ปฎิเสธเรื่องที่แม่บังคับให้ทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำ

คือพอดีอยากถามความเห็นหลายๆคนค่ะ ว่าควรจะปฎิเสธพ่อแม่ในเรื่องที่เราไม่อยากทำยังไงคะ คือตอนนี้เราเล่นดนตรีไทยอยู่ค่ะ ตั้งแต่ม.ต้น คือคิดว่าเล่นดนตรีมันหนักมากค่ะ ต้องมีซ้อมมีขอเวลาเรียน มีนอนโรงเรียน บางทีทำงานกลุ่ม เพื่อนนัดกันทำเราก็ไม่ได้ไปช่วยอยู่คนเดียว ตอนเช้าก็ต้องซ้อมตอนเย็นก็ต้องซ้อมในทุกๆวัน ก่อนที่จะขึ้นม.ปลายก็พยายามคุยกับแม่ค่ะ ว่าอยากออกจากดนตรี แม่ก็บอกว่า ช่วยๆครูเขาเล่นไปเถอะ มันเป็นผลดีต่อเรา ต่อมหาลัยจะได้เข้าง่ายๆ คือเราก็เข้าใจความหมายแม่อ่ะค่ะ แต่บางทีมันก็หนักเกินไป ส่วนญาติๆก็บอกแต่ว่าให้ต่อดนตรีค่ะ เราเลยยอม แต่พอเอาเข้าจริงๆ เราก็รู้สึกเหนื่อยมากค่ะ อยากออกจากดนตรี วันนี้ก็ลองเกิ่นๆบอกแม่ว่า "แม่ ถ้าหนูออกจากดนตรีแม่จะว่าหนูมั้ย"  แม่เราก็ทำเล่นโทรศัพท์แล้วไม่ตอบเราค่ะ คือน้องที่อยู่ในดนตรีหลายๆคนก็บอกให้เราออกจากดนตรีค่ะ พ่อก็ต่อต้านเรื่องที่เราอยู่ดนตรี คือทั้งน้องทั้งเพื่อน ทั้พ่อก็บอกให้เราอยากออก คือเราทนมาตั้งแต่ ม.1แล้วอ่ะค่ะ กลับบ้านมาทีไรก็ต้องแอบร้องไห้คนเดียวตลอด คิดว่าอยากจะออกจาก โรงเรียนนี้ไปเลยด้วย แต่ก็คิดว่าเสียดาย เพร่ะโรงเรียนนี้ก็พอมีชื่อเสียง เลยไม่อยากจะออก นี่ก็จะจบม.4อยู่แล้ว น้องที่วงก็บอกให้เราออก เพราะสงสารเรา เพราะเราก็ทะเลาะกับพ่อบ่อยๆ เรื่องไปซ้อมนี่แหละค่ะ ครูก็บางทีตีเราโดยไร้เหตุผล บางทีก็ใส่อารมณ์เวลาซ้อมทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรผิด ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงจนเราคิดว่า อยากตาย ตอนนี้คือไม่อยากทำอะไรเลยอะ อยากให้แม่มาเข้าใจอ่ะ ว่ามันลำบากมากนะ ที่ต้องทนมาโดยตลอด3ปี แล้วคิดว่าจะหมดกับ3ปีนี้แล้วแต่ดันต้องมาเจออีก3ปีอะ ตอนนี้ก็คือดรอปลงอ่ะ รู้สึกอยากตายอยู่ตลอด เพื่อนก็ถามบ่อยๆ ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าหรือป่าว (ขอโทษนะคะที่พิมพ์ยาว คือเราอัดอั้นมานานมากอ่ะ แต่ไม่รู้จะคุยกับใครดี อยากปรึกษาเพื่อนก็ไม่กล้าค่ะ)

       ทุกคนช่วยแนะนำหน่อยได้มั้ยคะ ว่าเราควรจะคุยกับแม่ยังไงดีคะ คือปกติก็เคนียดเรื่องงานจะตายอยู่แล้ว แต่นี่คือต้องมาเครียดเรื่องดนตรีอีกอะค่ะ 😥😥😥😥