มรณสติ

สอบถามท่านที่ทำฌานได้หลายระดับว่า...ฌาณระดับใดที่เจริญวิปัสสนาได้ดีและมีความตั้งมั่นที่สุดเพราะเหตุใด?

แต่นิพพานไม่ต้องไปบังคับมันก็ไม่แก่อยู่แล้ว ไม่เจ็บ ไม่ตาย ไม่เน่าเปื่อยผุพังอยู่แล้ว ไม่ล่มสลายหายสาบสูญไปไหนอยู่แล้ว จะต้องไปบบังคับบัญชาทำไม คิดในสิ่งที่ไม่ควรคิด .. โฮ่จริงๆนั่น .....

พ่อภาวนาไปจนเห็นตัวรู้ก็วางตัวรู้เห็นจิตก็วางจิต พระนิพพานก็ปรากฏขึ้น แต่เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นของจริง เพราะจิตก็หยิบสวยขันธ์ขึ้นมาดำเนินต่อ ความพอใจในพระนิพพานก็ปรากฏขึ้น เจ็บจึงพยายามที่จะ ทำ

เมื่ออนัตตา พวกเกิด แก่ เจ็บ ตาย พวกอุบาทย์:) พวกเน่าเปื่อยผุพัง พวกไร้สาระแก่นสาร พวกฆาตกรลิบหาย เมื่อเจอกับนิพพานที่เป็นอัตา ทำไมถึงต้องคิดบ้างทำลายให้นิพพานเป็นอย่างนั้นตามไปด้วย.. มันเป๋นจั๋งใด๋

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

กุศลอย่างโลกๆ กำหนดจิตตามดูยังเห็นว่า ผลบุญจะสนองให้เป็นปัจจัยอย่างไร แต่บุญจากการภาวนา มันกำหนดดูไม่ได้ เพราะไร้ที่ตั้ง แล้วเวลาอุทิศให้แก่ญาติโกโหติกา เขาจะได้รับบุญจากการ ภาวนายังไงครับ

สติรู้ ว่าสติตนชั่วอยู่ หรือสติตนดีอยู่