คือผมเคยนิสัยไม่ดีมาก่อนเคยโกหกขโมยติดยาตอนมัธยม แต่หลายๆปีนี้ผมพยายามดีมาตลอดเรียนก็ให้เห็นว่าจากม.6ตกทุกตัวเกรด0.2ตอนนี้ผมดิ้นรนเป็น 3 และผมเคยอดทนมามากแบบมากๆพ่อถึงขั้นประชุมสายแล้วรุมหัวเราะเยาะผมในสิ่งที่ผมพูดความจริงแต่พ่อกับมองเปนเรื่องตลกแล้วเปิดลำโพงหัวเราะกับญาติๆเขาผมเคยรักเขามากแต่นับวันความรู้สึกของผมยิ่งไม่มีทางไป อันนี้คือเรื่องเล็กๆยังมียาวกว่านี้อีกมาก ผมเข้าใจผมเคยแย่แต่ผมสร้างตัวเองตั้งใจมาหลายปีไม่ชมผมไม่ว่าแต่ทำไมต้องมาขัดขวางผมหัวเราะเยาะผมไปสนับสนุนผม ผมควรทำยังไงดีครับ
ทำไมทุกอย่างแค่ผมเคยทำ ปัจจุบันตั้งใจแล้วทำไมถึงไม่ได้ดี