ขอเล่าประวัติของผมก่อนนะครับ
พ่อของผมเป็นคนชาว American มีบ้านและทำงานเป็นแพทย์ที่รัฐ New York. ,ส่วนคุณแม่ของผมเป็นคนไทยแท้ๆ คนเชียงใหม่
แนะนำตัวนะครับ ผมชื่อ Thomas (โทมัส) ครับ แต่เพื่อนจะเรียกว่า Thom (ทอม) มีน้อยคนที่จะเรียกโทมัส ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน
ตอนนี้ผมถือ 2 สัญชาติ คืออเมริกันตามพ่อ เพราะผมเกิดที่อเมริกัน ผมเรียนอนุบาลและประถมที่อเมริกัน แล้วก็ย้ายมาเรียนที่ไทยตอนมัธยม
ย้ายมาตามแม่ โชคดีตรงที่ผมเรียนจบพอดี แล้วตอนนั้นยายป่วยด้วย แม่เลยกลับมาดูแลจนยายท่านเสีย
ส่วนพ่อก็ทำงานอยู่ที่นู่น แล้วไปๆมาๆพ่อเริ่มอยากให้ไปอยู่ที่นู่นด้วยกัน เพราะปู่กับย่าบ่นคิดถึง ญาติๆฝ่ายพ่อมีแต่คนอยากให้ไปอยู่นู่น
ตัวผมก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะไม่อยากลาออกจากโรงเรียน ดื้อด้วยตอนนั้น ติดเพื่อนติดเที่ยว ตามประสาเด็กมัธยม
สักพักแม่ก็ย้ายไปอเมริกันแล้วเปิดร้านอาหารไทยคู่กับร้านเบเกอรี่ เปิดนานแล้วครับ น่าจะประมาณ 16 ปีแล้ว
ส่วนตัวผมตอนนี้ ผมเรียนอยู่ชั้น ม.6 โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งชื่อภาษาอังกฤษ อยู่ท่าศาลา หลายๆคนคงพอรู้จักนะครับ ถ้าอยู่เชียงใหม่
ตอนนี้ผมกับญาติที่อยู่เชียงใหม่ในตัวเมือง เป็นบ้านของแม่ผม แต่แม่ไปอยู่และทำงานที่อเมริกากับพ่อนานแล้ว
แม่จะมาเที่ยวหาบ่อยสุด แทบจะสองเดือนครั้ง มาทีก็มานานเลยเป็นอาทิตย์ เพราะผมอยู่กับอาแล้วก็ตายายที่นี่ ผมจะไปเที่ยวหาพ่อได้ก็ต้องเป็นช่วงปิดเทอมเท่านั้น เพราะปิดเทอมมันปิดนานเป็นเดือน
แล้วคืออีกไม่นานนี้ ผมก็จะจบการศึกษาแล้ว พ่อผมเขาอยากให้ผมไปเรียนต่อที่มหาลัยในอเมริกัน
ผมตัดสินใจอยากเรียนแพทย์เหมือนพ่อ แม่บอกว่าตัดสินใจเองเลยเพราะแม่ได้ได้เรียนกับหนู ส่วนพ่อนี่ไม่ต้องถามเลย เขาเชียร์ให้เรียนนานแล้ว
ผมเลยตัดสินใจจะเรียน
พ่อบอกผมว่ามันต้องไปเรียนจบปริญญาตรี Pre Medical ก่อน หรือพวกสายสุขภาพวิทยาศาสตร์ 4ปี
พอเรียนจบแล้วก็ต้องออกไปทำงานเอาประสบการณ์ในโรงพยาบาลหรือคลินิกอีกอย่างต่ำ 5 ปี แล้วถึงจะสมัครเรียนแพทย์ได้อย่างกับมหาลัยในไทย
มันเป็นเรื่องจริงหรอครับที่ผมว่ามาทั้งหมดตามที่พ่อบอก ทำไมฟังดูแล้วน่าจะไม่ง่ายเลย มันดูยากเย็นแสนเข็ญกว่าการเรียนต่อในไทยจังเลย ดูขั้นตอนเยอะไปหมด กว่าจะได้เรียนแพทย์จริงๆ ซึ่งเท่ากับผมว่าเรียนช้ากว่าแพทย์ไทยที่เข้าเรียนด้วยกันตั้งหลายปีเลยอ่าดิ 55555
แล้วคือตอนนี้ผมเรียน รด อยู่ ถ้าผมย้ายไปเรียนอยู่อเมริกัน ผมต้องกลับมารายงานตัวทุกปีมั้ยครับ??? เพราะไม่ต้องเกณฑ์ทหาร
แล้วผมยังนึกสภาพตัวเองไม่ออก ตอนไปใช้ชีวิตตอนโตที่นู่น เพื่อนๆตอนเด็กที่อเมริกันก็คงจำไม่ได้แล้ว ผมก็ยังจำได้รางๆ ฮื้อออ T_T
ขอสอบถามหน่อยครับว่า คนที่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ แรกๆปรับตัวเรื่องการใช้ชีวิตในสังคมต่างแดน เป็นยังไงบ้างครับ
ผมไม่มีเพื่อนที่นั่นเลย เพื่อนเก่าก็คงลืมไปหมดแล้ว เพราะผมย้ายมาเรียนไทยตั้ง 6 ปี แล้วรถจักรยานต์ของผม รถยนต์ของผม ผมจะจัดการยังไงดีครับ เสียดาย ถ้าไปอยู่ที่นุ่น คงเอาไปไม่ได้ด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าระบบการขนส่งที่นั่นเป็นยังไง ไม่เคยไปสัมผัสเลย
แล้วผมอยากถามคือ การที่จะเข้าสอบเรียนแพทย์ที่นู่น ระบบมันคล้ายๆกับของเมืองไทยมากน้อยแค่ไหนครับ ในเรื่องของเนื้อหาการเรียนและภาคปฎิบัติ
เพราะถ้าโชคร้ายที่สุด ถ้าเราสอบไม่ติดจริงๆ ผมมีอีกสายที่ผมชอบ ผมจะมีทางเลือกไว้ 2 ทาง กันพลาด ตั้งความหวังได้แต่ถ้าพลาดก็ต้องยอมรับให้ได้อะไรแบบนี้ 555555555555555555555
Note. ผมอาจจะจัดบรรทัดไม่ค่อยเป็น นี่คือกระทู้แรกของผม แนวการจัดตัวหนังสือตามกระทู้อื่นมา
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของสมาชิกที่เข้ามาตอบ ขอบคุณมาก ๆ ครับ
ผมควรเตรรียมตัวยังไงดีครับ เมื่อต้องไปเรียนและใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกาตามครอบครัว
พ่อของผมเป็นคนชาว American มีบ้านและทำงานเป็นแพทย์ที่รัฐ New York. ,ส่วนคุณแม่ของผมเป็นคนไทยแท้ๆ คนเชียงใหม่
แนะนำตัวนะครับ ผมชื่อ Thomas (โทมัส) ครับ แต่เพื่อนจะเรียกว่า Thom (ทอม) มีน้อยคนที่จะเรียกโทมัส ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน
ตอนนี้ผมถือ 2 สัญชาติ คืออเมริกันตามพ่อ เพราะผมเกิดที่อเมริกัน ผมเรียนอนุบาลและประถมที่อเมริกัน แล้วก็ย้ายมาเรียนที่ไทยตอนมัธยม
ย้ายมาตามแม่ โชคดีตรงที่ผมเรียนจบพอดี แล้วตอนนั้นยายป่วยด้วย แม่เลยกลับมาดูแลจนยายท่านเสีย
ส่วนพ่อก็ทำงานอยู่ที่นู่น แล้วไปๆมาๆพ่อเริ่มอยากให้ไปอยู่ที่นู่นด้วยกัน เพราะปู่กับย่าบ่นคิดถึง ญาติๆฝ่ายพ่อมีแต่คนอยากให้ไปอยู่นู่น
ตัวผมก็ไม่รู้จะทำยังไง เพราะไม่อยากลาออกจากโรงเรียน ดื้อด้วยตอนนั้น ติดเพื่อนติดเที่ยว ตามประสาเด็กมัธยม
สักพักแม่ก็ย้ายไปอเมริกันแล้วเปิดร้านอาหารไทยคู่กับร้านเบเกอรี่ เปิดนานแล้วครับ น่าจะประมาณ 16 ปีแล้ว
ส่วนตัวผมตอนนี้ ผมเรียนอยู่ชั้น ม.6 โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งชื่อภาษาอังกฤษ อยู่ท่าศาลา หลายๆคนคงพอรู้จักนะครับ ถ้าอยู่เชียงใหม่
ตอนนี้ผมกับญาติที่อยู่เชียงใหม่ในตัวเมือง เป็นบ้านของแม่ผม แต่แม่ไปอยู่และทำงานที่อเมริกากับพ่อนานแล้ว
แม่จะมาเที่ยวหาบ่อยสุด แทบจะสองเดือนครั้ง มาทีก็มานานเลยเป็นอาทิตย์ เพราะผมอยู่กับอาแล้วก็ตายายที่นี่ ผมจะไปเที่ยวหาพ่อได้ก็ต้องเป็นช่วงปิดเทอมเท่านั้น เพราะปิดเทอมมันปิดนานเป็นเดือน
แล้วคืออีกไม่นานนี้ ผมก็จะจบการศึกษาแล้ว พ่อผมเขาอยากให้ผมไปเรียนต่อที่มหาลัยในอเมริกัน
ผมตัดสินใจอยากเรียนแพทย์เหมือนพ่อ แม่บอกว่าตัดสินใจเองเลยเพราะแม่ได้ได้เรียนกับหนู ส่วนพ่อนี่ไม่ต้องถามเลย เขาเชียร์ให้เรียนนานแล้ว
ผมเลยตัดสินใจจะเรียน
พ่อบอกผมว่ามันต้องไปเรียนจบปริญญาตรี Pre Medical ก่อน หรือพวกสายสุขภาพวิทยาศาสตร์ 4ปี
พอเรียนจบแล้วก็ต้องออกไปทำงานเอาประสบการณ์ในโรงพยาบาลหรือคลินิกอีกอย่างต่ำ 5 ปี แล้วถึงจะสมัครเรียนแพทย์ได้อย่างกับมหาลัยในไทย
มันเป็นเรื่องจริงหรอครับที่ผมว่ามาทั้งหมดตามที่พ่อบอก ทำไมฟังดูแล้วน่าจะไม่ง่ายเลย มันดูยากเย็นแสนเข็ญกว่าการเรียนต่อในไทยจังเลย ดูขั้นตอนเยอะไปหมด กว่าจะได้เรียนแพทย์จริงๆ ซึ่งเท่ากับผมว่าเรียนช้ากว่าแพทย์ไทยที่เข้าเรียนด้วยกันตั้งหลายปีเลยอ่าดิ 55555
แล้วคือตอนนี้ผมเรียน รด อยู่ ถ้าผมย้ายไปเรียนอยู่อเมริกัน ผมต้องกลับมารายงานตัวทุกปีมั้ยครับ??? เพราะไม่ต้องเกณฑ์ทหาร
แล้วผมยังนึกสภาพตัวเองไม่ออก ตอนไปใช้ชีวิตตอนโตที่นู่น เพื่อนๆตอนเด็กที่อเมริกันก็คงจำไม่ได้แล้ว ผมก็ยังจำได้รางๆ ฮื้อออ T_T
ขอสอบถามหน่อยครับว่า คนที่ไปใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ แรกๆปรับตัวเรื่องการใช้ชีวิตในสังคมต่างแดน เป็นยังไงบ้างครับ
ผมไม่มีเพื่อนที่นั่นเลย เพื่อนเก่าก็คงลืมไปหมดแล้ว เพราะผมย้ายมาเรียนไทยตั้ง 6 ปี แล้วรถจักรยานต์ของผม รถยนต์ของผม ผมจะจัดการยังไงดีครับ เสียดาย ถ้าไปอยู่ที่นุ่น คงเอาไปไม่ได้ด้วย ผมก็ไม่รู้ว่าระบบการขนส่งที่นั่นเป็นยังไง ไม่เคยไปสัมผัสเลย
แล้วผมอยากถามคือ การที่จะเข้าสอบเรียนแพทย์ที่นู่น ระบบมันคล้ายๆกับของเมืองไทยมากน้อยแค่ไหนครับ ในเรื่องของเนื้อหาการเรียนและภาคปฎิบัติ
เพราะถ้าโชคร้ายที่สุด ถ้าเราสอบไม่ติดจริงๆ ผมมีอีกสายที่ผมชอบ ผมจะมีทางเลือกไว้ 2 ทาง กันพลาด ตั้งความหวังได้แต่ถ้าพลาดก็ต้องยอมรับให้ได้อะไรแบบนี้ 555555555555555555555
Note. ผมอาจจะจัดบรรทัดไม่ค่อยเป็น นี่คือกระทู้แรกของผม แนวการจัดตัวหนังสือตามกระทู้อื่นมา
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของสมาชิกที่เข้ามาตอบ ขอบคุณมาก ๆ ครับ