เราชอบคนคนนึงมากๆมาประมาณ6-7เดือน
เราจะเจอเค้าทุกเช้าเวลาเดิมที่เดิม เป็นแบบนี้มาตลอด และวันนึงเราตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเพื่อทักทายเค้า เค้าก็ดูตอบกลับมาปกติดี ทำให้เรารู้สึกดีใจระดับนึงว่าวันต่อไปก็คงไม่ตื่นเต้นที่จะทักแล้วคงมั่นใจมากขึ้นในการทักเค้า แต่ไม่เป็นแบบนั้นพอวันต่อมาเค้าเจอเราเค้าหลบหลบเพื่อไม่ให้เราเห็นเค้าหรือมีโอกาสทักเค้าอีก พอเค้าเห็นเราเค้ารีบหันหลังเดินไปอีกทาง และเค้าพยายามรีบเพื่อให้เราไม่ทักเค้า เราแค่งงว่า
มันขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งที่เราเริ่มต้นทักทายด้วยประโยคทั่วไปมาก ว่าสวัสดีนะวันนี้มาเช้าจังเล๊ยทานข้าวเสร็จแล้วหรอ แต่เค้าดันทำแบบนี้ใส่เราเลยสงสัยว่าหากเจอกันอีก ต้องวางตัวยังไง และที่สำคัญเหมือนเค้าไปเล่าให้เพื่อนๆเค้าฟัง เพราะพอเพื่อนเค้าเดินผ่านเรา ทุกคนจ้องมาที่เรา แสดงว่าเค้าไปเล่าแน่ๆ ซึ่งมันขนาดนั้นเลยหรอกับแค่ประโยคไม่กี่ประโยคนั้น
มันดูงงๆ และอึดอัด หน่วงๆ
เค้าไม่อยากคุย
เราจะเจอเค้าทุกเช้าเวลาเดิมที่เดิม เป็นแบบนี้มาตลอด และวันนึงเราตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเพื่อทักทายเค้า เค้าก็ดูตอบกลับมาปกติดี ทำให้เรารู้สึกดีใจระดับนึงว่าวันต่อไปก็คงไม่ตื่นเต้นที่จะทักแล้วคงมั่นใจมากขึ้นในการทักเค้า แต่ไม่เป็นแบบนั้นพอวันต่อมาเค้าเจอเราเค้าหลบหลบเพื่อไม่ให้เราเห็นเค้าหรือมีโอกาสทักเค้าอีก พอเค้าเห็นเราเค้ารีบหันหลังเดินไปอีกทาง และเค้าพยายามรีบเพื่อให้เราไม่ทักเค้า เราแค่งงว่า
มันขนาดนั้นเลยหรอ ทั้งที่เราเริ่มต้นทักทายด้วยประโยคทั่วไปมาก ว่าสวัสดีนะวันนี้มาเช้าจังเล๊ยทานข้าวเสร็จแล้วหรอ แต่เค้าดันทำแบบนี้ใส่เราเลยสงสัยว่าหากเจอกันอีก ต้องวางตัวยังไง และที่สำคัญเหมือนเค้าไปเล่าให้เพื่อนๆเค้าฟัง เพราะพอเพื่อนเค้าเดินผ่านเรา ทุกคนจ้องมาที่เรา แสดงว่าเค้าไปเล่าแน่ๆ ซึ่งมันขนาดนั้นเลยหรอกับแค่ประโยคไม่กี่ประโยคนั้น
มันดูงงๆ และอึดอัด หน่วงๆ