ผมอยากรู้ว่าผมต้องจัดการกับความรู้สึกพวกนี้ยังไงให้มันหลุดพ้นไปสักที?!!!!

ความรู้สึกที่กล่าวขึ้นมาข้างบนนั้นมันก็คือความรู้สึกที่เกี่ยวกับเรื่องรัก  ผมมีแฟนคบกันมาได้เกือบจะ1ปีละครับ 
ช่วง1-4 เดือนแรกเธอเป็นคนที่ทำอะไรก็นึกถึงใจผมมาก แต่พอเธอเข้าสังคมมหาลัย เธอกลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ทำอะไรก็ไม่นึกถึงใจกัน
เอาแต่อารมตัวเองแต่กลับมาพูดใส่ผมว่าผมนั้นแหละที่เอาแต่ใจตัวเอง ทุกครั้งที่ทะเลาะไม่ว่าผมหรือว่าเค้าผิด สุดท้ายหลังจากที่เค้าบอกเลิกผมนั้นแหละที่ต้องเป็นฝ่ายง้อ ยิ่งอยู๋ไปนานๆเค้าดูไม่ต้องการผมขึ้นทุกวัน แต่ลึกๆผมเองก็รู้ตัวเองดีว่าเค้าไม่ได้เป็นเหมือนเดิมแล้ว ไม่ได้พยายามทำอะไรเหมือนเดิมแล้ว
(ลืมบอกว่าเราสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกัน ผมออกมาเรียนในกทมเค้าเรียนอยู่ที่ใต้) เมื่อก่อนเราสองคนพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาเจอกัน แต่หลังๆมานี้เค้าไม่ได้พยายามกลับรู้สึกเฉยๆ เค้าเป็นคนที่ไม่ชอบคนที่พูดคำหยาบคำแรงๆ แต่กลับกันตอนนี้เค้าชอบพูดแรงๆ พูดให้อีกฝ่ายเสียความรู้สึก
>>>>มันก็ประมาณนี้แหละครับ ผมเองก็พอร็ว่าเค้าไม่ได้อยากจะมีผมแล้ว ไม่ได้ต้องการผมแล้ว เพราะคำพูดและการกระทำต่างๆมันฟ้อง แต่ความรู้สึกที่ผมมีต่อเค้า ความเป็นห่วง คงามหวังดี ความพูกพันต่างๆที่เคยมีให้กันมา มันมากจนผมเลิกกับเค้าไม่ได้ ผมต้องหลบซ่อนเวลาที่ร้องไห้ไม่ให้เค้าเห็นไม่อยากให้เค้ารู้ว่าเราอ่อนแอ พยายามฝืนยิ้มในรอยคราบน้ำตา ใครเคยเป็นเหมือนผมบ้างตัดความรู้สึกพวกนี้ยังไง ทุกวันนี้ผมรู้สึกเป็นไบโพลา พอเค้าโกรธผมต้องดี
ผมอยากหลุดพ้นจากตรงนี้<<<<<<
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้#มันคงเป็นกรรม