สวัสดีดีครับ ผมขอใช้นามสมมุติว่า ธัน นะครับ
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อไม่นานมานี้ผมเห็นเพื่อนของผมเขาพึ่งเลิกกับแฟนของเขา ที่คบกันมาประมาณ4ปีได้ เพื่อนผมคนนี้ ชื่อเจมส์ ครับ เขาเป็นคนตัวสูงสูงมากๆผิวขาว เรียกได้ว่าหุ่นนางแบบเลย เราเคยเรียนด้วยกันช่วง ป.3-ป.6 ใช่ครับมันนานมากๆๆๆ ปัจจุบันผมกับเธอต่างก็อยู่มหาวิทยาลัยในช่วงปีที่3แล้ว จากที่บอกและครับเขาพึ่งเลิกกับแฟนผมก็ไม่ได้ถามอะไรได้แค่ คอมเม้นปลอบใจในfb. นี้คือจุดเริ่มต้นของผมครับผมเริ่มพยายามชวนเขาคุยให้เขา อารมณ์ดีแต่ยิ่งคุยกันเรื่องของผมมีแต่แสบๆ ในตอนเด็ก ผมไม่ทำการบ้านเลยครับซักวิชายอมโดนตีมือ1ดีดีกว่าทำการบ้าน นี้คือสิ่งที่เจานึกได้ ส่วนผมก็ดัรจำได้ว่าเขาเป็นคนขำเก่งเก่งในที่นี้เรียกว่สบ้าเลยก็ได้ ตอนเด็กๆเขาโดนครูว่าและตีใครจะไปคิดละครับครูด่าอยู่เขาขำยิ่งด่ายิ่งขำ นี้คือสิ่งที่ผมนึกถึงเขาได้
ในช่วง ม.1ผม ย้ายมาเรียนโรงเรียนประจำอำเภอ ส่วนเจมส์เขายังเรียนอยู่ที่โรงเรียนเดิมนั่นแหละครับ เราต่างคนต่างไม่เคยติดต่อไม่เคยได้เจอหรือแม้แต่เดินสวนกันก็ยังไม่เคย พอผมจบม.3 ผมก็ย้ายเข้าไปเรียนที่ในตัวเมือง ส่วนเจมส์ เขาดันย้ายมาต่อม.4ที่โรงเรียนประจำอำเภอที่ผมเคยเรียน 5555 ในตอนนั้นก็เป็นเรื่องธรรมดาแต่มามองตอนนี้เป็นเรื่องตลกร้ายมากที่เราไม่เคยได้เจอกันเลยแต่จำกันได้  ตอนนี้เธอเริ่มมีความรักแล้ว เธอไปคุยกับรุ่นพี่คนนึงเขาเป็นเด็กศิลป์ หล่อขาววาดรูปเก่ง ก็เท่จัดในสมัยนั้นเลยและครับ ส่วนผมก็ไปเรียนทำอาหารตามความชอบของผม จนผมจบปวช.3 เจมส์จบม.6 เธอไปเรียนต่อที่อุตรดิตถ์ ผมเข้ามาเรื่อยทำอาหารต่อที่กทม. เรรไม่ได้เจอกันอีก 3ปี รวมจนถึงตอนนี้6ปีที่ไม่เคยเห็ตหน้าไม่เคยเจอกัน ถามว่าคิดถึงไหมไม่เลยครับ เราไม่ได้สนิทกันอยู่แล้ว พ่อผมบอกว่าเจอเจมส์บ่อยผมก็ยังเฉยๆ เพราะผมลืมวันเก่าๆไปจะหมดแล้ว ก็ตามสเต็ปและครับเวลาของแต่ละคนก็ผ่านไปจนถึงตอนนี้ ช่วงชีวิตปี3ใน รั้วมหาวิทยาลัย เราพึ่งกลับมาพูดคุยกัน ใช่ครับเธอไม่รู้ตอนนี้ผมได้ชอบเธอมากๆๆๆๆไปแล้ว หลังจากทีผมคอมเม้นปลอบใจเธอในfb. ผมก็ตัดสินใจทักเธอไป  ในครั้งแรกก็อย่างที่บอกมาและครับ ชวนคุณเรื่องอดีต แล้วก็ดีขึ้น หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ชวนคุยต่อแค่คอยติดตามเขาจากตรงที่ผมยืนอยู่ (ผมโคตรดีใจเลยที่เขาเลิกกันจริงๆ) แล้วความปังเองก็มาถึงเมื่อวานก่อนเพื่อนสมัยประถมบวชพร้อมกัน หลายคนเลย ผมเลยได้มีโอกาสกลับมาบ้านในช่วง4-5ปีที่ไม่ได้กลับมาเลยได้ไปโรงเรียนตอน ประถมศึกษา ตอนนั้นเพื่อนผมเป็นนาคอยู่ชื่อฟลุ๊คเล็ก เขาชวนผมไปงานบวช ผมตื่นสายครับเลยออกมาจากกรุงเทพช้า วันแรกเขาปลงผมกัน ผมมาไม่ทันครับ อีกวันเขาจะบวชกันวันนี้ผมมาทัน ผมไปถึงก็สายหน่อยและครับเดินทางมาเหนื่อยๆๆ ไปถึงผมก็คุยกับนาคบอก็เล่าชีวิตกันอยู่ซักพักเพื่อเก่าๆก็ทะยอยกันมาผมเลยได้โอกาสถามว่า เจมส์ละครับ นาคบอกว่าเดินขบวนอยู่หน้าโบสถ์ผมทิ้งนาคและเพื่อนไปที่เหลือลงมาทันทีด้วยความอยากเจอแล้วผมก็ได้เห็นเธอผมยิ้มแบบที่ไม่ได้ยิ้มมานานมาก ผมมีความสุขแบบที่ไม่มีสาเหตุผมมองเธอเดินผ่านไปโดยที่ไม่ได้พูดอะไรซักคำ ใช่ครับตอนนี้ผมบอกตัวเองได้แล้วว่าผมชอบเธอ พอแยกย้ายกันผมก็รีบมาค้นหาภาพที่ถ่ายมาแล้วก็เจอผมถ่ายติดเธอมา1รูป ผมเลยส่งให้เธอแล้วก็เริ่มคุยกันใหม่  เธอถามว่ามาหรอแล้วทำไมไม่ทักกันละ จะดีใจแล้วนะครับ ถ้าไม่ตามด้วยคำว่า ไม่ทักกันละเพื่อน อย่าง 555 ก็คุยกันไปกันมา เช่นชอบสัตว์อะไรสีอะไร ผมคุยกับคนไม่เก่งครับในตอนนั้นรู้สึกเหมือนตัวเองซักประวัติเธอก่อนเข้าทำงานเลย เธอเลยบอกว่าเธอจะไปกินข้าว ผมเลยบอกว่าผมนอนดึกมากไม่มีไรทำก็ทักมาคุยกันได้ แล้วเธอก็บอกว่าได้เลยแต่ช่วงนี้จะต้องสรุปเนื้อหาเรียนเรื่อง บทประพันธ์4แผ่นดิน ผมเลยได้ทีช่วยเธอหาข้อมูลโดยย่อและสรุปเนื้อให้ให้บางส่วนเล่นแผนผังตัวละคร ใครลูกใครพวกนี้ เธอก็ขอบคุณแต่เธอจะนอนแล้วผมเลยชอบเธอว่ามาแข่งกันพออ่านจบแล้วเรามาถามตอบข้อมูลกัน ถือเป็นการทบทวนเนื้อหาไปในตัว ใครแพ้จะต้องโอนตังค์ให้คนชนะ20฿ 55555
ผมก็แค่พยายามหาทางให้ในวันพรุ่งนี้มีเธอต่อ
ผมควรทำยังไงต่อครับ และถ้าจะจีบควรจีบแบบไหนปล.ผมไม่เคยจีบสาว