ตัวจขกท.นั้น ผ่านร้อน ผ่านหนาวมา 37 รอบแล้ว ปีนี้น่าจะนับเข้าสู่วัย ที่น่าจะเรียกว่า "สาวใหญ่" ได้ค่อนข้างเต็มปาก เต็มคำ
เข้าเรื่องเลยละกัน 4 วันก่อนแวะไปโลตัสซื้อของสด แล้วต้องเดินมาแสตมป์ตราจอดรถที่อาคารข้างนอก เดินกลับมาก็มีผู้ชายเรียก "พี่ครับ (ถ้าฟังไม่ผิดนะ) ...." ตอนแรกไม่ได้สนใจ เพราะไม่ได้คิดว่าเรียกตัวเอง เรียกหลายครั้งจนลองหันไปดู อ้าว เรียกเราแฮะ
"ขอไลน์ หน่อยได้ไหมครับ"
แอบสแกนรอบตัว แล้วคิดในใจ ถามใครวะ?
ก็เลยชี้หาตัวเองแบบว่า ชั้นเหรอ เขาก็ยืนยันขอไลน์เหมือนเดิม เหมือนจะถามชื่อด้วยนะ ก็ตอบไป แล้วก็เออ กล้าขอ ก็กล้าให้ (แต่แอบให้ไลน์ที่ใช้สำหรับทำงานไปให้นะจ๊ะ)
เขาก็แนะนำตัวเองนะ ขอสงวนชื่อไว้ เพราะเป็นผู้เยาว์กว่า (ประเดี๋ยวน้องเขาเสียหาย)
ที่ตื่นเต้นเพราะห่างหายจากเรื่องแนวนี้มานานนนนนนนน มากกกกกก วัน ๆ ก็ขับรถไปทำงาน ไปวัด ไปเติมน้ำมัน ไปซื้อของ ติ่งเกาหลี อ่านนิยาย ดูหนังออนไลน์ ประมาณ ชีวิต ownmate แบบสาวใกล้วัยทอง
แล้วก็มานั่งคิด ว่าเขาคิดอะไร ชอบของแปลก? พอมาน่งวิเคราะห์รูปลักษณ์ภายนอกวันนั้นก็ถึงบางอ้อ
วันนั้นไปอบรมภายนอก ใส่เดรสพอดีตัว (ผ้ายืด) สีดำ เหนือเข่า เป็นเดรสที่ใส่แล้วแบบ อกเป็นอก เอวกลับมา สะโพกสะบึม และเพราะมันพอดีตัว วันนั้นเลยต้องแขม่วพุงยืดตัวตรง ก้นก็เลยงอน ใส่ส้นสูงอีกประมาณ 5 นิ้ว ป้ายผมยาวมาไว้ข้างนึง (ผมยาวมากเดี๋ยวนั่งทับ)
ที่สำคัญ ช่วงนี้ออกข้างนองแหล่งชุมชนก็ใส่หน้ากากอนามัย เห็นแต่ลูกตา
ปกติไม่ได้แต่งแบบนี้นะคะ ก็จะอารมณ์ประมาณ เมื่อคุณอายุเพิ่มขึ้น น้ำหนักมันก็มากขึ้น เผลอแป็บเดียว เสื้อผ้าในตู้กว่าครึ่ง คุณก็ใส่ไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมทิ้ง เพราะคิดว่าจะเอาไว้เป็นแรงจูงใจในการลดน้ำหนัก และมันก็ผ่านมากว่า 2 ปี ที่คุณจบไปด้วยการซื้อเสื้อผ้าไซส์ที่ใหญ่ขึ้นมายัดตู้เรื่อย ๆ เน้นผ้ายืด จะได้ไม่ต้องปลิ้นและไม่ต้องรีด
รู้สึกเหมือนหลอกลวงผู้บริโภคยังไงก็ไม่รู้ อยากจะถอดมาสก์แล้วถามว่า "น้อง พี่จะ 38 แล้ว ยังจะเอาไลน์อยู่เหรอ"
ทำไมรู้สึกผิดเมื่อมีคนมาขอไลน์
เข้าเรื่องเลยละกัน 4 วันก่อนแวะไปโลตัสซื้อของสด แล้วต้องเดินมาแสตมป์ตราจอดรถที่อาคารข้างนอก เดินกลับมาก็มีผู้ชายเรียก "พี่ครับ (ถ้าฟังไม่ผิดนะ) ...." ตอนแรกไม่ได้สนใจ เพราะไม่ได้คิดว่าเรียกตัวเอง เรียกหลายครั้งจนลองหันไปดู อ้าว เรียกเราแฮะ
"ขอไลน์ หน่อยได้ไหมครับ"
ก็เลยชี้หาตัวเองแบบว่า ชั้นเหรอ เขาก็ยืนยันขอไลน์เหมือนเดิม เหมือนจะถามชื่อด้วยนะ ก็ตอบไป แล้วก็เออ กล้าขอ ก็กล้าให้ (แต่แอบให้ไลน์ที่ใช้สำหรับทำงานไปให้นะจ๊ะ)
เขาก็แนะนำตัวเองนะ ขอสงวนชื่อไว้ เพราะเป็นผู้เยาว์กว่า (ประเดี๋ยวน้องเขาเสียหาย)
ที่ตื่นเต้นเพราะห่างหายจากเรื่องแนวนี้มานานนนนนนนน มากกกกกก วัน ๆ ก็ขับรถไปทำงาน ไปวัด ไปเติมน้ำมัน ไปซื้อของ ติ่งเกาหลี อ่านนิยาย ดูหนังออนไลน์ ประมาณ ชีวิต ownmate แบบสาวใกล้วัยทอง
แล้วก็มานั่งคิด ว่าเขาคิดอะไร ชอบของแปลก? พอมาน่งวิเคราะห์รูปลักษณ์ภายนอกวันนั้นก็ถึงบางอ้อ
วันนั้นไปอบรมภายนอก ใส่เดรสพอดีตัว (ผ้ายืด) สีดำ เหนือเข่า เป็นเดรสที่ใส่แล้วแบบ อกเป็นอก เอวกลับมา สะโพกสะบึม และเพราะมันพอดีตัว วันนั้นเลยต้องแขม่วพุงยืดตัวตรง ก้นก็เลยงอน ใส่ส้นสูงอีกประมาณ 5 นิ้ว ป้ายผมยาวมาไว้ข้างนึง (ผมยาวมากเดี๋ยวนั่งทับ)
ที่สำคัญ ช่วงนี้ออกข้างนองแหล่งชุมชนก็ใส่หน้ากากอนามัย เห็นแต่ลูกตา
ปกติไม่ได้แต่งแบบนี้นะคะ ก็จะอารมณ์ประมาณ เมื่อคุณอายุเพิ่มขึ้น น้ำหนักมันก็มากขึ้น เผลอแป็บเดียว เสื้อผ้าในตู้กว่าครึ่ง คุณก็ใส่ไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมทิ้ง เพราะคิดว่าจะเอาไว้เป็นแรงจูงใจในการลดน้ำหนัก และมันก็ผ่านมากว่า 2 ปี ที่คุณจบไปด้วยการซื้อเสื้อผ้าไซส์ที่ใหญ่ขึ้นมายัดตู้เรื่อย ๆ เน้นผ้ายืด จะได้ไม่ต้องปลิ้นและไม่ต้องรีด
รู้สึกเหมือนหลอกลวงผู้บริโภคยังไงก็ไม่รู้ อยากจะถอดมาสก์แล้วถามว่า "น้อง พี่จะ 38 แล้ว ยังจะเอาไลน์อยู่เหรอ"