น้อยใจพ่อแม่?

เหนื่อยอ่ะ​ทั้งปัญหาเรื่องเรียนทั้งปัญหาครอบครัวอีกทำไมพ่อแม่ไม่เคยเข้าใจเลยวะใครๆก็ต่างมีหน้าที่กันทั้งนั้นแหละรู้ว่าพ่อแม่ต้องทำงานหาเงินให้ใช้ให้เรียนแล้วไงอะไม่เคยถามเราสักคำว่าอยากเรียนอะไรโตขึ้นอยากเป็นไรต้องการอะไรเราแค่ต้องการความอบอุ่นอะต้องการให้พ่อแม่มาสนใจเราบ้างแม้แต่ความรู้สึกเราเขายังไม่สนใจเลยพูดมาได้ไงวะว่าเราเกือบไม่ได้เกิดเพราะแม่น้อยใจพ่อที่พ่อมีนิสัยชอบกินชอบเที่ยวไม่กลับบ้านแม่ให้พ่อเลือกระหว่างเที่ยวกับเราถ้าเลือกเราให้หยุดเที่ยวแต่ถ้าสมมุติ​พ่อเลือกเที่ยวอะ? ก็คงเอาเราออกสินะแค่ฟังก็รู้แหละว่าไม่ได้ตั้งใจให้เราเกิดไม่ได้ดีใจเลยสักนิดเหอะเรานี่ภูมิใจ
มากกกกกกกกเลยแหละครอบครัวโครตตตอบอุ่นอะพ่อมีแต่เที่ยวแม่ไม่ค่อยกลับบ้านเราทนอยู่ได้จนมาถึงทุกวันนี้ก็ดีแค่ไหนละเรามันก็แค่เด็กคนหนึ่งที่โตมาด้วยสภาพที่พ่อแม่ทะเลาะกันทุกวันจนเราโตมาถึงอายุ16ไม่มีใครห่วงเราเลยอะพ่อไปทางแม่ไปทางแล้วเราอะมีหลายคนอิจฉาเรานะที่บ้านมีฐานะ​อยากได้ไรก็ได้แต่เราก็อิจฉาคนอื่นเหมือนกันที่เขาได้อยู่กับพ่อแม่เอาจิงปะมีก็เหมือนไม่มีแหละตอนอยู่ประถมพวกวันแม่วันพ่อนี่ไม่มีว่าจะมาหรอกเราต้องรู้สึกไงอะที่คนอื่นได้ไหว้พ่อไหว้แม่ได้
กอดกันเเต่เราได้ไหว้ได้กอดพี่เลี้ยงบ้างย่าบ้างเอาตอนนี้เหมือนว่าเรารักพี่เลี้ยงมากกว่าแม่ซะอีก🙄เราก็อยากถามแม่นะว่าเราใช่ลูกเขาหรือเปล่า​ทำไมไม่เคยสนใจเราเลยอะแม้ไม่เคยถามว่าไปเรียนเป็นไงบ้างเพื่อ​นดีมั้ยชอบเรียนอะไรเเล้วเพื่อนสนิทชื่อไรแม้แต่เราอยู่ห้องไหนสายไหนยังไม่ถามอะถ้าไม่มีปู่ย่าแหละพี่เลี้ยงชีวิตเราก็ไม่เหลิอไรละ