ขอคำแนะนำหน่อยค่ะ

สวัสดีค่ะ ขอใช้พื้นที่ใน pantip เป็นที่ระบายความในใจหน่อยค่ะเพราะไม่รู้จะเล่าเรื่องราวให้ใครฟัง ตอนนี้หนูเป็นเด็กอายุ 20 ปีค่ะ พึ่งจะขึ้นปี1 (จากที่เคยตั้งกระทู้เก่าตอนอยู่ม.6เมื่อ2ปีที่แล้ว หนูได้ลาออกจากโรงเรียนแล้วมาเริ่มเรียนม.6ใหม่ค่ะ เผื่อใครสงสัยว่าทำไมพึ่งขึ้นปี1 คือตอนนี้หนูรู้สึกเคว้งและหมดหวังในตัวเองค่ะ ตอนที่จบม.6 ได้ย้ายออกจากบ้านแม่มาอยู่หอกับเพื่อน ในช่วงเวลาที่เรียนปี1 ที่มหาลัยแล้วออกมาอยู่ข้างนอก หนูคงเปิดประสบการณ์แย่ๆคือเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนที่อยู่หอด้วยกัน จนกลายเป็นหนูเละเทะจนต้องลาออก เป็นการลาออกแบบเงียบๆพ่อแม่ไม่รู้ พอเริ่มเละเทะกับชีวิต มันคิดได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ หนูอยากกลับไปเรียน ไม่อยากโกหกพ่อกับแม่ว่าเรียนอยู่ค่ะ พ่อก็ถามว่าเกรดออกหรือยังขอดูหน่อย ซึ่งมันทำให้หนูรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปมากค่ะ เรื่องค่าใช้จ่ายประจำวันและเรื่องค่าเทอมหนูทำงานหาเงินมาจ่ายเองค่ะไม่ได้ขอพ่อแม่ รู้สึกว่าทุกวันนี้ตัวเองไร้ประโยชน์มาก หนูสงสารพ่อเพราะเขาตั้งความหวังไว้กับหนูเยอะ ตอนนี้รู้สึกอยากฆ่าตัวตายมากค่ะมันกลับไปแก้อดีตอะไรไม่ได้เลย เคยทำพลาดเรื่องเรียนมาแล้ว 1 ครั้ง ครั้งนี้ครั้งที่ 2 มันเหมือนคนคิดไม่ได้สักที หนูไม่อยากโกหกพ่ออีกต่อไปแล้วควรจะบอกตรงๆตั้งแต่ตอนนี้หรือรอไปสมัครมหาลัยอีกทีแล้วค่อยบอกดีค่ะทำอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราวก่อน ขอน้อมรับคำสอนและคำตักเตือนของทุกคนนะคะ ขอบคุณค่ะ 
 
(ที่เคยได้ตั้งกระทู้ไปเมื่อ 2-3 ปีที่แล้ว ได้เลิกกับแฟนคนนั้นนานแล้วค่ะเพราะรู้สึกว่ามีแล้วมันทำให้เรามุ่งมั่นในการเรียนแบบที่พ่อตั้งใจไว้)