อยากขอถามความเห็นเพื่อนๆครับ เรื่องคือผมชอบเพื่อนผู้หญิงคนนึงที่ทำงานด้วยกัน เธอเป็นผู้หญิงมั่นใจ แรกๆผมไม่ได้ชอบเธอเลย แต่พอได้สนิทกันผมหลงชอบเธอมากเรื่อยๆ เวลาแชทคุยกันผมจะดีใจมากๆ ถ้าเธอทักมาหรือโทรหาผมจะรีบตอบหรือรับสายทันที เรื่องทุกเรื่องที่ไม่เคยบอกใครผมก็บอกเธอหมด ผมไว้ใจเธอมาก เวลาไปพักถ้าเธอชวนไปข้างนอก ผมก็ไปกับเธอทุกครั้ง จนเพื่อนเธอหรือคนใกล้ตัวเธอแซวผม ผมก็ทำแบบนิ่งๆแต่ในใจนี่เขิลสุดๆ เวลาเธอไม่สบายใจเธอโทรหาผม แล้วระบายความรู้สึก มีครั้งหนึ่งวันศุกร์เธอไลน์หาผมตอนเย็น พอถึงบ้านผมปิดเน็ตแล้วนอนเพราะเหนื่อยกับงาน ตื่นมาวันเสาร์เปิดเน็ตไม่ถึง5นาที เธอโทรเข้ามาแล้วทำเสียงแบบเหมือนดุๆ ว่าทำไมไม่อ่านไลน์ข้ามวัน รู้ไหมเวลาผมไลน์หาเธอตอบกลับวันนั้นเลย ผมก็ขอโทษเธอไปว่าผมปิดเน็ตไม่เห็นไลน์จริงๆ เธอก็เลยคุยเรื่องอื่น ผมยิ่งคิดไปไกลว่าเธอคงชอบผมบ้างแล้ว มีวันหนึ่งวันหยุดงาน แต่มีเหตุให้เรามาเจอกันที่ทำงาน นั่งในห้องกัน2คน ผมก็คุยกันเรื่อยเปื่อย แล้วอยู่ๆผมบอกเธอว่าผมแอบชอบผู้หญิงคนนึงแต่ไม่รู้ว่าเค้าจะรู้หรือยัง คงยังไม่รู้หรอก แล้วผมก็มองเธอ เธอเล่นคอมพ์อยู่ผมนั่งมองว่าเธอจะถามอะไรไหม แต่เธอยิ้มแล้วพูดกลับมาแต่ไม่หันหน้ามาที่ผมนะเหมือนพูดลอยๆ แล้วก็บอกว่าสงสารผู้หญิงคนนั้นจังแล้วเธอก็ยิ้มผมเห็นเต็มๆ เพราะผมนั่งจ้องอยู่ข้างๆ ผมก็เลยบอกเธอไปว่าสงสัยว่าเค้าคงจะรู้แล้วแหละว่าเราชอบ แต่วันนั้นก็ไม่ได้อะไรต่อเพราะเธอกลับก่อน แต่เธอก็ไม่บอกผมเลยว่ากลับแล้ว หลังจากนั้นมีเหตุการณ์ที่ทำให้ผมเผลอความรู้สึกกับเธอให้คนอื่นรู้ คือผมแอบช่วยเหลืองานเธอตลอด ไม่เคยปล่อยให้เธอทำงานคนเดียว ผมจะไปช่วยเธอเพราะเราอยู่ห้องเดียวกันเลยไปช่วยงานกันได้ เวลาเธอไม่อยู่แล้วมีใครนินทาหรือด่าเธอในห้องให้ผมได้ยิน ผมจะออกหน้าให้ตลอด เคยกระทั่งทะเลาะกับคนในห้องด้วย ทั้งที่คนนั้นเป็นคนที่ไม่มีใครอยากทะเลาะด้วยแต่ผมยอมทะเลาะเพื่อเธอ นิสัยผมเป็นคนไม่ยอมคนถ้าไม่ผิด แต่เวลาผมกับเธอเข้าใจผิดกัน ผมจะปล่อยให้เธอด่าแล้วผมจะนิ่งเงียบ คนในห้องก็คงผิดสังเกตุว่าไม่ใช่นิสัยผม ที่ปล่อยให้คนด่าอยู่ฝ่ายเดียว ล่าสุดผมกับเธอทะเลาะกันหนักมากๆ เพราะมีคนมาเตือนผมว่าให้ห่างๆเธอไว้ เพราะเธอไปพูดกับเพื่อนๆเธอเรื่องของผม แต่เรื่องของเธอผมไม่เคยไปพูดกับใครเลย เก็บไว้คนเดียว เพราะไม่อยากให้ใครรู้ แล้วเวลาเธออารมณ์ไม่ดี ผมหยอกเธอเพื่อให้เธอไม่เครียด เธอกลับด่าผมให้คนในห้องได้ยินทั้งห้อง บางทีก็ด่าผมต่อหน้าเพื่อนๆเธอ ผมนี่เสียเซล์ฟมากๆ แต่ก็เดินมานั่งโต๊ะแบบมึนๆ จากที่ในห้องคนนั่งคุยกันอยู่ กลายเป็นทั้งห้องเงียบหมดเหมือนทุกคนจะดูว่าผมกับเธอจะเป็นยังไงต่อ แต่ผมเลือกจะเงียบไม่อยากทะเลาะด้วย เพราะก่อนหน้านี้มีคนคอยยุแยงให้ผมกับเธอทะเลาะกันอยู่แล้ว
(ก่อนหน้าจะทะเลาะกันผมเคยถามเธอว่าถ้ามีคนด่าผมแล้วผมไม่ผิดเธอจะทำยังไง
เธอตอบผมว่าไม่ขอเข้าข้างใครขออยู่แบบเป็นกลางดีกว่า เพราะเธอเคยเจอกับตัวมาก่อนหน้านี้
แต่ผมกลับตอบเธอไปว่าผมจะเข้าข้างเธอนะ ผิดหรือไม่ผิดค่อยว่ากันอีกเรื่องนึง เพราะผมถือว่าผมสนิทกับใครผมจะปกป้องเค้าก่อนไม่ให้ใครทำอะไรเธอ
เธอก็ตอบกลับมาว่าเธอไม่ได้สนิทกับผมนะ แต่เธอคุยได้กับทุกคน ไม่ได้สนิทกับใคร
ผมก็เลยบอกเธอไปว่า คนไหนดีกับผม ผมก็ต้องดีกลับนี่คือนิสัยผม ไม่ได้หวังผลประโยชน์ เธอก็เลยเงียบ
ผมไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดเธอในตอนนั้น แต่ตอนนี้ผมเพิ่งกลับมาคิดได้)
ตอนนี้ผมกับเธอไม่คุยกันเกือบ 2 เดือนแล้ว ทั้งที่เราอยู่ใกล้กันมาก ในใจผมอยากคุยกับเธอมากๆ แต่ผมรู้ว่าเธอไปสนิทกับคนๆนึงซึ่งไม่ถูกกับผม มีคนมาเตือนผมแต่ผมไม่เชื่อ ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ ผมมาเจอกับตัวเพราะว่าเธอตั้งมือถือสั่น ส่วนอีกคนตั้งเสียง เค้าไลน์หากันแต่จะทำเหมือนไม่ค่อยคุยกันต่อหน้าคนอื่น อยู่ๆโทรศัพท์เธอสั่นมีข้อความไลน์เข้ามาผมได้ยินเพราะมือถือเธอสั่นแรง แล้วผมก็แอบมองว่าจะใช่ที่ผมคิดไหม ปรากฎว่าพอเธอเปิดโทรศัพท์อ่านไลน์ แล้วตอบกลับ โทรศัพท์ของอีกคนเสียงข้อความไลน์ดัง ผมก็มองว่าจะทำหน้ายังไง เค้า2คนทำหน้าแบบนิ่งๆ เก็บอารมณ์ได้ดีมากๆ จริงๆมีเหตุการณ์หนักกว่านี้ที่ผมเห็นและเจอกับตัวเอง ไม่รวมที่เพื่อนผมมาเตือน จากความรู้สึกที่ชอบกลายเป็นรัก ตอนนี้ใช้ความว่าไม่รู้สึกอะไรอีกเลยเป็นเหมือนคนในอากาศแต่ยอมรับว่าในใจโคตรเจ็บก่อนหน้านี้นอนไม่หลับเครียดทุกวัน เพื่อนๆที่สนิทกับผมมาทักหลายคนว่าสภาพหน้าตาผมดูแย่มาก เครียดอะไร มีปัญหาอะไร ผมจะลาออกด้วยซ้ำแรกๆ แต่พอนอนคิดหลายๆวันก็คิดได้ว่าเธอจะอะไรกับใครต่อไปก็ไม่เกี่ยวกับผมอีกแล้ว ผมขอตัดขาดกับเธอไปเลย แต่ล่าสุดผมแอบช่วยงานเธอไม่ให้เธอหรือคนอื่นรู้นะ แต่พลาดตรงที่เธอกลับมาก่อนเวลาแล้วเห็นผมช่วยงานเธอคนเดียว ผมก็ทำแบบเนียนๆเหมือนว่ามาทำอย่างอื่น แต่เธอรู้ แล้วถามผมกลับมาพูดแบบนุ่มมาก ผมนี่ก็แย่มากตอบกลับไปสั้นๆ แล้วก็รีบเดินออกจากห้องปล่อยให้เธออยู่คนเดียว แล้วเพื่อนเธอก็มาแซวผมว่าดีจัง ที่เธอมีคนมาช่วย ผมเลยตอบเพื่อนเธอไปว่าอะไร ไม่รู้เรื่อง
ล่าสุดเมื่อวานอดีตเพื่อนสนิทของเธอมาคุยกับผม ปกติจะแซวๆกัน แต่วันนี้มาคุยกับผมแบบจริงจังมาก บอกรู้เรื่องที่ผมทะเลาะกับเธอนะ ผมเข้าใจเธอผิด ผมก็เลยถามไปว่ารู้ได้ยังไง ในเมื่อเธอกับเพื่อนเธอคนนี้ไม่ได้คุยกันแล้วไม่ใช่หรือ เพื่อนเธอคนนี้ก็ตอบว่าใช่ ไม่ได้คุยกันนานมากแล้วเกือบปี แต่เอาเป็นว่ารู้มา ผมก็ไม่ถามอะไรมาก เพื่อนเธอก็บอกว่าเลิกช่วยเค้าได้แล้ว เดียวทำอะไรผิดขึ้นมาเดียวก็โดนด่าอีก ไม่จำหรือยังไง แล้วเพื่อนเธอก็ถามผมว่าตอนนี้ผมมีแฟนยัง ผมก็บอกว่าโสด เพื่อนเธอก็บอกผมว่าหาแฟนได้แล้วอย่าทำแบบนี้อยู่เลย แล้วถามผมตรงๆว่าชอบหรือ ผมก็บอกว่าไม่ได้ชอบ เพื่อนเธอก็บอกผมว่าอย่าโกหกเลย คนอื่นยังรู้เลย แล้วก็แนะนำผมว่าให้เลิกช่วยเหลือหรือทำอะไรแบบนี้ได้แล้ว ผมก็งงมากๆ ทั้งที่เธอกับเพื่อนเธอคนนี้ไม่ได้คุยกันแล้ว เค้าเคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อน แต่มาคุยกับผมแบบนี้ คงอยากจะสื่ออะไรกับผมแน่เลย
*ผมไม่รู้จริงๆว่าต่อไปผมควรทำยังไง ย้ายโต๊ะเลยดีไหม ไม่ต้องอยู่ใกล้ๆกัน ไม่ต้องเห็นหรือได้ยินอะไรอีก
ขอโทษมากๆครับถ้าพิมพ์อะไรยาวเกินไป แต่ทุกอย่างที่พิมพ์มา คือ มาจากใจจริงๆ ผมยอมรับว่าผมรักเค้าจริงๆ ตอนนี้ก็ยังรัก แค่ทำปากแข็งเท่านั้น
เธอคิดยังไงกับเรา
(ก่อนหน้าจะทะเลาะกันผมเคยถามเธอว่าถ้ามีคนด่าผมแล้วผมไม่ผิดเธอจะทำยังไง
เธอตอบผมว่าไม่ขอเข้าข้างใครขออยู่แบบเป็นกลางดีกว่า เพราะเธอเคยเจอกับตัวมาก่อนหน้านี้
แต่ผมกลับตอบเธอไปว่าผมจะเข้าข้างเธอนะ ผิดหรือไม่ผิดค่อยว่ากันอีกเรื่องนึง เพราะผมถือว่าผมสนิทกับใครผมจะปกป้องเค้าก่อนไม่ให้ใครทำอะไรเธอ
เธอก็ตอบกลับมาว่าเธอไม่ได้สนิทกับผมนะ แต่เธอคุยได้กับทุกคน ไม่ได้สนิทกับใคร
ผมก็เลยบอกเธอไปว่า คนไหนดีกับผม ผมก็ต้องดีกลับนี่คือนิสัยผม ไม่ได้หวังผลประโยชน์ เธอก็เลยเงียบ
ผมไม่ได้คิดอะไรกับคำพูดเธอในตอนนั้น แต่ตอนนี้ผมเพิ่งกลับมาคิดได้)
ตอนนี้ผมกับเธอไม่คุยกันเกือบ 2 เดือนแล้ว ทั้งที่เราอยู่ใกล้กันมาก ในใจผมอยากคุยกับเธอมากๆ แต่ผมรู้ว่าเธอไปสนิทกับคนๆนึงซึ่งไม่ถูกกับผม มีคนมาเตือนผมแต่ผมไม่เชื่อ ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ ผมมาเจอกับตัวเพราะว่าเธอตั้งมือถือสั่น ส่วนอีกคนตั้งเสียง เค้าไลน์หากันแต่จะทำเหมือนไม่ค่อยคุยกันต่อหน้าคนอื่น อยู่ๆโทรศัพท์เธอสั่นมีข้อความไลน์เข้ามาผมได้ยินเพราะมือถือเธอสั่นแรง แล้วผมก็แอบมองว่าจะใช่ที่ผมคิดไหม ปรากฎว่าพอเธอเปิดโทรศัพท์อ่านไลน์ แล้วตอบกลับ โทรศัพท์ของอีกคนเสียงข้อความไลน์ดัง ผมก็มองว่าจะทำหน้ายังไง เค้า2คนทำหน้าแบบนิ่งๆ เก็บอารมณ์ได้ดีมากๆ จริงๆมีเหตุการณ์หนักกว่านี้ที่ผมเห็นและเจอกับตัวเอง ไม่รวมที่เพื่อนผมมาเตือน จากความรู้สึกที่ชอบกลายเป็นรัก ตอนนี้ใช้ความว่าไม่รู้สึกอะไรอีกเลยเป็นเหมือนคนในอากาศแต่ยอมรับว่าในใจโคตรเจ็บก่อนหน้านี้นอนไม่หลับเครียดทุกวัน เพื่อนๆที่สนิทกับผมมาทักหลายคนว่าสภาพหน้าตาผมดูแย่มาก เครียดอะไร มีปัญหาอะไร ผมจะลาออกด้วยซ้ำแรกๆ แต่พอนอนคิดหลายๆวันก็คิดได้ว่าเธอจะอะไรกับใครต่อไปก็ไม่เกี่ยวกับผมอีกแล้ว ผมขอตัดขาดกับเธอไปเลย แต่ล่าสุดผมแอบช่วยงานเธอไม่ให้เธอหรือคนอื่นรู้นะ แต่พลาดตรงที่เธอกลับมาก่อนเวลาแล้วเห็นผมช่วยงานเธอคนเดียว ผมก็ทำแบบเนียนๆเหมือนว่ามาทำอย่างอื่น แต่เธอรู้ แล้วถามผมกลับมาพูดแบบนุ่มมาก ผมนี่ก็แย่มากตอบกลับไปสั้นๆ แล้วก็รีบเดินออกจากห้องปล่อยให้เธออยู่คนเดียว แล้วเพื่อนเธอก็มาแซวผมว่าดีจัง ที่เธอมีคนมาช่วย ผมเลยตอบเพื่อนเธอไปว่าอะไร ไม่รู้เรื่อง
ล่าสุดเมื่อวานอดีตเพื่อนสนิทของเธอมาคุยกับผม ปกติจะแซวๆกัน แต่วันนี้มาคุยกับผมแบบจริงจังมาก บอกรู้เรื่องที่ผมทะเลาะกับเธอนะ ผมเข้าใจเธอผิด ผมก็เลยถามไปว่ารู้ได้ยังไง ในเมื่อเธอกับเพื่อนเธอคนนี้ไม่ได้คุยกันแล้วไม่ใช่หรือ เพื่อนเธอคนนี้ก็ตอบว่าใช่ ไม่ได้คุยกันนานมากแล้วเกือบปี แต่เอาเป็นว่ารู้มา ผมก็ไม่ถามอะไรมาก เพื่อนเธอก็บอกว่าเลิกช่วยเค้าได้แล้ว เดียวทำอะไรผิดขึ้นมาเดียวก็โดนด่าอีก ไม่จำหรือยังไง แล้วเพื่อนเธอก็ถามผมว่าตอนนี้ผมมีแฟนยัง ผมก็บอกว่าโสด เพื่อนเธอก็บอกผมว่าหาแฟนได้แล้วอย่าทำแบบนี้อยู่เลย แล้วถามผมตรงๆว่าชอบหรือ ผมก็บอกว่าไม่ได้ชอบ เพื่อนเธอก็บอกผมว่าอย่าโกหกเลย คนอื่นยังรู้เลย แล้วก็แนะนำผมว่าให้เลิกช่วยเหลือหรือทำอะไรแบบนี้ได้แล้ว ผมก็งงมากๆ ทั้งที่เธอกับเพื่อนเธอคนนี้ไม่ได้คุยกันแล้ว เค้าเคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อน แต่มาคุยกับผมแบบนี้ คงอยากจะสื่ออะไรกับผมแน่เลย
*ผมไม่รู้จริงๆว่าต่อไปผมควรทำยังไง ย้ายโต๊ะเลยดีไหม ไม่ต้องอยู่ใกล้ๆกัน ไม่ต้องเห็นหรือได้ยินอะไรอีก
ขอโทษมากๆครับถ้าพิมพ์อะไรยาวเกินไป แต่ทุกอย่างที่พิมพ์มา คือ มาจากใจจริงๆ ผมยอมรับว่าผมรักเค้าจริงๆ ตอนนี้ก็ยังรัก แค่ทำปากแข็งเท่านั้น