เมื่อช่วงต้นปีเราได้ย้ายที่ทำงานใหม่คะ งานดีแฮปปี้มากคะ แต่มันมีความรู้สึกแบบว่าไม่ชอบผู้จัดการของตัวเอง เขาเป็นคนมีอายุเยอะแล้วคะ  นิสัยส่วนตัวของเขาคือชอบพูดชอบสนทนา พูดจนแบบเรารำคานเลยคะ เพราะโดยส่วนตัวถ้าไม่สนินกับใครมากจริงๆจะกลายเป็นคนไม่พูดไม่จาเลยทีเดียว มันอาจจะเป็นช่วงที่เรากำลังปรับตัวก็ได้คะ เพราะจากที่เก่าเพื่อนร่วมงานค่อนข้างเยอะและอยู่ในวัยเดียวกันทั้งหมดเราจึงคุยกันได้แทบทุกเรื่อง แต่พอย้ายที่ทำงานใหม่มาวันแรกคือแบบ...ไม่รู้จะคุยกับใคร เพราะแต่ละคนรุ่นแม่คะ หรือมากกว่านั้น มันยิ่งทำให้เราไม่กล้าที่จะถามเรื่องต่างๆ ก็มีบ้างที่จะถามเรื่องงานต่างๆ แต่พอถามจบ คุณลุงผู้จัดการก็หาเรื่องมาพูดต่อแบบได้แต่นึกในใจ "โอ้ยพอเถอะคะ หนูจะไปทำงาน" แล้วเขาบอกเหตุผลกับหนูว่าที่รับหนูเขามาทำงานคือต้องการจัดตั้งนิติบุคคลให้กับบ้านจัดสรรคะ ใหม่แกะกล่องทุกอย่างคะ เริ่มไปด้วยกันทั้งระบบงาน ทั้งหนูที่ต้องเริ่มหน้าที่ใหม่ ที่สำคัญคุณลุงผู้จัดการก็เริ่มไปกับหนูคะ จริงๆเขาก็ไม่ได้ทำอะไรให้หรอกคะแต่บางทีก็แอบคิดว่าเราจะทนกับเขาไหวมั้ยในเมื่อในใจเราไม่ค่อยถูกชะตากับเขาไปแล้ว ตอนนี้ผ่านไป 1 เดือน หนูเริ่มอยู่ได้คะ ปรับเปลี่ยนความเข้าใจในงานเอง จัดระบบเอง แอบเหนื่อยอยู่คะ แต่ก็แอบคิดว่าเราจะเป็นรุ่นบุกเบิกตั้งแต่อายุยังน้อย ได้แต่หวังว่าอนาคตน่าจะไปได้สวยคะ