Tragedy ...................................................................... โดย ตระกองขวัญ

สายลมไกวพัดวนปนสายฝน ละอองพรมพริ้วไหวใจเหน็บหนาว น้ำตารื้นปนน้ำฝนหล่นพร่างพราว สะท้านร้าวเหงาลึก ผนึกจม... เจ็บในทรวงตรมไหม้ใจอ้างว้าง แฝงเจือจางน้ำตาร่วงทรวงขื่นขม เหงายิ่งนัก เศร้าโศก วิโยคตร

๏...นิราศกานดา (เขลางค์กำสรวล)...๏ (ร่ายสุภาพ) ๏ สยามเรืองไรไพศาล…......ศรีตระการอุกฤษฏ์ รังสฤษฏ์ดุจอินทร์สร้าง………สุกสล้างกระจ่างสกล ธีรชนดื่นเดียรดาษ……&he

0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว่างเว้น เมื่อเลือนเร้นร่องรอย .. ก็-คอยห