มีทฤษฎีอะไรมารองรับมั้ยครับ ว่าทำไมคนเราไม่ชอบคนที่มาชอบเรา แต่พอชอบใครสักคน เขาก็ไม่ชอบเราเหมือนกัน

หัวข้อตามชื่อกระทู้เลยนะคะ แน่นอนว่า การอภัย ซึ่งกันและกัน มันเป็นเรืองที่ดี ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนกันมั้ย หรือ กำลังประสบพบเจอเหตุการ์แบบนี้อยู่ ว่า การอภัยของเราเนี่ยเหมือนมันเป็นช่องทางให้คนอื่นเข

มีมั้ยครับ คนที่เป็นโรคชอบทำความดี อยากจะช่วยเหลือไปซะทุกเรื่อง หรือคิดว่าโลกนี้ดีขึ้นได้ด้วยน้ำมือของฉัน อะไรประมาณนี้ครับ แต่ว่ามาจากเจตนาที่ดีนะครับ เพียงแต่การทำความดีของเขาไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้ หน

บางทีคนเรารักอย่างเดียวไม่พอนะ ความคิดอะไรแบบนี้มันเข้ากันไม่ได้ แล้วทะเลาะซ้ำๆซากๆเรื่องเดิมๆ ทางที่เดินโครตสวนทาง จากที่เคยพูดทุกอย่าง กลับเปลี่ยนใจเป็นไม่พูด เบื่อ เหนื่อย  #แค่อยากเจอคนที่เข้

อย่างที่ตั้งกระทู้ด้านบนครับ ผมได้มีโอกาสได้อ่านหนังสือ และได้เรียนรู้เกี่ยวกับทฤษฎีต่างๆที่เกี่ยวกับเรื่อของการเรียนรู้ และเรื่องของพฤติกรรม จนเกิดคำถามที่อยากจะถามทุกคนครับ ว่าจริงๆทฤษฎีเหล่านั้นยัง

เราห้ามปากใครไม่ให้มา บ่น ด่า ตำหนิ ดูถูก ด้อยค่า เราได้ เราก็แค่ไม่ต้องไปใส่ใจคำพูดเหล่านั้น แต่ถ้าเราไม่ใส่ใจ แต่เหตุการณ์มันเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าล่ะครับ วนลูป ซ้ำๆ อยู่แบบเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไ

สวัสดีครับ ผมอายุ23 ปีเรียนจบสาขาบริหารธุรกิจนะหว่างประเทศ ผมจบละทำงานสายนำเข้าส่งออก แต่ผมไม่ชอบเลย แต่ ผมเป็นคนที่ชอบคุยกับคนอื่น ชอบให้คำปรึกษาคนอื่น ชอบให้คนอื่นมาปรึกษาผม อยากเป็นเซฟโซนให้คนอื่น