สามัคคีไช เมืองที่ห่างไกลไม่ค่อยมีคนไปท่องเที่ยว ด้วยที่เราอยากเห็นความเป็นชนบทเป็นธรรมชาติของลาวจึงไป ได้เที่ยวชมวัดวาอารามและหมู่บ้านในเมืองที่อยู่ห่างไกล
ผมเริ่มเดินทางโดยขับรถเข้าทางช่องเม็ก จ.อุบลราชธานี เที่ยวไปตามทางจากเมืองปากเซ ปากซอง ท่าแตง เซกองและมาที่เมืองสามัคคีไช แขวงอัตตะปือ โดยกระทู้นี้จะเล่าถึงเรื่องราวในเมืองสามัคคีไช แขวงอัตตะปือนะครับ
เราไปถึงก็บ่ายโมงนิดหน่อยหิวแล้วแวะที่ตลาดหลัก3 กินเฝอชามยักษ์ไป1ชาม
จากนั้นก็ได้เดินดูของในตลาด ได้พูดคุยกับแม่ค้าก็ทราบว่าเมืองสามัคคีไช มีตลาดใหญ่อยู่2ที่ ตลาดหนึ่งเป็นตลาดมืด คือขายของตั้งแต่ตี3ถึง7โมงเช้า (น่าจะเรียกว่าตลาดเช้าเนอะ)ส่วนตลาดหลัก3นี่เรียกตลาดแลง หรือตลาดเย็น ก็คือขายช่วงเย็นนั่นแหละครับ แต่จริงๆก็คือขายกันทั้งวันนั่นแหละครับ แต่ที่คึกคักก็ต้องตามเวลาที่บอก ก็ได้ตัวไหมทอดมาถุงนึงกับขนมทอด จากนั้นก็ขับรถไปหาที่พักกัน
ซื้อขนมทอด
ภายในตลาดหลัก3 หรือตลาดแลง ก็เป็นตลาดสดมีขายทั่วไปเหมือนกับของไทย
นี่เป็นที่พักที่เราหมายตาใว้ ชื่อน้ำสองสี แต่ไม่ได้จองล่วงหน้าด้วยคิดว่าเมืองห่างไกลที่พักคงว่าง ปรากกฎว่าเต็มครับ
ไม่เป้นไรเราก็ไปดูที่อื่นต่อเพราะเราก็จดไปหลายชื่อเพื่อสำรองใว้
อันนี้แห่งที่2 ชื่อแสงเทียนโฮเทล ราคาคืนละ120,000กีบ/360บาทที่นี่ว่างแต่ก็ดูใว้ก่อนครับยังไม่รีบจอง ไปดูที่อื่นต่อ
สรุปเราเลือกที่นี่ครับ โรงแรมจันทะไชอยู่หน้าสวนสาธารณะพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ชื่อคุ้นๆไหมครับ พระเจ้าไชยเชษฐาเป็นกษัติย์ที่รุ่งเรืองมากองค์หนึ่งของลาว เป็นผู้สถาปนาอัญเชิญพระแก้วมรกตใว้ที่เวียงจันทร์ ในช่วงท้ายได้ไปปราบกบฏที่อัตตะปือและเสียชีวิตที่นี่ จึงมีเมืองเก่าชื่อเมืองไซเซดถาหรือไชยเชษฐา(เราจะไปเที่ยวชมกันด้วย) และมีการตั้งชื่อสวนสาธารณะว่าสวนพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
หลังจากเช็คอินเข้าที่พักแล้วเราก็ขับรถไปชมชนบทที่นอกเมืองโดยมึจุดหมายที่เมืองไซเซดถา(ไชยเชษฐา)ที่ห่างออกไป12กม.
ชมคลิบรีวิวเส้นทางและชมชนบทของลาวนะครับ
ขับรถข้ามสะพานเซกองไปนิดเดียวก็เจอวงเวียนเราก็ขับรถตรงไป จากนั้นก็จะเข้าเขตชนบท ข้างทางจะมีการทำนามีบ้านเรือนตั้งอยู่ห่างกันเป็นระยะๆ แต่พบว่ามีบ้านหลายหลังที่มีขนาดใหญ่บ่งบอกว่ามีฐานะดี พบปั๊มน้ำมันอยู่หลายปั๊มซึ่งดูเป็นปรกติในลาวไปถนนเส้นไหนก็พบปั๊มอยู่เยอะไม่ต้องกลัวน้ำมันจะหมดกลางทาง
ถึงเมืองไซเซดถาก็จะพบว่ามีชุมชนบ้านเรือนอยู่เป็นหมู่ใหญ่ ส่วนมากเป็นบ้านไม้ บ้านปูนก็มีบ้าง บางหลังดูเก่าๆ เราแวะวัดแรกชื่อวัดสิริอาวาส มีซุ้มประดูสวยงามมีเจดีย์ใหญ่สีขาวอยู่ภายในวัด พระอุโบสถมีลายปูนปั้นสวยงามคล้ายๆของไทย ที่เราไปประตูปิดใส่กุญแจจึงไม่สามารถเข้าไปกราบพระประธานในโบสถ์ได้ ในศาลามีภาพเขียนเกี๋ยวกัยพุทธประวัติอยู่โดยรอบ ด้านหลังวัดติดกับแม่น้ำเซกะมานซึ่งแยกสาขามาจากแม่น้ำเซกอง
วัดในเมืองเก่าไซเซดถา
ออกจากวัดสิริอาวาสแล้วเราก็ขับรถผ่านไปในหมู่บ้านไม่ไกลพบด้านขวามีป้ายเป็นภาษาอังกฤษเขียนชื่อวัดเราจึงเลี้ยวเข้าไป เป็นวัดโพธื์ไชมีซุ้มประตูวัดขนาดใหญ่ ศาลาการเปรียญก็รูปทรงเดียวกับวัดสิริอาวาส ที่สำคัญคือพระอุโบสถเป็นรูปทรงที่แปลกตาคือด้านหน้าจะเป็นห้องโถงเข้าไปครึ่งอาคารจึงเป็นประตูที่จะเข้าไปในตัวโบสถ์ซึ่ก็ปิดใส่กุญแจใว้เหมือนวัดแรกที่เราไป
รอบๆวัดก็รายล้อมไปด้วยสถูปน่าจะใว้ใส่กระดูกบรรพบุรุษเช่นเดียวกับของไทย กุฎิพระเป็นไม้มีสภาพเก่า
ประตูวัดโพไชรัตนะยะราม หนาและใหญ่มาก
ออกจากวัดโพไช เราก็ผ่านกลางหมู่บ้านไปไม่นานก็พบซุ้มประตูวัดสวยงามอยู่เบื้องหน้าจึงขับรถเข้าไปชื่อว่าวัดสิริไชยะมังกะราม ในวัดมีศาลาการเปรียญรูปทรงเดียวกับ2วัดที่ผ่านมามีโบสถ์อยู่ด้านหลังศาลาดูเก่ากว่า2วัดแรกที่เราไป มีกุฏิทำด้วยได้มีสภาพเก่าเช่นเดียวกัน บริเวณริมกำแพงมีสถูปอยู่เรียงรายลักษณะเป็นทรงสี่เหลี่ยมมีปลายยอดแหลมเหมือนกันหมด
จากนั้นเราก็ขับรถกลับเข้าเมืองสามัคคีไชเพื่อจะไปเที่ยวชมตลาดที่อยู่ตรงสะพานแม่น้ำเซกอง
หลังจากเที่ยวชมวิถีชีวิตผู้คนในตลาดเมืองสามัคคีไชแล้วเราก็กลับเข้าที่พัก โดยตอนเย็นเราก็จะไปเดินเล่นกันที่บริเวณสวนสาธารณะหน้าโรงแรมที่พักกัน
ตอนเย็นเราก็ไปเดินเล่นที่เป็นสวนสาธารณะพระเจ้าไซเซดถาทิราดหรือไชยเชษฐาธิราช มีประชาชนมาวิ่งออกกำลังกายกันพอสมควร จากนั้นก็เดินไปที่ตลาดนัดที่อยู่ด้านข้างของสวนสาธารณะ มีขายรองเท้าเสื้อผ้าอาหาร ปาโป่งยิงปืน เราก็ซื้อน้ำปั่นนมสดไปแก้วนึง5,000กีบอร่อยใช้ได้ เดินดูรอบๆพบกับคนไทยนำสมุนไพรย้อมผมไปขายถามเขาว่ามาไกลขนาดนี้จะคุ้มค่ารถหรอ เขาบอกว่านำสินค้าใส่กระเป๋านั่งรถประจำทางมาค่ารถไม่แพง เดินสายขายตามตลาดนัดที่เขามีแพลนอยู่แล้ว ไปทั่วทั้งลาวเหนือลาวใต้ จากนั้นเราก็สั่งส้มตำไก่ทอดมานั่งกินเป็นอาหารเย็น ขากลับก็เดินผ่านสวนสาธารณะซึ่งตอนนี้เปิดน้ำพุประดับไฟสวยงามตามคลิป
พาเที่ยวเมืองสามัคคีไช แขวงอัตตะปือ สปป.ลาว
ผมเริ่มเดินทางโดยขับรถเข้าทางช่องเม็ก จ.อุบลราชธานี เที่ยวไปตามทางจากเมืองปากเซ ปากซอง ท่าแตง เซกองและมาที่เมืองสามัคคีไช แขวงอัตตะปือ โดยกระทู้นี้จะเล่าถึงเรื่องราวในเมืองสามัคคีไช แขวงอัตตะปือนะครับ
เราไปถึงก็บ่ายโมงนิดหน่อยหิวแล้วแวะที่ตลาดหลัก3 กินเฝอชามยักษ์ไป1ชาม
จากนั้นก็ได้เดินดูของในตลาด ได้พูดคุยกับแม่ค้าก็ทราบว่าเมืองสามัคคีไช มีตลาดใหญ่อยู่2ที่ ตลาดหนึ่งเป็นตลาดมืด คือขายของตั้งแต่ตี3ถึง7โมงเช้า (น่าจะเรียกว่าตลาดเช้าเนอะ)ส่วนตลาดหลัก3นี่เรียกตลาดแลง หรือตลาดเย็น ก็คือขายช่วงเย็นนั่นแหละครับ แต่จริงๆก็คือขายกันทั้งวันนั่นแหละครับ แต่ที่คึกคักก็ต้องตามเวลาที่บอก ก็ได้ตัวไหมทอดมาถุงนึงกับขนมทอด จากนั้นก็ขับรถไปหาที่พักกัน
ซื้อขนมทอด
ภายในตลาดหลัก3 หรือตลาดแลง ก็เป็นตลาดสดมีขายทั่วไปเหมือนกับของไทย
นี่เป็นที่พักที่เราหมายตาใว้ ชื่อน้ำสองสี แต่ไม่ได้จองล่วงหน้าด้วยคิดว่าเมืองห่างไกลที่พักคงว่าง ปรากกฎว่าเต็มครับ
ไม่เป้นไรเราก็ไปดูที่อื่นต่อเพราะเราก็จดไปหลายชื่อเพื่อสำรองใว้
อันนี้แห่งที่2 ชื่อแสงเทียนโฮเทล ราคาคืนละ120,000กีบ/360บาทที่นี่ว่างแต่ก็ดูใว้ก่อนครับยังไม่รีบจอง ไปดูที่อื่นต่อ
สรุปเราเลือกที่นี่ครับ โรงแรมจันทะไชอยู่หน้าสวนสาธารณะพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช ชื่อคุ้นๆไหมครับ พระเจ้าไชยเชษฐาเป็นกษัติย์ที่รุ่งเรืองมากองค์หนึ่งของลาว เป็นผู้สถาปนาอัญเชิญพระแก้วมรกตใว้ที่เวียงจันทร์ ในช่วงท้ายได้ไปปราบกบฏที่อัตตะปือและเสียชีวิตที่นี่ จึงมีเมืองเก่าชื่อเมืองไซเซดถาหรือไชยเชษฐา(เราจะไปเที่ยวชมกันด้วย) และมีการตั้งชื่อสวนสาธารณะว่าสวนพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
หลังจากเช็คอินเข้าที่พักแล้วเราก็ขับรถไปชมชนบทที่นอกเมืองโดยมึจุดหมายที่เมืองไซเซดถา(ไชยเชษฐา)ที่ห่างออกไป12กม.
ชมคลิบรีวิวเส้นทางและชมชนบทของลาวนะครับ
ขับรถข้ามสะพานเซกองไปนิดเดียวก็เจอวงเวียนเราก็ขับรถตรงไป จากนั้นก็จะเข้าเขตชนบท ข้างทางจะมีการทำนามีบ้านเรือนตั้งอยู่ห่างกันเป็นระยะๆ แต่พบว่ามีบ้านหลายหลังที่มีขนาดใหญ่บ่งบอกว่ามีฐานะดี พบปั๊มน้ำมันอยู่หลายปั๊มซึ่งดูเป็นปรกติในลาวไปถนนเส้นไหนก็พบปั๊มอยู่เยอะไม่ต้องกลัวน้ำมันจะหมดกลางทาง
ถึงเมืองไซเซดถาก็จะพบว่ามีชุมชนบ้านเรือนอยู่เป็นหมู่ใหญ่ ส่วนมากเป็นบ้านไม้ บ้านปูนก็มีบ้าง บางหลังดูเก่าๆ เราแวะวัดแรกชื่อวัดสิริอาวาส มีซุ้มประดูสวยงามมีเจดีย์ใหญ่สีขาวอยู่ภายในวัด พระอุโบสถมีลายปูนปั้นสวยงามคล้ายๆของไทย ที่เราไปประตูปิดใส่กุญแจจึงไม่สามารถเข้าไปกราบพระประธานในโบสถ์ได้ ในศาลามีภาพเขียนเกี๋ยวกัยพุทธประวัติอยู่โดยรอบ ด้านหลังวัดติดกับแม่น้ำเซกะมานซึ่งแยกสาขามาจากแม่น้ำเซกอง
วัดในเมืองเก่าไซเซดถา
ออกจากวัดสิริอาวาสแล้วเราก็ขับรถผ่านไปในหมู่บ้านไม่ไกลพบด้านขวามีป้ายเป็นภาษาอังกฤษเขียนชื่อวัดเราจึงเลี้ยวเข้าไป เป็นวัดโพธื์ไชมีซุ้มประตูวัดขนาดใหญ่ ศาลาการเปรียญก็รูปทรงเดียวกับวัดสิริอาวาส ที่สำคัญคือพระอุโบสถเป็นรูปทรงที่แปลกตาคือด้านหน้าจะเป็นห้องโถงเข้าไปครึ่งอาคารจึงเป็นประตูที่จะเข้าไปในตัวโบสถ์ซึ่ก็ปิดใส่กุญแจใว้เหมือนวัดแรกที่เราไป
รอบๆวัดก็รายล้อมไปด้วยสถูปน่าจะใว้ใส่กระดูกบรรพบุรุษเช่นเดียวกับของไทย กุฎิพระเป็นไม้มีสภาพเก่า
จากนั้นเราก็ขับรถกลับเข้าเมืองสามัคคีไชเพื่อจะไปเที่ยวชมตลาดที่อยู่ตรงสะพานแม่น้ำเซกอง
หลังจากเที่ยวชมวิถีชีวิตผู้คนในตลาดเมืองสามัคคีไชแล้วเราก็กลับเข้าที่พัก โดยตอนเย็นเราก็จะไปเดินเล่นกันที่บริเวณสวนสาธารณะหน้าโรงแรมที่พักกัน
ตอนเย็นเราก็ไปเดินเล่นที่เป็นสวนสาธารณะพระเจ้าไซเซดถาทิราดหรือไชยเชษฐาธิราช มีประชาชนมาวิ่งออกกำลังกายกันพอสมควร จากนั้นก็เดินไปที่ตลาดนัดที่อยู่ด้านข้างของสวนสาธารณะ มีขายรองเท้าเสื้อผ้าอาหาร ปาโป่งยิงปืน เราก็ซื้อน้ำปั่นนมสดไปแก้วนึง5,000กีบอร่อยใช้ได้ เดินดูรอบๆพบกับคนไทยนำสมุนไพรย้อมผมไปขายถามเขาว่ามาไกลขนาดนี้จะคุ้มค่ารถหรอ เขาบอกว่านำสินค้าใส่กระเป๋านั่งรถประจำทางมาค่ารถไม่แพง เดินสายขายตามตลาดนัดที่เขามีแพลนอยู่แล้ว ไปทั่วทั้งลาวเหนือลาวใต้ จากนั้นเราก็สั่งส้มตำไก่ทอดมานั่งกินเป็นอาหารเย็น ขากลับก็เดินผ่านสวนสาธารณะซึ่งตอนนี้เปิดน้ำพุประดับไฟสวยงามตามคลิป