คือเราจะจบม.3แล้ว เลยคิดอยากเรียนต่อที่อื่นสอบได้รร.ดังๆอันดับ1ของจังหวัดเมื่อประกาศผลก็รู้ว่าติดแล้ว แต่เพื่อนสนิท(คิดไม่ซื่อ)คนนี้มันขอไว้ว่าอย่าทิ้งมันไปได้มั้ยมันไม่มีใครแล้ว ซึ่งจริงๆเราก็เป็นเพื่อนสนิทกันแต่ก็มีความรู้สึกดีๆต่อกันแต่ไม่มีสถานะ เลยทำใจลำบาก  มันเป็นเด็กมีปัญหาด้วยเป็นคนเก็บไม่พูด แล้วก็จะไม่กล้าทักใครก่อนเก็บตัวขี้อาย ขี้เกียจทำงาน เรากลัวเราไม่อยู่มันจะเหลวไหลไม่มีใครคอยจ้ำจี้จ้ำไชมันพ่อแม่มันก็แยกทางกันตั้งแต่มันยังไม่ได้1ปีเลย มันน่าสงสารมากเวลาที่รร.จัดกิจกรรมวันพ่อ-แม่แล้วมันนั่งกับเก้าอี้เปล่าซึ่งเราจะให้แม่เราไปนั่งเก้าอี้นั้นแทนให้แล้วเราก็นั่งด้วยกันมันมีแค่ย่าที่คอยเลี้ยงดูมัน แต่ย่าแก่มากแล้วมาไม่ไหว. มันขอเราไว้แบบนี้เราก็ตัดสินใจลำบาก แต่ถ้าต่อรร.เดิมมันไม่มีแผนการเรียนที่เราอยากเรียน เราต้องเลือกระหว่างมันกับอนาคตของเรา  บางคนก็อาจจะคิดว่าต้องเลือกอนาคตตัวเองแต่เราไม่คิดแบบนั้นเราเห็นจริงๆว่ามันไม่มีใครกลัวมันโดนรุ่นพี่แกล้งด้วยมันโดนแกล้งบ่อยเราต้องปกป้องมันเสมอเรากลัวมันโดนรังแกมันเป็นเด็กอ่อนแอตัวเล็กๆคนนึง.  ถ้าเป็นเพื่อนๆจะเลือกอะไรระหว่างอนาคตตัวเองกับเพื่อนที่ขอให้เราอยู่ต่อเพราะมันไม่เหลือใครแล้ว