ปรึกษาเรื่องใจตัวเอง

เรื่องมันมีอยู่ว่าเราคุยกับคนคนนึง3-4เดือนพี่แกกำลังจะเข้ามหาลัยในสายตาเราพี่แกเป็นคนดีมากคอยซัพพอร์ตเรื่องเรียน ที่เรียน สอนการบ้าน ปรึกษาเรื่องครอบครัวได้ วันไหนที่เราเข้าเมืองพี่แกก็จะมาหาเสมอเราก็ไม่อยากรบกวนเขามากเพราะเขาเรียนพิเศษอยู่ พอผ่านไป 1 เดือนไม่เคยเจอกันเลยมีแต่คุยในแชทพี่แกก็ไม่ว่างเราก็ติดงาน รร บ่อยบางทีไม่มีเวลาคุยกันเลย เรากลัวพี่แกน้อยใจก็คุยสัก 20-30 นาทีแล้วแยกย้ายพักผ่อนพอหลังๆเริ่มเปลี่ยนไป เราไม่รู้เราทำอะไรให้เป็นอะไรก็ไม่เคยบอกมีแต่เอาไปบ่นกับเพื่อนเราถ้อยคำที่พี่แกบ่นก็มีคำแรงบ้างแต่ก็เข้าใจในตัวของพี่แก แต่พี่แกไม่เข้าใจในตัวเราอะดิ555 เรานิสัยขี้แง แต่เราไม่เคยแสดงให้เขาเห็น ส่วนมากจะเวลากับเพื่อนงี้ ทีนี้พอพี่แกเหมือนจะเปลี่ยนไปมากๆเริ่มตอบแชทเราน้อยลงแต่ตอบแชทคนอื่นงี้ มาวันนึงเราเห็นพี่แกแคปหน้าจอลงสตอรี่ ig ที่ว่ามี ผญ คนนึงเขียนโพสอิทมาให้แล้วแบบตอนนั้นน้ำตาแตกมาก ความห่างไกลทำให้คนเปลี่ยนหลังจากนั้นก็เลิกคุยกันไป

หลังๆมาเราก็เริ่มเงียบเริ่มมีคนมาดามใจบ้างแต่เหมือนใจมันนิ่งเราไม่เคยเป็นงี้มาก่อนบางทีบ่อน้ำตาจะแตกบ้าง เราเลยอยากปรึกษาว่า ควรจะมีคนอื่นไหมต้องเปิดใจรับใครเข้ามามันต้องเจ็บแบบเดิมไหมอะลึกๆเรายังคิดถึงพี่แกอยู่