ค้าคิดยังไงกับเรากันแน่????

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เค้าคิดยังไงกับเรากันแน่????
เรื่องมีอยู่ว่าเราได้เข้ามาทำงานที่นึงจากคำแนะนำของเพื่อน หลังจาก 1 สัปดาห์ผ่านไปก้อมีผู้ชายคนนึงเข้ามาทำงานใหม่เหมือนกัน เค้าอายุน้อยกว่าเรา 3-4 ปีทำงานไปสักพักเรากับเค้าก้อได้ติดต่องานกับเค้าบ้าง ไอ้เพื่อนเราก้อเชียร์คนนี้ เพราะว่ามีคนบอกว่าเค้าโสดก้อเจอกันตลอดแต่ก้อได้คุยกันแต่ในไลน์แต่ก้อน้อยมาก จนวันนึงที่หัวหน้าเราและเค้าพาไปกินข้าว เค้าเดินมาด้านหลังเราแล้วเข้ามาจับไหล่ แต่ไม่คุยกับเรานะคุยกับคนอื่น เราก้อหันไปมองเค้าก้อยิ้มเฉยๆ วันเวลาก้อผ่านไป ก้อมีโอกาสติดต่องานกันมาเรื่อยๆ จนวันนึงทั้งฝั่งเค้าและเราทำงานดึกเค้าก้อถืออาหารมาให้เพื่อนเรา แต่ของเราเค้ามาจับที่แขนเราแล้วเขย่าตัวถามว่าอยากกินอะไรเดี๋ยวไปหยิบมาให้เพื่อนเราก้อมองแล้วก้อมาถามเราทีหลังว่ามันยังไง เราก้อว่าไม่มีอะไร จนมาถึงวันนึงเราจะไปนั่งทำงานที่ออฟฟิตแต่ไม่มีที่นั่งเลยไปขอนั่งกับลูกน้องของเค้า แต่เค้าก้อบอกว่าไม่ต้องไปนั่งกับน้องให้มานั่งกับเค้าที่โต๊ะเค้า เราก้อย้ายไปนั่งกับเค้า และทุกวันที่เรามีประชุมจะมีเค้าที่มาคอยถามว่าให้จัดโต๊ะไหม ต้องยกโต๊ะยกเก้าอี้ไหม เค้าก้อคอยถามตลอด เวลาก้อผ่านไปมีหยอกล้อเล่นกันบ้าง ระหว่างเรากับเค้าก้อคอยช่วยงานกันมาเรื่อยๆ เค้าก้อคอยถามว่าเราเหนื่อยไหมงานเยอะไหม ทำอะไรบ้าง จนวันนึงเรามีปัญหาเรื่องงานเค้าก้อเข้ามาช่วยมาดูแล ไม่ว่าจะร้องไห้เค้าก้อนั่งเป็นเพื่อน คอยถามว่าเราเป็นยังไง พูดให้กำลังใจ แต่เวลาเค้ามีปัญหาเราก้อคอยช่วย และก้อให้กำลังใจมาโดยตลอด ตัวเราก้อแอบคิดนะว่าเค้าคิดยังไงกับเรากันแน่ จนวันนึงเค้าเดินมาแล้วพูดกับเราว่าขอจับมือ เติมพลังขอกำลังใจหน่อยเราก้อตกใจ ซึ่งที่ผ่านมาก้อมีการหยอดคำหวานเรื่อยๆ เช่น ตั้งใจมาหาเลยนะ อยู่ไหนจะไปหา ชวนไปกินโน่นกินนี้บ้าง แม้แต่นั่งทำงานเค้าก้อเอามือมาจับที่ขาเราเราก้อตกใจ เราก้อสังเกตุเค้ามาตลอดแต่ตัวเราไม่แน่ใจ จนวันนึงที่เราคุยโทรศัพท์กับแม่แต่เค้ามาได้ยินเค้าก้อถามว่าคุยกะใคร เราก้อตอบกวนๆไป เค้าก้อถามย้ำเราก้อบอกกะแม่เค้าก้อบอกว่าแล้วไป แม้แต่เราลืมของในห้องทำงานแล้วเข้าห้องไม่ได้ วันต่อมาเค้าก้อเอากุญแจจากแม่บ้านไปปั๊มแล้วมาบอกเราว่าไม่ต้องกลัวลืมของนะเค้าปั๊มกุญแจไว้ให้แล้ว นี้คือความสัมพันธ์คร่าวๆที่เกิดขึ้นระหว่างเค้ากับเรา มีโมเม้นหลายอย่างแต่ก้อคลุมเครือ จนเกิดเรื่องเข้าใจผิดกันจนไม่คุยกัน เรื่องเกิดจากเราคุยโทรศัพท์กับน้องที่ทำงานแล้วเค้าก้อได้ยิน สักพักมีไลน์เข้มาแต่เราอ่านไม่ทันเค้ายกเลิกไปก่อน เราคุยกัยน้องที่ทำงานเดิม ซึ่งจะใช้ศัพท์แทนว่าตัวกับเค้าแต่น้องที่คุยด้วยป็นผู้หญิงนะค่ะ วันต่อมาก้อไม่มีอะไรแต่ก้อนิ่งๆกันไป แล้ววันที่เราโกรธเค้าก้อมาถึงเราเข้าไปใยห้องทำงานแผนกเค้าแล้วมีการคุยกันเรื่องนั้นนี้ ซึ่งตัวเราคิดว่าเค้าพูดประชดเราแต่คำพูดมันเเรงจึงเกิดความเข้าใจผิด เราก้อโกรธเราก้อไม่คุยกับเค้าตั้งแต่วันนี้ มีคุยบ้างแค่เรื่องงาน แต่ไม่นานเราก้อหายโกรธแต่ความรู้สึกเราเหมือนเค้าโกรธเราแทน ไม่คุยส่งไลน์ไปไม่อ่านทั้งที่เล่นโทรศัพท์ตลอด เราก้อเอาคืนอ่านช้าเราก้ออ่านช้าด้วย ก้อต่างฝ่ายต่างเงียบไม่คุยกันเลย จนน้องที่เราเคยไปขอนั่งด้วยผิดสังเกตเลยมาถามว่าเป็นอะไรกันก้อเล่าให้น้องฟังก้อผ่านมาเกือบ3 เดือนเราและเค้าก้อกลับมาคุยกันไม่รู้เพราะอะไรแต่มีหมอดูมาทักเค้าว่า ให้เลิกทิฐิ อย่าคิดเล็กคิดน้อย เพราเค้าเป็นคนคิดเล็กคิดน้อย หมอดูบอกว่าคนที่เค้าชอบก้อชอบเค้าเหมือนกันแต่ต่างคนต่างไม่ยอมคุยกันดีๆ ช่วงที่เค้ากับเราไม่คุยกันเราก้อถามเรื่องเค้ากับน้องคนนั้นตลอด ส่วนเค้าก้อถามถึงเราบ้างหรือพูดถึงเราบ้างกับน้อง เวลาเราไม่สบายก้อถามบ้าง แต่ก้อถามแบบกวนๆ หรือเห็นเราไม่สบายก้อจะเรียกให้น้องมาดู นี้คือเรื่องของเค้ากับเรา 
สรุปเค้าคิดยังไงกับเรา เราอ่ะคิดไงไม่ต้องบอกก้อรู้
ขอบคุณนะค่ะสำหรับคำตอบ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่