สวัสดีค่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเราเอง อาจไม่ใช่เรื่องที่น่ากลัวมากนัก แต่ขอรับประกันว่าเป็นเรื่องจริง

กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกที่ตั้งขึ้นเพื่อเล่าประสบการณ์สู่กันฟัง ผิดพลาดประการใดเราขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อนตอนเราอายุประมาณ 11 - 12 ปีเห็นจะได้ ครอบครัวเรามีกัน 4 คนคือพ่อ แม่ พี่สาวและเรา ตอนนั้นครอบครัวเราเพิ่งย้ายเข้าบ้านใหม่ ซึ่งเป็นบ้านที่พ่อแม่เราเก็บเงินซื้อเองหลังแรก (พ่อแม่เราเป็นข้าราชการทั้งคู่ พ่อเป็นข้าราชการสาธารณสุข แม่เป็นพยาบาล ก่อนหน้านี้ครอบครัวเราพักอาศัยอยู่บ้านพักข้าราชการ) ซึ่งบ้านหลังนี้เท่าที่ทราบในตอนนั้นเป็นบ้านสามชั้นสร้างใหม่ แต่มีลักษณะเหมือนกับตึกร้านค้าเสียมากกว่าเพราะประตูหน้าบ้านเป็นแบบประตูเหล็กที่ต้องใช้ไม้เหล็กเกี่ยวลากลงมาปิดแล้วลงลูกกลอน เปิดออกมาแล้วมองออกไปเห็นถนนหน้าบ้านเลย ไม่ได้มีรั้วรอบขอบชิดใดๆ ในตอนนั้นพ่อให้ช่างมาติดตั้งประตูด้านหน้าให้ดูเหมือนบ้านขึ้นมาหน่อยด้วยการใช้ประตูไม้แกะสลักพร้อมชิ้นกระจกตกแต่งสวยงามเป็นแบบสองบานใหญ่ปิดมาบรรจบกันตรงกลางเอาไว้ด้านในประตูเหล็กอีกชั้น มีล็อกด้านในเรียบร้อย จะได้ไม่ต้องลากประตูเหล็กขึ้นลงทุกครั้งที่ต้องออกไปข้างนอก

ลักษณะการทำงานของพ่อแม่เราคือ พอทำงานรับราชการช่วงกลางวันเสร็จก็จะไปเปิดคลินิกรักษาคนไข้ต่อในช่วงเย็น (ห้าโมงเย็นถึงสองทุ่มครึ่ง) ทุกวัน ปกติเรากับพี่สาวจะไปช่วยงานที่คลินิกทุกเย็น แต่ช่วงนั้นเราโตขึ้น เริ่มมีการบ้านเยอะขึ้น บางวันก็จะขอพ่อกับแม่อยู่บ้านเพื่อทำการบ้าน พ่อกับแม่ก็ไม่ว่าอะไรและขอให้พี่สาวอยู่เป็นเพื่อนเราที่บ้าน (พี่สาวแก่กว่าเรา 6 ปี) ทุกครั้ง 

วันหนึ่งเรามีการบ้านเยอะอีก เลยขอพ่อกับแม่อยู่บ้านแทนที่จะไปช่วยงานที่คลินิก พ่อกับแม่ก็ให้พี่เราอยู่เป็นเพื่อนเหมือนเดิมแล้วก็ออกไปเปิดคลินิกตามปกติ แต่ช่วงนั้นพี่สาวเราซึ่งอยู่ในวัยมัธยมปลายเกิดมีแฟน และจะแอบพ่อกับแม่ไปหาแฟนแทนที่จะอยู่บ้านเป็นเพื่อนเรา เราก็โอเค เพราะคิดว่าอยู่บ้านคนเดียวได้ ไม่ได้กลัวอะไรอยู่แล้ว

**ขออนุญาตหยุดพักสักครู่ เดี๋ยวกลับมาเล่าต่อค่ะ ^^