย (แต่ผมรักหลานคนนี้นะ)
...............................................................................................................
จนเรื่องผ่านมา3-4ปี AB ก็คบกันเหมือนเดิม C และตัวผมก็ยังเป็นเพื่อนกัน เที่ยวด้วยกันเหมือนเดิม ผ่านไปได้ไม่นาน B ท้อง ครั้งนี้ A ไม่มั่นใจ ทำให้ตัวBเอง ก็ลนครับ เลยเฉลยว่า B กับ C ยังมีความสัมพันธ์ เชิงชู้สาวอยู่เสมอครับ ช็อคครั้งที่2 ครั้งนี้เกิด Effect ขึ้นกับกลุ่มครับ อยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
จน C ออกไป และหายไป ไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น แม้แต่ลูกแท้ๆของตัวเอง กลับมาที่ A กับ B เชื่อใหมครับ Aรับได้ ผมทั้งพูดทั้งด่าเยอะมาก
จนผมเองก็โดน B ด่าว่าไม่เรื่องของผม (WTF) และ A เองก็ยอมรับเรื่องพวกนี้ทั้งหมดได้อีกครั้ง ผมนี่ช็อคมาก และสุดท้ายครับ เรามีเหลือกัน 3 คน
A B และ ตัวผมเอง ผมยอมรับว่าผมเป็นคนรักเพื่อนครับ และเรื่องนี้ผมไม่รู้จะทำยังไงเมื่อ Aรับได้ก็เอาว่ะ จนมาวันนี้ครับ Aที่เอาแต่เลี้ยงลูกทั้ง 2 คน
(คนที่2ลูกของAจริงๆครับ) ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้มีวุติ ไม่ได้เป็นฝ่ายหาเงิน แต่เลี้ยงลูกได้ดีพอๆกับผู้หญิงที่เลี้ยงลูกเองเลยครับ B เป็นคนหาเงินเข้าบ้าน
จนมาวันนี้ B บอกหมดรักกับ A และบอกให้ A ออกจากบ้านไป B จะเลี้ยงลูกเอง ผมเองก็ช็อคอีกครั้ง A และ B เป็นเพื่อนรักผม และผม สงสาร A มากๆ
มากจริงๆ A บอกผมว่าเขายอมรับได้
เขาแค่เสียใจที่เขาไม่อยากสร้างครอบครัวที่แตกแยกเหมือนที่เขาเจอมา และเขาเองก็ถูกชี้นิ้วสั่งตลอดเวลาให้ทำอะไรบ้าง ชีวิตไม่มีค่าเลย ส่วน B หมดรักจริงๆ บอกแขยงความรัก แต่โพสโสดแม้งทั้งวัน (ชัดเจนว่าอยากมีผัวใหม่)
ผมคนกลาง โครตเข้าใจทั้ง A และ B แต่เรื่องนี้ ผมพูดอะไรไม่ได้เลย ผมไม่รู้จะพูดอะไร ผมได้แต่บอก
A "สู้ๆนะเพื่อน ยังมีกู" และบอก
B "จะทำอะไรให้คิดดีดี ลูก2แล้ว "
แต่ผมกับเคลียด ผมอยากพูด ผมอยากจะบอกกับ B หลายอย่าง แต่ผมรู้ครับว่าพูดไปมันก็ไม่มีค่าอะไร ผมหงุดหงิดใจตัวเองมาก
ผมอยากช่วยเพื่อนทั้ง2 มาก ผมไม่รู้จะทำยังไง
อยากจะด่า B ว่าพอ A หมดประโยนช์ ก็ทิ้งเลยเหรอ
แต่ผมรู้ครับพูดไปแม้งก็ไร้ค่า เฮ้ออ.....เป็นคนอื่นเขาจะทำยังไงกับเรื่องนี้ในถานะคนกลางกันแหะ ?
ปล. ผมเขียนบทความยาวๆไม่เป็น อ่านลำบากก็ขอโทษนะครับ
มีเรื่องอยากขอความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่อง "เพื่อน"
เมื่อไม่นานมานี้ผมมีสิ่งต่างๆที่เกิดมามากมายเหลือเกิน จนมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ผมหาทางออกไม่ได้ คิดไม่ออก ไม่รู้จะทำยังไง
ไม่อยากให้เรื่องนี้ปล่อยผ่านไป โดยที่ไม่ได้ทำอะไร เพราะมันมี Effect กับผมตรงๆเหมือนกัน
เอาล่ะ.......(ขอแบ่งชื่อตัวละครก่อนนะครับ A=นามสมมุติเป็นผู้ชาย,B=นามสมมุติเป็นผู้หญิง,C=นามสมมุติเป็นผู้ชาย)
ผมมีเพื่อน เหมือนที่หลายๆคนมี รักเพื่อน สนิท มีความผูกพัน AB เป็นแฟนกัน และC กับผมคือเพื่อนในกลุ่มเดียวกัน
จนวันหนึ่ง Bท้อง มันก็ดูเป็นเรื่องปกติใช่ใหม ไม่หน้ามีปัญหาอะไร ผ่านไปนาน
(Aแทบจะหมดอนาคตเลยครับตอนนั้น ทิ้งการเรียนมหาลัยไปจริงๆเป็นเพราะตัวมันเองด้วยแหละ ผมเข้าใจ)
ผ่านมานานจน A ก็รักลูกที่เกิดมากับBจนหมดหัวใจ และเรื่องที่หน้าตกใจก็เกิดขึ้น ลูกของ AและB คือ ลูกคนนี้ไม่ใช่ลูกของ A
แต่เป็นของ C และ B ตอนนี้ช็อคกันหมด แต่ทุกคนก็ให้อภัยนะครับ รวมทั้งตัว A เอง (สุดยอด)
ผมนี่แทบจะบ่าคลั่งเลย เสียใจมาก สุดท้ายเรื่องนี้ก็จบไปด้วยการให้อภัย (แต่ผมรักหลานคนนี้นะ)
...............................................................................................................
จนเรื่องผ่านมา3-4ปี AB ก็คบกันเหมือนเดิม C และตัวผมก็ยังเป็นเพื่อนกัน เที่ยวด้วยกันเหมือนเดิม ผ่านไปได้ไม่นาน B ท้อง ครั้งนี้ A ไม่มั่นใจ ทำให้ตัวBเอง ก็ลนครับ เลยเฉลยว่า B กับ C ยังมีความสัมพันธ์ เชิงชู้สาวอยู่เสมอครับ ช็อคครั้งที่2 ครั้งนี้เกิด Effect ขึ้นกับกลุ่มครับ อยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว
จน C ออกไป และหายไป ไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น แม้แต่ลูกแท้ๆของตัวเอง กลับมาที่ A กับ B เชื่อใหมครับ Aรับได้ ผมทั้งพูดทั้งด่าเยอะมาก
จนผมเองก็โดน B ด่าว่าไม่เรื่องของผม (WTF) และ A เองก็ยอมรับเรื่องพวกนี้ทั้งหมดได้อีกครั้ง ผมนี่ช็อคมาก และสุดท้ายครับ เรามีเหลือกัน 3 คน
A B และ ตัวผมเอง ผมยอมรับว่าผมเป็นคนรักเพื่อนครับ และเรื่องนี้ผมไม่รู้จะทำยังไงเมื่อ Aรับได้ก็เอาว่ะ จนมาวันนี้ครับ Aที่เอาแต่เลี้ยงลูกทั้ง 2 คน
(คนที่2ลูกของAจริงๆครับ) ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้มีวุติ ไม่ได้เป็นฝ่ายหาเงิน แต่เลี้ยงลูกได้ดีพอๆกับผู้หญิงที่เลี้ยงลูกเองเลยครับ B เป็นคนหาเงินเข้าบ้าน
จนมาวันนี้ B บอกหมดรักกับ A และบอกให้ A ออกจากบ้านไป B จะเลี้ยงลูกเอง ผมเองก็ช็อคอีกครั้ง A และ B เป็นเพื่อนรักผม และผม สงสาร A มากๆ
มากจริงๆ A บอกผมว่าเขายอมรับได้
เขาแค่เสียใจที่เขาไม่อยากสร้างครอบครัวที่แตกแยกเหมือนที่เขาเจอมา และเขาเองก็ถูกชี้นิ้วสั่งตลอดเวลาให้ทำอะไรบ้าง ชีวิตไม่มีค่าเลย ส่วน B หมดรักจริงๆ บอกแขยงความรัก แต่โพสโสดแม้งทั้งวัน (ชัดเจนว่าอยากมีผัวใหม่)
ผมคนกลาง โครตเข้าใจทั้ง A และ B แต่เรื่องนี้ ผมพูดอะไรไม่ได้เลย ผมไม่รู้จะพูดอะไร ผมได้แต่บอก
A "สู้ๆนะเพื่อน ยังมีกู" และบอก
B "จะทำอะไรให้คิดดีดี ลูก2แล้ว "
แต่ผมกับเคลียด ผมอยากพูด ผมอยากจะบอกกับ B หลายอย่าง แต่ผมรู้ครับว่าพูดไปมันก็ไม่มีค่าอะไร ผมหงุดหงิดใจตัวเองมาก
ผมอยากช่วยเพื่อนทั้ง2 มาก ผมไม่รู้จะทำยังไง
อยากจะด่า B ว่าพอ A หมดประโยนช์ ก็ทิ้งเลยเหรอ
แต่ผมรู้ครับพูดไปแม้งก็ไร้ค่า เฮ้ออ.....เป็นคนอื่นเขาจะทำยังไงกับเรื่องนี้ในถานะคนกลางกันแหะ ?
ปล. ผมเขียนบทความยาวๆไม่เป็น อ่านลำบากก็ขอโทษนะครับ