แสงระวี บทที่.... 24

เราอายุ 15 ค่ะ บางทีเรามีอารมณ์ที่อยากจะแต่เรื่องๆนึงใน รอร วันนึงให้ได้สักตอนก็ยังดี แต่ พล็อตมาแล้วค่ะในหัวคือพร้อมหมด แต่พอแต่งเราไปต่อไม่ถูกเลย ไม่รู้ว่าจะให้มันคุยกันยังไง สานต่อ พบเจอ มีความสัมพ

- ฤดูใบไม้ผลิพัดลมอ่อน - ดอกไม้ซ่อนรอยยิ้มบนผืนดิน - แสงแดดอุ่นปลุกความหวังให้โบยบิน - เหมือนชีวิตเริ่มต้นใหม่อีกครา - ฤดูร้อนแดดแรงแผดฟ้า - แต่ท้องฟ้ายังคงกว้างสดใส - หยาดเหงื่อที่ไหลผ่านหัวใจ - คือก

- กลางทุ่งกว้างใต้ฟ้าสีครามใส - มีดอกไม้เอนกายไหวตามสายลม - กลีบบางเบารับแสงแดดพรม - งดงามสมกับวันที่แสนธรรมดา - แม้ไม่เด่นเหมือนดอกไม้ในสวนใหญ่ - แต่ก็สวยในแบบของมันเสมอมา - ยืนหยัดท่ามกลางฝน ลม และเ

พึงอ่านนิยาย เพื่อนแพง ของยาขอบ เสร็จมาสดๆร้อนๆ สงสัยมากทำไมตัวละคร เพื่อน ในละครหรือภาพยนตร์ต้องทำให้ออกมาเป็นตัวร้ายขนาดนั้น🥹 ทั้งๆที่ในนิยายเรากลับมองว่า เพื่อน เป็นตัวละครที่หน้าสงสารมากนะ คือลอกั

- ในคืนที่ท้องฟ้าเงียบงัน - ลมเย็นพัดผ่านเหมือนเสียงกระซิบของความฝัน - เด็กหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ใต้ท้องฟ้า - สายตาของเขามองขึ้นไปยังดวงดาวนับพัน - ดวงดาวเหล่านั้นส่องแสงเล็ก ๆ - ราวกับกำลังเล่าเรื่องรา

- ยามเช้าที่แสงแดดอ่อนๆ - สาดลงมาบนทุ่งหญ้า - มีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่เงียบๆ - ท่ามกลางลมอ่อนของวันใหม่ - เส้นผมของเธอปลิวไหวเบาๆ - ดั่งสายไหมที่ลมพัดผ่าน - ดวงตาของเธอเป็นประกาย - เหมือนหยดน้ำค้างที่ส

- ในมุมหนึ่งของห้องเรียน - มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งนั่งเงียบ ๆ - ไม่ใช่เพราะเขาไม่มีอะไรจะพูด - แต่เพราะเขาไม่เคยคิดว่า - เสียงของตัวเองสำคัญพอ - เขามองดูคนอื่น กล้ายกมือ - ตอบคำถาม หัวเราะเสียงดัง - เหมือน

อ่านเรื่องย่อมาแล้วดึงดูดมากค่ะ ชอบความทำขนมเลี้ยงชีพแบบนี้ แต่พอเริ่มอ่านแล้วรู้สึกไม่ประทับใจ มีข้อติเยอะมาก อย่างแรกการแปล เรารู้สึกว่าตั้งแต่อ่านนิยายแปลมาเรื่องนี้แปลได้งงสุดแล้ว ตัวเราอ่านนิยายจ