แต่งนิทานโคลงสี่สุภาพให้หน่อยครับ

ปลายฝนต้นหนาว ตุลาพาเมฆย้าย              พัดมา ทักก่อนจึงอำลา             ส่งท้ายกลาง,ใต้ ตกหนักมา       ไม่ส่าง เหนือ,

หากความรักแม้ห่างไกลมีใครรู้ มีคนดูเฝ้าหัวใจอยู่ให้ห่วงหา แม้เหน็บหนาวสุดหัวใจเกินพรรณา แต่ยังดีที่รู้ว่า..ยังมีใจ แต่หัวใจที่เฝ้ารักเธอคนนั้น คนที่ฉันมั่นหมายว่า..คือใช่ คนเดินผ่านแทบทุกวันไม่ใช่ไกล

ช่วยแต่งโคลงสองสุภาพหน่อยค่ะเราแต่งร่ายสุภาพไปครูให้ผ่านแล้วเหลือโคลง