เราไม่รู้ว่าเราควรจะคบกับผู้ชายคนนี้อยู่มั้ย?

สวัสดีค่ะ เราชื่อ กิ้ก เราอยากเล่าเรื่องของเรากับผู้ชายคนนึงค่ะ เราเจอกับเค้าในแอพๆนึง เราเพิ่งเลิกกับแฟน สิ่งที่เราเข้าไปคุยกับเค้าในตอนนั้นคือเราต้องการได้คนคุยแล้วรู้สึกสบายใจช่วยให้เวลาที่เลวร้ายของเราผ่านไปได้ไวๆแล้วง่ายขึ้น เค้าเข้ามาในชีวิตเราแบบผู้ชายคนนี้แหละที่เค้าจะดูแลเราได้ แล้วเราก็อยากได้คนอย่างเค้ามาเป็นคู่ชีวิตของเรา เราเจอเค้าครั้งแรกวันนั้นเราไปเที่ยวร้านเหล้ากับเพื่อนค่ะ เราเมามากกินเลี้ยงบริษัทบวกกับมากินต่อเอง เค้าก็มาเจอเราในสภาพมอมแมมเหมือนลูกหมา เค้าดูแลเราดีมากค่ะ ดูแลเหมือนกับเค้าเคยดูแลเรามานานมากๆ เค้าใส่ใจเราจากความรุ้สึกเค้าจริงๆเรารุ้สึกได้เลยค่ะ เราเลยตัดสินใจคบหากับผู้ชายคนนี้จริงๆจังๆแบบไม่คิดเลยค่ะเพราะเราคิดไว้แล้วว่าเราจะไม่ผิดหวังกับเค้าแน่ๆ เค้าเป็นคนไม่มีอะไรเลยติดดินค่ะ ห้องเช่าที่เค้าอยุ่ก็อยุ่กับน้องชายห้องเล็กๆ ทุกครั้งที่เราเจอกันเรามักจะสัญญากันเสมอว่าวันนึงเราจะมีบ้านหรือจะมีห้องของเราเองกันสองคนนะ มีรถมอเตอร์ไซค์คันเล็กๆใช้สลับกันสองคนกับน้องชาย ทุกครั้งที่เค้ามารับเรา เค้าพยายามไม่ว่าจะขี่รถไกลแค่ไหน เราอยุ่แบบนี้เจอกันอาทิตละวัน2อาทิตวันกันมาสักพักนึง ที่ผ่านมาเรามีความสุขกับเค้ามากจริงๆค่ะ จนวันนึงเรามีปัญหากับคนใกล้ตัวจนอยากออกมาเช่าห้องอยุ่เองค่ะ เราเลยถือโอกาสทำตามฝันที่อยากทำคือการใช้ชีวิตกับเค้าสองคนจริงๆอย่างที่ฝันไว้ แต่กลับไม่เป็นอย่างที่ฝันไว้ค่ะ จะบอกว่าเราเพิ่งมารับรุ้นิสัยที่แท้จริงของเค้าทีหลังก็ไม่ใช่ค่ะ เพราะที่ผ่านมาเราก็เป็นตัวของเราเองมาตลอด แต่นับวันเรายิ่งรับรู้กับการอึดอัดกับการที่เค้าเป็นตัวของตัวเองมากเกินไป เค้ามักจะบอกกับเราเสมอว่าเค้าโสดมาตลอด7-8ปีโดยที่ไม่มีใครเลยนะ เค้าจะไม่รุ้ว่าการมีแฟนมันเป็นยังไง เราเริ่มรุ้สึกว่าเรามักจะเป็นฝ่ายที่แคร์ความรุ้สึกเค้าทุกอย่าง เราคิดทุกอย่างโดยที่มีเค้าเป็นส่วนร่วมในชีวิตของเราไม่ว่าจะกิน นอน หรืออะไรที่มันเป็นส่วนนึงในชีวิตเรา แต่ผิดกับเค้าที่เริ่มมีการกระทำที่ไม่เคยเอาเราเข้าไปอยู่ในชีวิตของเค้าเลย ไม่ว่าจะกิน นอน หรือว่าอะไรที่เป็นส่วนนึงของชีวิตเค้า เรามักจะมองโลกในแง่ดีเสมอว่าเค้าอาจจะยังไม่ชินกับการที่มีเราก็ได้ แต่กลับกัน คนอื่นที่ไม่ได้กิน ไม่ได้นอน ไม่ได้ใช้ชีวิตกับเค้าเหมือนเรากลับรู้ทุกอย่างที่เค้าเป็นที่เค้าทำ โดยเรามักจะคิดว่าเราเป็นคนนอกเป็นส่วนเกินอยู่เสมอ เรามักจะทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ามีชีวิตที่ดีขึ้น เค้าทำงานฟรีแลนซ์ค่ะ งานมีบ้างไม่มีบ้างเงินกินข้าวมีบ้างไม่มีบ้าง เราสัญญากับเค้าไว้ว่า เราจะเติมเต็มในสิ่งที่เรา2คนไม่มีส่วนตัวกิ้กทำงานมีความมั่นคงระดับนึง เราสามารถซัพพอร์ตเค้า สิ่งที่เราอยากได้กลับมาคือการที่เราเป็นครอบครัวคอยช่วยเหลือกันและกัน จนมาทุกวันนี้สิ่งที่เราพบที่มันเป็นปัญหาของเราเลยก็คือ เราเป็นคนชัดเจนกับทุกๆเรื่องไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ กิ้กเองมักจะรุ้สึกไม่โอเคกับเรื่องไหนก็จะพุดให้เค้าฟังให้เค้ารับถึงปัญหา แต่เค้ามักจะหลีกตัวออกห่างแล้วไม่เคยรับฟังปัญหาเหล่านี้เลย สิ่งที่ตามมาเราจะต้องมีปัญหาซ้ำๆเดิมๆจนกิ้กเองรุ้สึกท้อไปหมด เค้าไม่เคยรับรุ้ถึงน้ำใจที่เรามีให้ชีวิตดีขึ้นทั้งห้องที่เค้าไม่ต้องไปทนลำบากแบบเดิม รถไม่ต้องไปแย่งใครใช้ เงินเมื่อเค้าหมดหนทางเรามักจะยื่นมือไปช่วยเค้า เค้าไม่ได้รุ้สึกเห็นค่ากับการที่เราตัดสินใจยื่นมือเข้าไปช่วยเค้าเลย สิ่งที่เค้ามักจะพุดกลับมาคือเค้าอุตส่าทำนุ่นทำนี่ให้เรา อุตส่าไม่มีคนอื่น อุตส่าไม่ทิ้งเราไปไหนทั้งๆที่เราพุดไม่ดีใส่เค้าในวันที่ทะเลาะกัน เราไม่คิดว่าการที่เค้าอยุ่กับเรามันคือการที่เค้าอุตส่าอยุ่ค่ะ เรารุ้สึกว่าเราเป็นคนทำทุกๆอย่างให้ความรักของเราสองคนมันเดินไปได้ มักจะเป็นเราที่คนคอยชวนเค้าไปกินข้าว ไปหาอะไรทำ ไปสังสรรค์กับเพื่อนของเรา ไปในที่ๆเค้าไม่เคยไป กินอะไรที่ไม่เคยได้กิน ตลอดมาเราเป็นคนทำมาตลอด เรากลัวว่าเค้าจะรักเราน้อยลง กลัวว่าเค้าจะอยุ่กับเราแล้วรุ้สึกมันน่าเบื่อไม่มีอะไรพิเศษ เรากลัว เราทำ เราพยายาม จนเราท้อ เค้ามักจะผิดแล้วขอโอกาสเรา ไม่เคยง้อ ไม่เคยขอโทษ ไม่เคยพุดคำดีๆใส่เราเลย ไม่เหมือนตอนที่เราตัดสินใจเอาเค้าเข้ามา เรารู้สึกสับสนไปหมด เรารุ้สึกว่าเราอยากได้เค้าคนเดิมกลับมา แต่ปัญหามันก็เกิดซ้ำๆแบบเดิม เราควรจะทำยังไงดีคะ เราควรจะตัดใจจริงๆเลยดีกว่ามั้ย อยากได้คำแนะนำมากเลยค่ะตอนนี้ เรากำลังรุ้สึกทางตันไปหมด เราควรจะคบกับผู้ชายคนนี้อยู่มั้ยคะ? 

#ขอโทษที่ระบายความรุ้สึกยาวยืดยื้อเกินไปนะคะ ฝากด้วยค่ะ🙏